به گزارش مجله خبری نگار،جامعه ورزش ایران یکی از پرافتخارترین چهرههای خود را از دست داد. رضا سوختهسرایی، قهرمان برجسته کشتی ایران و دارنده افتخارات متعدد ملی و بینالمللی، روز گذشته و در سن ۷۶ سالگی، پس از تحمل یک دوره طولانی بیماری دار فانی را وداع گفت.
درگذشت این پهلوان نامدار درست در همان روزی رخ داد که امامعلی حبیبی، نخستین قهرمان المپیک ایران نیز چشم از جهان فروبست؛ رخدادی که این روز را به روزی تلخ و فراموشنشدنی برای جامعه کشتی کشور تبدیل کرد.
رضا سوختهسرایی در ۱۱ بهمن ۱۳۲۸ در روستای دارکلاته شهرستان رامیان استان گلستان به دنیا آمد. او یکی از معدود کشتیگیران برجسته ایران بود که هم در کشتی آزاد و هم در کشتی فرنگی به موفقیتهای چشمگیری دست یافت.
کشتی آزاد: رقابت در اوزان ۱۰۰ کیلوگرم، ۱۰۰+ کیلوگرم و ۱۳۰ کیلوگرم
کشتی فرنگی: رقابت در وزن ۱۳۰ کیلوگرم
رضا سوختهسرایی در طول ۱۷ سال عضویت در تیم ملی، حدود ۳۰ مدال از جامهای جهانی و تورنمنتهای بینالمللی کسب کرد. مهمترین افتخارات وی عبارتند از:
طلا – ۱۹۸۲ دهلی نو
طلا – ۱۹۸۶ سئول
طلا – ۱۹۹۰ پکن
نقره – ۱۹۷۴ تهران
او یکی از پرافتخارترین ورزشکاران تاریخ بازیهای آسیایی است و در سال ۱۹۸۶ حتی حاضر شد در رشته فرنگی کشتی بگیرد تا علیرضا سلیمانی در آزاد مدال بگیرد؛ و هر دو به طلا دست یافتند.
نقره – ۱۹۷۸ (مکزیکوسیتی)
نقره – ۱۹۸۱ (اسکوپیه)
قهرمانی آسیا:
طلا – ۱۹۷۹ (هند)
نقره – ۱۹۷۶ (آمریکا)
یکبار پهلوان پایتخت
فرصتهای از دست رفته
بسیاری از کارشناسان بر این باورند که سوختهسرایی میتوانست مدالهای بیشتری در میادین جهانی و المپیک کسب کند، اما به دلیل جنگ در برخی رقابتهای بینالمللی دهه ۶۰، این فرصتها از او گرفته شد. «الکساندر مدوید» قهرمان نامدار شوروی، زمانی درباره او گفته بود: «حریفی برای او نمیشناسم.»
رضا سوختهسرایی سه دوره افتخار پرچمداری کاروان ورزشی ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ را بر عهده داشت.
درگذشت این چهره ماندگار، موجی از غم و اندوه را در میان اهالی ورزش به وجود آورد. فدراسیون کشتی جمهوری اسلامی ایران با انتشار بیانیهای این ضایعه را تسلیت گفت و از او به عنوان نماد جوانمردی و اخلاق پهلوانی یاد کرد.
پیکر این قهرمان به زادگاهش در استان گلستان منتقل خواهد شد و مراسم تشییع او با حضور خانواده، پیشکسوتان و دوستداران کشتی برگزار خواهد شد.
رضا سوختهسرایی، نماد نسل طلایی کشتی ایران، با کارنامهای پربار و شخصیتی منشأ اثر، اکنون در خاطرهها جاودانه شد. کشتی ایران نهتنها یک قهرمان، بلکه پهلوانی بیادعا و دوستداشتنی را از دست داد که نامش برای همیشه در تاریخ ورزش این سرزمین باقی خواهد ماند.