دانشمندان رویکرد‌های جدیدی را برای کنترل فشار خون پس از سکته مغزی و دیابت شناسایی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، کاهش فشار خون به کاهش خطر عوارض قلبی عروقی کمک می‌کند، اما کنترل فشرده فشار خون همیشه نتایج یکسانی را به همراه ندارد. دو مطالعه جدید که در جلسات علمی انجمن قلب آمریکا ارائه شد، نشان داد که پس از سکته مغزی، هدف پایین‌تری برای فشار خون می‌تواند احتمال عوارض مکرر را کاهش دهد، در حالی که هیچ اثر آماری معنی‌داری در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ مشاهده نشد. ایزوستیا توضیح می‌دهد که چرا کنترل فشار خون بالا نیاز به یک رویکرد فردی دارد.

چرا دانشمندان رویکرد‌های خود را در مورد کنترل فشار خون اصلاح کرده‌اند؟

دو مطالعه که در ۷ نوامبر در مجله پزشکی نیوانگلند (NEJM) منتشر شد، بر روی بیماران مبتلا به فشار خون بالا و خطر بالای عوارض قلبی عروقی تمرکز داشت. در هر دو مورد، محققان دو هدف را با هم مقایسه کردند: حفظ فشار سیستولیک زیر ۱۲۰ میلی‌متر جیوه و هدف استانداردتر زیر ۱۴۰ میلی‌متر جیوه. فشار سیستولیک نیرویی را که خون در حین انقباض قلب به دیواره‌های شریان وارد می‌کند، اندازه‌گیری می‌کند.

مطالعه اول شامل ۴۳۶۸ نفر بود که دچار سکته مغزی ایسکمیک یا حمله ایسکمیک گذرا شده بودند. مطالعه دوم شامل ۹۴۷۶ نفر مبتلا به دیابت نوع ۲ و افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی بود. هر دو گروه تقریباً به مدت چهار سال پیگیری شدند. محققان ارزیابی کردند که چگونه اهداف انتخاب شده با بروز حملات قلبی، سکته‌های مغزی، مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی و بستری شدن در بیمارستان به دلیل عوارض قلبی مرتبط هستند.

در مطالعه‌ای روی افرادی که دچار سکته مغزی یا حمله ایسکمیک گذرا شده بودند، کنترل فشرده‌تر فشار خون با میزان پایین‌تری از حوادث قلبی عروقی عمده همراه بود. در طول دوره پیگیری، چنین حوادثی در ۱۰.۹ ٪ از شرکت‌کنندگانی که فشار هدف آنها زیر ۱۲۰ میلی‌متر جیوه بود، در مقایسه با ۱۳.۵ ٪ از افرادی که فشار هدف آنها زیر ۱۴۰ میلی‌متر جیوه بود، رخ داد. بنابراین، خطر نسبی تقریباً ۲۱ ٪ کاهش یافت. سکته‌های مغزی مکرر نیز کمتر شایع بودند: ۴.۷ ٪ در مقابل ۶.۴ ٪.

محققان همچنین خاطرنشان کردند که مقادیر پایین‌تر نیاز به نظارت دقیق پزشکی دارند. به طور خاص، برخی از اختلالات عملکرد کلیه در گروه کاهش شدید فشار خون بیشتر مشاهده شد. اگرچه میزان کلی عوارض جانبی جدی قابل مقایسه بود، اما این یافته بر لزوم در نظر گرفتن عملکرد کلیه و سایر عوامل سلامت هنگام انتخاب مقادیر هدف تأکید می‌کند.

مطالعه ما نشان می‌دهد که برای بسیاری از افرادی که قبلاً سکته مغزی ایسکمیک یا حمله ایسکمیک گذرا داشته‌اند، هدف فشار سیستولیک زیر ۱۲۰ میلی‌متر جیوه ممکن است در مقایسه با هدف سنتی زیر ۱۴۰ میلی‌متر جیوه، محافظت قلبی عروقی بیشتری فراهم کند.

چرا نتیجه در مورد دیابت متفاوت بود؟

مطالعه دوم شامل افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی بود. محققان بررسی کردند که آیا کاهش فشار خون سیستولیک به زیر ۱۲۰ میلی‌متر جیوه، خطر حمله قلبی، سکته مغزی، مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی و بستری شدن در بیمارستان به دلیل عوارض قلبی را بیشتر کاهش می‌دهد یا خیر. با این حال، در مقایسه با هدف استانداردتر زیر ۱۴۰ میلی‌متر جیوه، هیچ مزیت آماری معنی‌داری مشاهده نشد.

طی چهار سال پیگیری، رویداد‌های قلبی عروقی عمده در ۶٪ از شرکت‌کنندگان در گروه هدف پایین‌تر و ۶.۷٪ از شرکت‌کنندگان در گروه دوم رخ داد. این تفاوت با کاهش تقریباً ۱۰٪ در خطر نسبی مطابقت داشت، اما از نظر آماری معنی‌دار نبود. علاوه بر این، بدتر شدن عملکرد کلیه در گروه کنترل فشرده شایع‌تر بود: چنین رویداد‌هایی در ۵.۷٪ از شرکت‌کنندگان در مقابل ۳.۷٪ در گروه مقایسه رخ داد.

نویسندگان این شواهد را بی‌نتیجه نمی‌دانند و معتقدند که کنترل شدیدتر فشار خون برای افراد مبتلا به دیابت بی‌فایده است. اثر مفید بالقوه ممکن است اندک بوده باشد و مطالعه قادر به تأیید آماری آن نبود. کارلا سانتو، سرپرست مطالعه، تأکید کرد که این یافته‌ها اطلاعات موجود در مورد فشار خون هدف را تکمیل می‌کنند، اما پاسخی جهانی برای همه بیماران ارائه نمی‌دهند.

نتایج دو مطالعه نشان می‌دهد که تأثیر کنترل شدیدتر فشار خون ممکن است به وضعیت سلامت و سابقه پزشکی فرد بستگی داشته باشد. پس از سکته مغزی، کاهش فشار خون هدف با کاهش قابل توجه در بروز عوارض قلبی عروقی همراه بود. در دیابت نوع ۲، یک استراتژی مشابه مزایای آماری قابل توجهی را نشان نداد و شاخص‌های عملکرد کلیه نیاز به توجه ویژه دارند.

هدف زیر ۱۲۰ میلی‌متر جیوه لزوماً نباید به طور جهانی برای همه بیماران اعمال شود، و تصمیمات درمانی باید مزایای بالقوه قلبی عروقی، تأثیر کلیوی، بار درمان و ترجیح بیمار را در نظر بگیرند.

متخصصان همچنین به جنبه‌های عملی مدیریت فشار خون پرداختند. پس از سکته مغزی، بیمار ممکن است توسط متخصصان مختلف تحت نظر باشد و هماهنگی استراتژی‌های مدیریت بلندمدت می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. علاوه بر این، نتایج مطالعه نباید به طور خودکار به همه گروه‌های جمعیتی تعمیم داده شود: هر دو مطالعه در برزیل انجام شده‌اند و مراقبت‌های پزشکی و شیوه‌های بهداشتی در کشور‌های دیگر ممکن است متفاوت باشد. بنابراین، داده‌های جدید رویکرد‌های مدیریت فشار خون بالا را اصلاح می‌کند، اما جایگزین ارزیابی فردی بیمار نمی‌شود.