دانشمندان ارتباط بین مصرف قهوه و خطر ابتلا به زوال عقل را کشف کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، مصرف منظم قهوه و چای نه تنها با افزایش انرژی، بلکه با عملکرد مغز نیز مرتبط است. محققان داده‌های بیش از ۱۳۰،۰۰۰ نفر را بررسی کردند و دریافتند افرادی که نوشیدنی‌های کافئین‌دار می‌نوشند، کمتر احتمال دارد به زوال عقل مبتلا شوند. با این حال، هیچ ارتباط مشابهی برای قهوه بدون کافئین یافت نشد. ایزوستیا در مورد الگو‌های مصرف قهوه و چای مرتبط با سلامت شناختی گزارش می‌دهد.

چگونه قهوه با سلامت مغز مرتبط است

این مطالعه در مجله JAMA منتشر شد. محققان دانشکده بهداشت عمومی T.H. Chan دانشگاه هاروارد، بیمارستان بریگهام و زنان و سایر موسسات، داده‌های دو پروژه بزرگ و بلندمدت شامل کارکنان مراقبت‌های بهداشتی: پرستاران زن و متخصصان مراقبت‌های بهداشتی مرد را تجزیه و تحلیل کردند.

در مجموع، محققان داده‌های مربوط به ۱۳۱،۸۲۱ نفر را بررسی کردند. شرکت‌کنندگان تا ۴۳ سال پیگیری شدند و اطلاعات غذایی هر دو تا چهار سال ارائه شد. دانشمندان به‌طور جداگانه مصرف قهوه کافئین‌دار، قهوه بدون کافئین و چای را ثبت کردند و سپس این داده‌ها را با موارد تشخیص داده شده زوال عقل و شاخص‌های سلامت شناختی مقایسه کردند.

زوال عقل یک اصطلاح عمومی برای گروهی از بیماری‌ها است که با کاهش تدریجی حافظه، تفکر، استدلال و توانایی انجام کار‌های روزمره مشخص می‌شود. شایع‌ترین علت زوال عقل، بیماری آلزایمر است، اما سایر بیماری‌ها و اختلالات مغزی نیز می‌توانند باعث ایجاد آن شوند.

در طول دوره مشاهده، زوال عقل در ۱۱۰۳۳ شرکت‌کننده تشخیص داده شد. محققان همچنین زوال شناختی ذهنی - تغییرات در حافظه و تفکر که فرد متوجه آن می‌شود - را ارزیابی کردند. یک گروه نیز تحت آزمایش‌های شناختی عینی قرار گرفتند و شاخص‌های خاص عملکرد مغز را ارزیابی کردند.

احتمال ابتلا به زوال عقل در مصرف‌کنندگان قهوه کمتر بود

مهم‌ترین ارتباط برای قهوه کافئین‌دار یافت شد. در میان شرکت‌کنندگانی که بیشترین مصرف را داشتند، ۱۴۱ مورد زوال عقل در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر-سال وجود داشت. در میان کسانی که حداقل مصرف را داشتند یا اصلاً مصرف نمی‌کردند، این میزان ۳۳۰ مورد بود. محققان پس از در نظر گرفتن عوامل مختلف، خطر نسبی زوال عقل را در گروه پرمصرف ۱۸٪ کمتر از گروه کم‌مصرف تخمین زدند.

کافئین یک محرک طبیعی است که در قهوه، چای، کاکائو و برخی گیاهان دیگر یافت می‌شود. این ماده بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می‌گذارد و به طور موقت هوشیاری را افزایش می‌دهد، تمرکز را بهبود می‌بخشد و خستگی را کاهش می‌دهد.

الگوی مشابهی برای زوال شناختی ذهنی مشاهده شد. در میان شرکت‌کنندگانی که قهوه کافئین‌دار بیشتری می‌نوشیدند، چنین شکایاتی در ۷.۸٪ رخ داد، در مقایسه با ۹.۵٪ در گروهی که حداقل یا اصلاً قهوه مصرف نمی‌کردند. در گروه زنان، محققان همچنین ارتباطی بین مصرف قهوه و نمرات کمی بالاتر در برخی از آزمون‌های شناختی عینی یافتند.

با این حال، قهوه بدون کافئین هیچ ارتباط مشابهی با خطر زوال عقل یا پیامد‌های سلامت شناختی نشان نداد. نویسندگان فرضیه‌ای مطرح کردند که کافئین ممکن است نقشی داشته باشد، اما این مطالعه نتوانست مشخص کند که کدام جزء خاص این نوشیدنی مسئول این یافته‌ها است.

چه مقدار قهوه و چای با مطلوب‌ترین نتایج مرتبط بود؟

قوی‌ترین ارتباط آماری با تقریباً دو تا سه فنجان قهوه کافئین‌دار در روز مشاهده شد. برای چای، ارتباطات مشابهی با یک تا دو فنجان روزانه مشاهده شد. محققان مصرف چای را به عنوان یک کل در نظر گرفتند و بین نوشیدنی‌های کافئین‌دار و بدون کافئین تمایزی قائل نشدند.

محققان همچنین یک رابطه غیرخطی یافتند: افزایش مصرف قهوه یا چای، خطر ابتلا به زوال عقل را بیشتر کاهش نداد. به عبارت دیگر، مطلوب‌ترین نتایج با مصرف متوسط ​​​​مشاهده شد و حجم بالاتر نوشیدنی‌ها هیچ مزیت اضافی قابل توجهی نداشت.

دانشمندان به طور جداگانه ارتباط بین مصرف کافئین و استعداد ژنتیکی ابتلا به زوال عقل را ارزیابی کردند. نتایج در بین شرکت‌کنندگان با عوامل خطر ژنتیکی مختلف تفاوت معنی‌داری نداشت. این نشان می‌دهد که ارتباط مشاهده شده در بین گروه‌های مختلف شرکت‌کنندگان مشاهده شده است، اما به خودی خود اثر محافظتی کافئین را اثبات نمی‌کند.

چرا نتایج هنوز اثر محافظتی قهوه را اثبات نمی‌کنند؟

نویسندگان تأکید می‌کنند که این مطالعه مشاهده‌ای بوده است. محققان شرکت‌کنندگان را به گروه‌هایی تقسیم نکردند یا مقادیر خاصی از قهوه یا چای تجویز نکردند، بلکه عادات غذایی موجود آنها را تجزیه و تحلیل کردند. بنابراین، نمی‌توان نتیجه گرفت که مصرف قهوه علت کاهش بروز زوال عقل بوده است. سایر عوامل سبک زندگی و شرایط سلامتی می‌توانند بر نتایج تأثیر گذاشته باشند، حتی اگر محققان تعدادی از عوامل مخدوش‌کننده بالقوه را کنترل کرده باشند.

محدودیت‌های دیگری نیز وجود دارد. شرکت‌کنندگان در هر دو مطالعه عمدتاً کارکنان مراقبت‌های بهداشتی ایالات متحده بودند، بنابراین نتایج ممکن است قابل تعمیم به جمعیت عمومی نباشد. علاوه بر این، آزمون‌های شناختی عینی فقط بر روی زنان از یک گروه انجام شد. محققان همچنین قادر به ارزیابی جداگانه ارتباط بین مصرف نوشیدنی و خطر آلزایمر نبودند.

بنابراین، این مطالعه ارتباط آماری قوی بین مصرف قهوه و چای کافئین‌دار و بهبود سلامت شناختی را نشان می‌دهد. با این حال، تحقیقات بیشتری برای درک مکانیسم‌های پشت این ارتباط و تعیین اینکه آیا کافئین مستقیماً بر توسعه زوال عقل تأثیر می‌گذارد یا خیر، مورد نیاز است.