یک روانشناس دلایل تردید زنان قبل از بچه دار شدن را شناسایی کرد

به گزارش مجله خبری نگار، یولیا استولیارووا، روانشناس دانشگاه دولتی مسکو، به ایزوستیا گفت: «بسیاری از زنان همزمان آرزوی مادر شدن دارند و از بارداری و زایمان می‌ترسند. این دوگانگی رایج است و نشان دهنده عدم آمادگی برای مادر شدن نیست.»

استولیارووا خاطرنشان کرد: «میل به مادر شدن در فرهنگ ما به عنوان چیزی بدیهی ارائه می‌شود. یک زن بچه می‌خواهد - این طبیعی است، طبیعت است، درست است. اما اگر او آنها را می‌خواهد، اما می‌ترسد، پس مشکلی با اوست. این یکی از مخرب‌ترین افسانه‌هایی است که من در کارم با زنان با آن مواجه شده‌ام.»

این روانشناس یکی از ترس‌های رایج را ترس از دست دادن خود پس از تولد نوزاد دانست. زنان ممکن است نگران باشند که استقلال، شیوه معمول زندگی، فضای شخصی و توانایی مدیریت زمان خود را از دست بدهند.

مادران باردار همچنین ممکن است از ناتوانی در کنار آمدن با نقش جدید خود، تکرار سناریوی منفی مادر خود یا مواجهه با تغییراتی در ظاهر و نگرش نسبت به بدن خود بترسند.

یک گروه جداگانه شامل ترس‌های مربوط به بارداری و زایمان، روابط با شریک زندگی و آینده نامعلوم است. به گفته استولیاروا، بچه‌دار شدن یک تغییر برگشت‌ناپذیر در زندگی فرد است و اضطراب در مورد این روند طبیعی است.

این متخصص توضیح داد: «نگرانی‌های ناگفته نه تنها می‌توانند بر وضعیت عاطفی شما، بلکه بر سلامت شما نیز تأثیر بگذارند. اضطراب مداوم می‌تواند به استرس مزمن تبدیل شود و بر عملکرد بدن شما تأثیر بگذارد.»

او تأکید کرد که همه موارد دشواری در بارداری به دلایل روانی نیست. با این حال، او خاطرنشان کرد که در عمل، موقعیت‌هایی وجود دارد که در غیاب توضیح پزشکی، زن بین تمایل خود به مادر شدن و ترس از این مرحله از زندگی، دچار تضاد درونی می‌شود.

این متخصص خاطرنشان کرد که اضطراب با فرآیند‌های فیزیولوژیکی بدن مرتبط است. به طور خاص، استرس طولانی مدت سطح کورتیزول را افزایش می‌دهد که بر عملکرد سیستم‌های مختلف بدن تأثیر می‌گذارد.

این متخصص توضیح داد: «لازم نیست با اراده یا با متقاعد کردن خودتان به اینکه همه چیز خوب خواهد شد، بر دوسوگرایی غلبه کنید. باید آن را بررسی کنید. از خودتان بپرسید: دقیقاً از چه چیزی می‌ترسم؟ در این چشم‌انداز از آینده، چه چیزی به‌طور خاص مرا تهدید می‌کند؟ کدام بخش از من مقاومت می‌کند و سعی دارد چه چیزی را منتقل کند؟»

استولیارووا توجه ویژه‌ای به تأثیر رابطه‌اش با مادرش داشت. به گفته او، اولین تجربه تعامل با یک بزرگسال نزدیک، حس امنیت و نزدیکی فرد را شکل می‌دهد. اگر تجربیات دوران کودکی گرم و پایدار باشند، درک مادر بودن به عنوان یک پناهگاه امن برای فرد آسان‌تر است. روابط دشوار با والدین می‌تواند منجر به ترس‌ها و تردید‌های بیشتری شود. با این حال، این روانشناس تأکید کرد که دوران کودکی دشوار به این معنی نیست که یک زن نمی‌تواند مادر خوبی شود. او خاطرنشان می‌کند که بسیاری از زنانی که گذشته‌ای آسیب‌زا دارند، روابط گرم و امنی با فرزندان خود برقرار می‌کنند.

این متخصص نتیجه گرفت که میل و ترس می‌توانند همزمان وجود داشته باشند. به گفته او، صادق بودن در مورد احساسات خود به یک زن کمک می‌کند تا برای مادر شدن بهتر آماده شود.

استولیارووا تأکید کرد: «ترس شما را به مادر بدی تبدیل نمی‌کند. هر دو می‌توانند همزمان درست باشند. خواستن و ترسیدن، آماده بودن و آماده نبودن - دقیقاً از دل همین تضاد است، اگر آن را پنهان نکنید، چیزی واقعی رشد می‌کند.»

در ۲۵ آگوست، النا شوستیکووا، متخصص زنان و زایمان در بیمارستان بالینی شهر F.I. Inozemtsev و کاندیدای دکترا، در مورد بهترین سن برای بارداری بحث کرد. از دیدگاه بیولوژیکی، سن مطلوب برای بارداری بین ۲۰ تا ۳۰ سالگی در نظر گرفته می‌شود. در این مدت، میزان تخمک در بالاترین حد خود است، کیفیت آن بالا می‌ماند و خطر اختلالات ژنتیکی و عوارض بارداری به حداقل می‌رسد.