معضل والیبال ایران؛ سکوت بی‌جا، اعتراض بی‌موقع

به گزارش مجله خبری نگار یک تبصره در آیین‌نامه سازمان لیگ والیبال به جنجال جدیدی در والیبال ایران تبدیل شده است. بر اساس تبصره ۱۹ این آیین‌نامه، قرارداد بازیکنان و مربیان قهرمان لیگ برتر، تا پایان مسابقات باشگاه‌های آسیا و جهان ادامه دارد.

فصل گذشته فولاد سیرجان قهرمان لیگ برتر ایران شد، اما پس از پایان مسابقات، رضا تندروان سرمربی و چند بازیکن کلیدی این تیم، راهی تیم‌های دیگر شدند. ماجرا‌ها وقتی شروع شد که قرار بود فولاد به مسابقات قهرمانی آسیا اعزام شود. این تیم بر اساس قرارداد با بازیکنان پیشین خود مثل علیرضا بهبودی و صابر کاظمی، قصد داشت از آن‌ها در این رقابت‌ها نیز استفاده کند. با قهرمانی فولاد در آسیا، این تیم حالا باید راهی مسابقات باشگاه‌های جهان شود و این بار هم خواستار حضور این بازیکنان شده است.

بیشترین جنجال هم به‌خاطر شرایط صابر کاظمی ایجاده شده است. این بازیکن که به ستاره مهمی در والیبال ایران تبدیل شده، در یک سال گذشته فشار زیادی تحمل کرده است و خودش و پزشک تیم شهرداری ارومیه مدعی هستند که با توجه به مصدومیت‌های متعددی که دارد، در شرایط خوبی برای سفر به برزیل و حضور در مسابقات جام باشگاه‌های جهان نیست.

خواسته فولاد سیرجان به طور کامل بر قانون منطبق است. این تیم قصد دارد از امکاناتی که آیین‌نامه لیگ در اختیارش گذاشته استفاده کند. اما چنین قوانینی در ورزش حرفه‌ای هیچ جایگاهی ندارند. مشکل از جایی شروع می‌شود که فدراسیون، درباره زمان پایان قرارداد بازیکنان تصمیم‌گیری می‌کند درحالی که این موضوع باید به عهده ۲ طرف قرارداد گذاشته شود.

اما نکته مهم‌تر اینجاست که چرا نمایندگان باشگاه‌ها که هر سال در جلسات شورای لیگ شرکت می‌کنند، هیچگاه به این قانون غیرمنطقی و غیرحرفه‌ای اعتراض نکردند؟ این قانون دست کم از چهار فصل قبل در لیگ ایران اجرا می‌شود، اما هیچگاه کسی به آن اعتراض نمی‌کرد. مشکل اینجاست که باشگاه‌ها و مربیان، هر زمان که قانون را به سود خود می‌بینند از آن استفاده می‌کنند و هر وقت به ضرر آن‌ها بود اعتراض. تا زمانی هم که قانون با آن‌ها کاری نداشته باشد، آن‌ها هم سکوت می‌کنند.

در این فصل اعتراضات زیادی نسبت به برگزاری لیگ برتر با فشردگی بسیار زیاد مطرح شده است. اما همین مربیان و باشگاه‌های معترض، هر سال در جلسات شورای لیگ شرکت می‌کنند و شیوه برگزاری مسابقات نتیجه رای آنهاست.

اهالی لیگ والیبال ایران وقتی در جلسات شورای لیگ هستند سکوت می‌کنند و وقتی باید به حرف می‌آیند که قانون با منافع آن‌ها منافات پیدا می‌کند.

سعدی شیرازی صد‌ها سال پیش بیت شعری سرود که سزاوار توصیف شرایط این روز‌های والیبال ایران است:

«دو چیز طیره عقل است دم فرو بستن/به وقت گفتن و گفتن به وقت خاموشی»