کشف غیرمنتظره‌ای در نمونه‌های سیارک‌ها انجام شد

مواد تشکیل‌دهنده‌ی سیارک بنو به چندین ناحیه‌ی شیمیایی مجزا تقسیم می‌شوند.

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان کشف کرده‌اند که مواد روی سیارک بنو بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد: در مقیاس نانو، به چندین ناحیه شیمیایی مجزا تقسیم می‌شود. این مطالعه در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) منتشر شده است.

این مطالعه بر روی نمونه‌هایی که توسط ماموریت OSIRIS-REx بازگردانده شده‌اند، تمرکز دارد. خود بنو یک سیارک کربنی است - غنی از ترکیبات آلی که به عنوان بلوک‌های سازنده حیات در نظر گرفته می‌شوند.

ارزش اصلی این نمونه‌ها این است که در معرض محیط زمین قرار نگرفته‌اند. کپسول حاوی مواد بنو در سال ۲۰۲۳ به زمین بازگشت و آنها را در شرایط تقریباً بکر حفظ کرد.

تیمی به رهبری مهمت یشیلتاش نمونه را با استفاده از طیف‌سنجی مادون قرمز و رامان تجزیه و تحلیل کردند. این روش‌ها به ما امکان می‌دهند ترکیب یک ماده را در سطح نانومتر - هزاران برابر کوچکتر از ضخامت موی انسان - تعیین کنیم.

تجزیه و تحلیل نشان داد که مواد تشکیل دهنده این سیارک یکنواخت نیست. در عوض، شامل سه نوع منطقه مجزا با ترکیبات شیمیایی متفاوت است. برخی از مناطق تحت سلطه ترکیبات آلیفاتیک - زنجیره‌های ساده کربن و هیدروژن - هستند. برخی دیگر حاوی مواد معدنی کربناتی هستند که معمولاً با مشارکت آب تشکیل می‌شوند. برخی دیگر از مناطق حاوی مواد آلی حاوی نیتروژن - عنصر کلیدی برای اسید‌های آمینه و سایر مولکول‌های زیستی - هستند.

این توزیع نشان می‌دهد که آب به طور ناهموار به سیارک برخورد کرده است. قسمت‌های مختلف سیارک شرایط متفاوتی را تجربه کرده‌اند که منجر به یک "موزاییک شیمیایی" منحصر‌به‌فرد شده است.

علاوه بر این، دانشمندان کشف کردند که حتی مولکول‌های آلی شکننده نیز علیرغم تماس با آب حفظ شده‌اند. این یک نتیجه مهم است: نشان می‌دهد که اجزای کلیدی ضروری برای حیات می‌توانند از فرآیند‌های شیمیایی پیچیده در فضا جان سالم به در ببرند.

داده‌های به‌دست‌آمده به ما کمک می‌کند تا چگونگی تعامل آب، مواد معدنی و آلی را در منظومه شمسی اولیه بهتر درک کنیم. به گفته دانشمندان، این فرآیند‌ها ممکن است در ظهور «بلوک‌های سازنده حیات» روی زمین نقش داشته باشند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری