شیمی‌درمانی نقش میکروب‌های روده را در سرکوب گسترش متاستاز‌های سرطانی افزایش می‌دهد

یک تیم بین‌المللی از محققان نشان داده‌اند که شیمی‌درمانی باعث ایجاد تغییراتی در فعالیت میکروب‌های روده می‌شود و آنها را وادار به ترشح ماده‌ای می‌کند که مانع از حمایت سلول‌های ایمنی مضر از تومور و تحریک رشد آن می‌شود.

به گزارش مجله خبری نگار، به گفته بخش رسانه‌ای دانشگاه لوزان سوئیس، این کشف به توسعه راه‌های مؤثرتر برای مبارزه با گسترش متاستاز‌های سرطانی کمک خواهد کرد.

پروفسور تاتیانا پترووا از دانشگاه لوزان، که بیانیه‌اش توسط دفتر مطبوعاتی دانشگاه منتشر شد، گفت: «ما نشان داده‌ایم که شیمی‌درمانی فقط بر خود تومور تأثیر نمی‌گذارد. به طور خاص، ما توانستیم مجموعه‌ای از تعاملات بین روده، مغز استخوان و متاستاز‌های سرطانی را کشف کنیم. معلوم شد که مکانیسم‌های کل بدن وجود دارند که می‌توانند برای کاهش سرعت رشد تومور‌های بدخیم ثانویه استفاده شوند.»

پروفسور پترووا و همکارانش این کشف را هنگام بررسی دلایل احتمالی اینکه چرا بیماران مبتلا به اشکال تهاجمی سرطان روده بزرگ، در صورت دریافت آنتی‌بیوتیک قبل از شیمی‌درمانی، میزان بقای کمتری دارند، انجام دادند. این الگو زیست‌شناسان را به این باور رسانده است که میکروب‌ها به نوعی اثر دارو‌ها را بر متاستاز‌های سرطانی افزایش می‌دهند.

بر اساس این ایده، زیست‌شناسان به موش‌ها شیمی‌درمانی مبتنی بر فلوروراسیل و اگزالی‌پلاتین تزریق کردند و چند روز بعد قطعات کوچکی از تومور‌های رکتوم و روده بزرگ را که در سراسر بدن آنها پخش شده بود، در بدنشان کاشتند. محققان توضیح دادند که این رویه به آنها کمک کرد تا بین اثرات مستقیم و غیرمستقیم دارو‌ها بر تومور‌ها تمایز قائل شوند.

به طور خاص، مطالعات دانشمندان نشان داده است که رشد و گسترش متاستاز در کبد و سایر اندام‌های موش‌ها به طور قابل توجهی کاهش یافته است، زیرا شیمی‌درمانی باعث شده است که سلول‌های میکروبیوتای روده، اسید ایندول-۳-پروپیونیک تولید کنند، ماده‌ای سیگنال‌دهنده که نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی ایفا می‌کند. مولکول‌های آن به مغز استخوان جوندگان نفوذ کرده و تشکیل سلول‌های ایمنی مضر را که تومور‌ها را از بقیه سیستم ایمنی پنهان می‌کنند و رشد آنها را تسریع می‌کنند، سرکوب می‌کنند.

این کشف دانشمندان را بر آن داشت تا سطح مولکول‌های اسید ایندول-۳-پروپیونیک را در بدن ۱۴ بیمار تحت درمان سرطان روده بزرگ در کلینیک‌های سوئیس بررسی کنند. تجزیه و تحلیل توسط زیست‌شناسان نشان داد که میزان بقای این بیماران مستقیماً به غلظت این محصول جانبی فعالیت میکروبی بستگی دارد و نقش حیاتی آن را در مبارزه با متاستاز‌های سرطانی برجسته می‌کند. محققان امیدوارند که درک این موضوع منجر به توسعه درمان‌های جدید و بسیار مؤثر برای تومور‌های متاستاتیک شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری