مسابقه «سحرخوانی ایرانیان» برگزیدگانش را شناخت

به گزارش مجله خبری نگار،آیین اختتام جشنواره ماهور با معرفی برگزیدگان نخستین مسابقه سحرخوانی با حضور غلامعلی حداد عادل (رئیس فرهنگستان هنر و ادب فارسی)، مهدی سالم (مدیرعامل بنیاد رودکی)، مهرداد باقری (رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران)، امیرحسین سمیعی (معاون هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران)، علیرضا قزوه (رئیس دفتر شعر، موسیقی و سرود صدا و سیما)، مصطفی محدثی خراسانی (شاعر)، محسن رجب‌پور (تهیه‌کننده موسیقی)، محمد الهیاری (رئیس دفتر موسیقی وزارت فرهنگ)، رضا مهدوی (نوازنده و پژوهشگر موسیقی)، امیرعباس ستایشگر (رئیس انجمن موسیقی)، علی محمد مودب (شاعر)، امیرحسین سمیعی (آهنگساز) علیرضا نادعلی، علی رحیمیان (رهبر ارکستر)، مهدی سیار (شاعر)، مرتضی امیری اسفندقه (شاعر) و ... با اجرای نجم‌الدین شریعتی در تالار رودکی برگزار شد.

در ابتدای این مراسم سیدمحسن حسینی _ دبیر جشنواره _ گفت: فراخوان جشنواره با مشارکت بنیاد فرهنگی هنری رودکی و انجمن موسیقی ایران منتشر و در نیمه ماه مبارک رمضان به پایان فصل نخست خود رسید و این یعنی کمتر از یک ماه این گنجینه معنوی و هنری گردهم آمد. این نقطه از جشنواره را نقطه پایان نمی‌دانیم بلکه تازه ابتدای مسیر است. «ماهور» در سه عرصه سحری‌خوانی، مناجات و نیایش محمل آثار هنرمندان این رشته شد. علارغم برگزاری رویداد در ایام پایانی سال، ایام نوروزی و ماه رمضان بیش از ۳۰۰ اثر به دبیرخانه ارسال شد. بیشترین آثار پذیرفته شده در رشته مناجات بود. حضور و استقبال هنرمندان در این رشته نشان از نیاز جامعه به اینگونه از آثار معنوی دارد.

او ادامه داد: پرداختن به شیوه آوازی نیایش، مناجات و سحرخوانی درخور توجه جامعه هنری و موسیقایی کشور است که می‌تواند به همت و اهمیت خادمان عرصه فرهنگ جامه عمل بپوشاند. هدف ما در برگزاری مسابقه سحرخوانی ایرانیان بهره‌مندی از ظرفیت معنوی ماه رمضان و قریحه هنرمندان عرصه آواز بود؛ رخدادی که در سال‌های اخیر کمتر به آن پرداخته شده است. برای اجرای شرکت‌کنندگان در این جشنواره اشعاری از شعرای قدیم پیشنهاد شد، اما به دلیل غنای اشعار شاعران جوان و معاصر که از ظرفیت ارزشمندی برخوردار است، از این اشعار استفاده شد.

حسینی تصریح کرد: آثار دریافتی از تنوع بسیاری برخوردار بود که ما را بر آن داشت که در آینده‌ای نزدیک از آثار برگزیده این مسابقه آلبومی منتشر کنیم.

همچنین ستایشگر گفت: یکی از مهمترین روش‌های حوزه موسیقی، مناجات‌خوانی و سحری‌خوانی است که خیلی مغفول مانده بود. مناجات‌خوانی یکی از شاخه‌های موسیقی ردیف دستگاهی ما بوده و به مرور رو به خاموشی گذاشته شده است. وقتی آقای سمیعی پیشنهاد این برنامه را دادند با حمایت دفتر موسیقی در انجمن با دوستان همراه شدیم.

حداد عادل نیز طی سخنانی بیان کرد: وقتی آقای سمیعی به من اطلاع دادند که می‌خواهند سحری خوانی را احیا کنند، خیلی خوشحال شدم. از من خواستند صحبت کنیم که بی درنگ پذیرفتم؛ از آن جهت که فکر کردم یکی دیگر از گنجینه‌های نهفته تاریخ ما را پیدا کرده و می‌خواهند احیا کنند ایران عزیز ما از این سرمایه‌ها بسیار دارد. ماه رمضان ماه خاصی است، ماه عبادت خدا و ماه قرآن است. جلوه خاصی از دینداری و خداپرستی است و آداب و سنن خاص خود را در طول تاریخ به وجود آورده است.

او ادامه داد: این ماه سنت‌های متنوع بسیار دارد. در رمضان ۹ ایستگاه داریم که هر کدام سنت خود را دارند؛ رویت هلال ماه، سحری خوردن، روزه داری، افطار، شب‌های قدر، مراسم عزاداری امام علی، رویت هلال شوال و عید فطر. این تنوع وقتی با انواع مردم در کشور‌ها و شهر‌ها تقاطع پیدا کند، آداب و سنن بسیار دیگری از آن متولد می‌شود. در گذشته که امکانات امروز نبود که متوجه اذان صبح شوند و خیلی‌ها از طبیعت استفاده می‌کردند؛ به این صورت که با استفاده از ستاره‌های آسمان متوجه فرا رسیدن زمان اذان مغرب می‌شدند. خیلی وقت‌ها هم مردم خودشان همت می‌کردند و کار‌هایی می‌کردند مانند قرآن خواندن، مناجات خواندن و سحری خواندن که مولانا از آن به سحوری خواندن یاد کرده است.

عادل تصریح کرد: سحری خوانی از همه دلپذیرتر بوده که با مناجات خوانی پا به پای روزه داران تا اذان صبح می‌آمده است. سحر همیشه برای شاعران الهام بخش بوده و در میان شاعران بزرگ، حافظ بیش از همه احوال شبانه داشته است. امیدوارم این اولین قدمی که برداشته شده سبب احیای این مراسم و سنت شود و آن را از تاریخ به جغرافیا بیاورد.

پس از اجرای دو گروه موسیقی «هور» و «آکاپلا» که به روی صحنه آمدند و به اجرای موسیقی پرداختند برگزیدگان دو بخش شایسته تقدیر و برگزیده‌ها معرفی شدند؛ در بخش شایسته تقدیر هادی حسن بیگی و حمید خزائی و در بخش برگزیده‌ها هادی فیض آبادی، سید محمدهادی قاسمی و مهدی محمدی معرفی شدند.

در پایان پیش از تقدیر از محمد معتمدی آن نادعلی گفت: برادر عزیزم معتمدی در طول سال‌ها فعالیت از امید گفت و از میهن حرف زد و جا‌هایی که خیلی‌ها انتظار داشتند که او ضد مردم حرفی بزند، ولی این کار را نکرد.

پس از آنکه از معتمدی تقدیر شد او گفت: با اینکه وقتی از بنده تقدیر می‌کنید دل بنده شاد می‌شود، ولی ما برای جامعه و فرهنگ کار نکرده زیاد داریم گرچه که بستر‌ها و امکانات فراهم بوده، ولی کار تأثیرگذاری نداشته‌ایم و نتیجه‌اش شده همین که مناجات خوانی رو به انقراض است. اکوسیستم فرهنگی ما مانند اکوسیستم زیستی ما از بین رفته و خیلی وقت‌ها در حوزه فرهنگی خواسته‌ایم معنویت را زیاد کنیم، ولی کلا برعکس عمل کرده‌ایم مانند وقت‌هایی که می‌خواهیم بهره برداری از یک رود را زیاد کنیم، ولی کلا آن را می‌خشکانیم. اگر به ریشه‌ها بپردازیم شاخه‌ها خود جوانه می‌زنند.