یک پزشک توضیح داد که رسوبات نمکی روی دیواره‌های مثانه نشان دهنده چیست

متخصص اورولوژی، مالخاسیان: رسوبات نمکی در مثانه نشان دهنده سیستیت همراه با تب است

به گزارش مجله خبری نگار، سیستیت پوسته‌دار که به عنوان سیستیت قلیایی نیز شناخته می‌شود، نوع خاصی از التهاب پوشش مثانه است که باعث رسوب نمک در دیواره‌های مثانه می‌شود. ویگن مالخاسیان، متخصص اورولوژی، انکولوژیست، استاد و رئیس بخش اورولوژی شماره ۶۷ در مرکز اورولوژی مسکو (مرکز علمی و بالینی منطقه‌ای S.P. Botkin مسکو) به Gazeta گفت: علاوه بر علائم سنتی سیستیت - ادرار مکرر و دردناک - بیماران خون در ادرار و تب را نیز تجربه می‌کنند.

سیستیت پوسته‌دار اغلب توسط باکتری کورینه باکتریوم اوره آلیتیکوم ایجاد می‌شود که به طور معمول روی پوست انسان، عمدتاً در ناحیه کشاله ران، زندگی می‌کند. با این حال، تحت شرایط خاص، می‌تواند به مثانه نفوذ کرده و باعث التهاب شدید شود.

این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: «این باکتری توانایی منحصر به فردی در تولید آنزیم اوره‌آز دارد که اوره را به آمونیاک و دی‌اکسید کربن تجزیه می‌کند. این امر منجر به قلیایی شدن شدید ادرار و تشکیل سنگ‌های عفونی در دیواره مثانه می‌شود. این بیماری اغلب در بیماران ۵۵ تا ۶۵ ساله، به ویژه در بین کسانی که اخیراً تحت بستری شدن در بیمارستان یا اقدامات پزشکی از طریق مجرای ادرار، مانند کاتتریزاسیون ادراری یا سیستوسکوپی، قرار گرفته‌اند، رخ می‌دهد.»

پزشک، بیماری‌های نقص ایمنی و ضعف سیستم ایمنی را به عنوان عوامل خطر اضافی شناسایی کرد.

این متخصص هشدار داد: «علائم سیستیت پوسته‌دار ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد خود را دارد. علاوه بر علائم سنتی سیستیت - ادرار مکرر و دردناک - ۷۵ تا ۱۰۰ درصد بیماران ماکروهماچوری یا خون قابل مشاهده در ادرار را تجربه می‌کنند. در ۲۵ تا ۵۰ درصد موارد، دمای بالای بدن مشاهده می‌شود.»

یکی دیگر از ویژگی‌های این بیماری این است که بیماران اغلب هنگام ادرار کردن متوجه عبور توده‌های نکروتیک و سنگ‌های کوچک می‌شوند.

این متخصص اورولوژی توضیح داد: «برای تشخیص دقیق، ما از سونوگرافی مثانه و سیستوسکوپی استفاده می‌کنیم که کلسیفیکاسیون‌های مشخص روی دیواره‌های مثانه را نشان می‌دهند. چالش اصلی تشخیصی این است که عامل بیماری‌زا روی محیط‌های کشت استاندارد رشد نمی‌کند. تشخیص نیاز به کشت آگار خون با دوره کمون حداقل ۴۸ ساعت دارد.»

درمان سیستیت پوسته‌دار نیاز به یک رویکرد جامع دارد. درمان شامل عوامل ضد باکتریایی است که باکتری‌ها به آنها حساس هستند، مانند وانکومایسین، تیکوپلانین یا لینزولید. با این حال، به دلیل مقاومت بالای این میکروارگانیسم، نظارت بر درمان با آنتی‌بیوگرام بسیار مهم است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری