گفته شد که چگونه بی‌اشتهایی عصبی را تشخیص دهید، حتی اگر وزنتان طبیعی باشد

دکتر کینکولکینا: شمارش دقیق کالری می‌تواند نشانه بی‌اشت‌هایی باشد

به گزارش مجله خبری نگار،مارینا کینکولکینا، رئیس گروه روانپزشکی و پزشکی اعتیاد در دانشگاه سچنوف، عضو مسئول آکادمی علوم روسیه، استاد و دکتر افتخاری فدراسیون روسیه، به Gazeta گفت: کنار گذاشتن غذا‌های مورد علاقه قبلی، شرکت در مراسم مختلف غذایی، اجتناب از وعده‌های غذایی مشترک و شمارش دقیق کالری‌ها - این علائم و سایر علائم ممکن است نشان دهنده ابتلا به بی‌اشت‌هایی عصبی باشند.

بی‌اشت‌هایی عصبی یک اختلال روانی جدی است که در دسته اختلالات خوردن قرار می‌گیرد. ماهیت آن نه تنها در تمایل به کاهش وزن، بلکه در درک تحریف‌شده از بدن خود و ترس بیمارگونه از افزایش وزن نهفته است.

این پزشک توضیح داد: «تصویر کلاسیکی که اکثر مردم از یک بیمار مبتلا به بی‌اشت‌هایی عصبی دارند، زنی لاغر با پوست خشک و مو‌های ترک‌خورده است. با این حال، امروزه ما به طور فزاینده‌ای بی‌اشت‌هایی عصبی غیرمعمول را تشخیص می‌دهیم. در این اختلال، فرد تمام علائم بی‌اشت‌هایی عصبی، از جمله تصویر بدنی تحریف‌شده، ترس وحشت‌زده از افزایش وزن و محدودیت‌های شدید غذایی را نشان می‌دهد - با این حال وزن او طبیعی باقی می‌ماند یا حتی از آن بیشتر می‌شود. این وضعیت نیز کمتر خطرناک نیست. تمام عواقب مخرب آن برای بدن از بین نمی‌رود. نکته‌ی موذیانه این است که به دلیل وزن به ظاهر «طبیعی»، عزیزان فرد مبتلا به بی‌اشت‌هایی عصبی غیرمعمول ممکن است برای مدت زمان طولانی متوجه این مشکل نشوند.»

آسیب‌پذیرترین گروه، دختران نوجوان و زنان جوان هستند. با این حال، بی‌اشت‌هایی عصبی اغلب مردان جوان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد، به خصوص آنهایی که در ورزش یا حرفه‌هایی که وزن در آنها مهم است، فعالیت دارند.

این پزشک توضیح داد: «ممکن است عوامل مختلفی در این امر دخیل باشند. این عوامل شامل استعداد ژنتیکی، ویژگی‌های شخصیتی و محیط اجتماعی می‌شوند. اما قدرتمندترین کاتالیزور امروزه، «کیش لاغری» اجتماعی است. در حالی که قبلاً از طریق مجلات پر زرق و برق و نمایش‌های مد پخش می‌شد، امروزه به صورت شبانه‌روزی و از طریق رسانه‌های اجتماعی در حال گسترش است. نوجوانان و جوانان آسیب‌پذیرترین افراد هستند. معیار‌های کلیدی برای بی‌اشت‌هایی عصبی عبارتند از: کمبود وزن ۱۵٪ یا بیشتر، شاخص توده بدنی (BMI) زیر ۱۷.۵، محدودیت‌های شدید غذایی خودخواسته و تصویر بدنی تحریف‌شده که به شکل ایده‌های وسواسی یا بیش از حد ارزشمند جلوه می‌کند.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری