پیمان ابراهیم در پی ایجاد تحولات منطقه ای دیگر قابل اجرا نیست

تحلیلی که توسط سازمان رادیو و تلویزیون رژیم اسرائیل منتشر شده است، نشان می‌دهد که تحولات پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲)، توافق‌نامه‌های ابراهیم را از پایه و اساس خود تهی کرده است، زیرا برای کشور‌های عربی دشوار شده است که روابط خود با رژیم اسرائیل را از مساله فلسطین و جنگ غزه جدا کنند.

به گزارش مجله خبری نگار، پروفسور «ایلی پودیه» از دانشگاه رژیم اسرائیل معتقد است قماری که این توافق‌نامه‌ها در دوره اول ریاست جمهوری «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا، بر اساس آن یعنی ایجاد روابط اعراب و اسرائیل در حال انزوا بنا شده بودند، باتوجه به تحولاتی که منطقه شاهد آن بوده است، دیگر قابل اجرا نیست.

بر اساس این تحلیل، رژیم اسرائیل دیگر از جایگاهی که محاسبات عادی‌سازی قبلی به خود گرفته بود، برخوردار نیست، زیرا کشور‌های منطقه شروع به تغییر شکل روابط و ائتلاف‌های خود طبق ملاحظات جدیدی کرده‌اند که همکاری با تل‌آویو را پیش‌نیاز دستیابی به منافع امنیتی و استراتژیک خود نمی‌داند.

پروفسور پودیه به ظهور ترتیبات منطقه‌ای جدید اشاره می‌کند که او آنها را «ائتلاف‌های انعطاف‌پذیر» توصیف می‌کند و کشور‌هایی مانند ترکیه، عربستان، مصر و پاکستان را به همراه سایر چارچوب‌های اسلامی و امنیتی شامل می‌شود، در حالی که اسرائیل به رغم داشتن منافع مستقیم در تعدادی از این پرونده‌ها که این ترتیبات به آنها می‌پردازند، غایب است.

این تحلیل، منطقه دریای سرخ را به عنوان نمونه مورد توجه قرار داده است، جایی که ترتیبات امنیتی دریایی با مشارکت کشور‌های منطقه‌ای ایجاد شده است، در حالی که اسرائیل همچنان از آن مستثنی است.

پودیه، این را نشانه‌ای از کاهش توانایی اسرائیل در تبدیل منافع و تهدید‌های مشترک به مشارکت‌های سیاسی با کشور‌های عربی می‌داند.

در نتیجه این تحلیل آمده است که توافق‌نامه‌های ابراهیم، در شکل فعلی خود، دیگر چارچوب کافی برای ایجاد یک نظم منطقه‌ای جدید نیستند و بی‌توجهی مداوم اسرائیل به مساله فلسطین می‌تواند به انزوای بیشتر این رژیم منجر شود، زیرا اسرائیل باید روابط منطقه‌ای خود را بر اساس مبانی متفاوتی بازتعریف کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری