مطالعه: خرس‌های ایتالیایی به دلیل همزیستی با انسان‌ها کوچک‌تر و کم‌تهاجمی‌تر شده‌اند

یک مطالعه ژنتیکی اخیر نشان داده است که خرس‌های ایتالیایی که در مناطق پرجمعیت زندگی می‌کنند، دستخوش تغییرات تکاملی قابل توجهی شده‌اند که آنها را در مقایسه با همتایان خود در سایر مناطق، کوچک‌تر و کم‌تهاجمی‌تر کرده است.

به گزارش مجله خبری نگار، مجله ایتالیایی «زیست‌شناسی مولکولی و تکامل» با استناد به محققان محلی گزارش داد که فعالیت‌های انسانی نقش محوری در شکل‌گیری این تغییرات داشته است.

این مطالعه توضیح داد که انسان‌ها مدت‌هاست بخشی از محیطی هستند که این حیوانات در آن زندگی می‌کنند و به شدت بر اکوسیستم‌ها و تنوع زیستی تأثیر می‌گذارند. تخریب زیستگاه‌های طبیعی و بهره‌برداری بیش از حد از منابع از جمله برجسته‌ترین عواملی هستند که مسیر انتخاب طبیعی را تغییر داده‌اند و به کاهش جمعیت برخی از گونه‌ها و تغییرات در ویژگی‌های رفتاری و فیزیکی آنها کمک کرده‌اند.

خرس قهوه‌ای آپنین (Ursus arctos marsicanus) جمعیتی کوچک و منزوی است که در مرکز ایتالیا یافت می‌شود و سابقه طولانی همزیستی با انسان‌ها دارد. تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که آنها بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش از سایر خرس‌های قهوه‌ای اروپایی جدا شده‌اند و از زمان روم در انزوای تقریباً کامل زندگی کرده‌اند.

آندره‌آ بنازو، زیست‌شناس تکاملی از دانشگاه فرارا، گفت که جنگل‌زدایی مرتبط با گسترش کشاورزی و رشد جمعیت، احتمالاً دلایل اصلی کاهش تعداد این خرس‌ها و انزوای طولانی‌مدت آنها بوده است.

این مطالعه نشان داد که خرس‌های آپنین امروزی از نظر اندازه بدن، ساختار سر و پوزه کوچکتر و همچنین رفتار تهاجمی کمتر در مقایسه با خرس‌های قهوه‌ای در اروپا، آمریکای شمالی و آسیا، تفاوت چشمگیری با سایرین دارند.

محققان با تکیه بر ایجاد یک ژنوم مرجع با کیفیت بالا برای خرس آپنین، تجزیه و تحلیل جامعی از توالی ژنتیکی کامل انجام دادند و سپس نتایج را با ژنوم خرس‌های اسلواکی و ایالات متحده مقایسه کردند. نتایج نشان دهنده کاهش تنوع ژنتیکی و افزایش نرخ همخونی بود.

جولیا فابری، محقق دانشگاه فرارا، خاطرنشان کرد که قابل توجه‌ترین کشف، وجود نشانگر‌های ژنتیکی انتخابی مرتبط با کاهش پرخاشگری است که نشان می‌دهد انسان‌ها ممکن است با حذف وحشی‌ترین افراد، به طور غیرمستقیم در بقای خرس‌های آرام‌تر نقش داشته‌اند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری