روان‌درمانی کودکان بعد از کرونا و تجویز دارو‌های ضدافسردگی

به گزارش مجله خبری نگار،محققان معتقدند رشد مراجعه بیماران جدید، افزایش تجویز دارو‌های ضدافسردگی، نابرابری در دسترسی به خدمات درمانی، تغییر الگوی درمان از روان‌درمانی به مصرف دارو از مهم‌ترین نتایج این مطالعه هستند.

جزئیات مطالعه درباره درمان سلامت روان کودکان

تیمی از پژوهشگران Penn State College of Medicine برای بررسی علت این روند، بیش از ۱۳ میلیون پرونده سلامت کودکان و نوجوانان آمریکایی را تحلیل کردند.

این اطلاعات مربوط به بازه زمانی اکتبر ۲۰۱۸ تا دسامبر ۲۰۲۲ بوده، از ۷۲ سیستم درمانی عضو شبکه TriNetX U.S. Collaborative Network جمع‌آوری شده است.

مطالعات قبلی عمدتاً نخستین سال همه‌گیری را بررسی کرده بودند، اما وضعیت پس از بازگشایی مدارس همچنان نامشخص باقی مانده بود.

افت اولیه، سپس جهش چشمگیر درمان

هم‌زمان با تعطیلی مدارس آمریکا در بهار ۲۰۲۰، استفاده کودکان از خدمات سلامت روان بیش از ۵۰ درصد کاهش یافت.

این کاهش دوام نداشت.

در نخستین دوره قرنطینه:

تشخیص‌های جدید بیماری‌های روان‌پزشکی به‌شدت کاهش یافت.

تجویز دارو‌های روان‌پزشکی افت کرد.

مراجعات برای روان‌درمانی نیز کاهش یافت.

اما تا مارس ۲۰۲۱ روند درمان دوباره صعودی شد.

تا سال ۲۰۲۲ هر سه شاخص از سطح پیش از همه‌گیری فراتر رفتند.

تشخیص‌های جدید روان‌پزشکی: افزایش حدود ۲۴ درصدی

جلسات روان‌درمانی: افزایش ۲۶ درصدی

اولین تجویز دارو‌های روان‌پزشکی: افزایش ۳۵ درصدی

نیاز به خدمات سلامت روان همچنان بالا باقی ماند

افزایش مراجعه تنها یک موج موقتی نبود.

بیشترین میزان مراجعه در اوت ۲۰۲۲ ثبت شد؛ زمانی که بیشتر مدارس مدت‌ها بود فعالیت عادی خود را از سر گرفته بودند.

پژوهشگران یادآور می‌شوند روند افزایش مشکلات سلامت روان نوجوانان حتی پیش از شیوع COVID-۱۹ آغاز شده بود. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) نیز طی سال‌های گذشته در نظرسنجی Youth Risk Behavior Survey افزایش مشکلات روانی در میان نوجوانان را گزارش کرده بود.

رامان باوجا (Raman Baweja)، نویسنده اول مطالعه، گفت:

«سلامت روان نوجوانان حتی پیش از همه‌گیری نیز رو به وخامت بود، همه‌گیری کرونا این روند را سرعت بخشید.»

بیماران جدید عامل اصلی افزایش مراجعات بودند

پژوهشگران داده‌ها را از دو منظر بررسی کردند:

کودکانی که نخستین بار وارد سیستم درمان شده بودند.

کودکانی که از قبل تحت درمان قرار داشتند.

نتیجه بسیار قابل توجه بود.

در میان کودکانی که قبلاً تحت درمان بودند، بیشتر شاخص‌ها تغییر اندکی داشت.

تقریباً تمام افزایش ثبت‌شده مربوط به بیمارانی بود که برای نخستین بار وارد سیستم درمانی شدند.

این موضوع نشان می‌دهد افزایش مراجعات بیشتر ناشی از دسترسی بهتر یا غربالگری مؤثرتر بوده است، نه وخیم‌تر شدن وضعیت بیماران قدیمی.

دختران بیشترین افزایش را تجربه کردند

به گفته باوجا:

«این روند همه گروه‌ها را به یک اندازه تحت تأثیر قرار نداد. برخی گروه‌ها، به‌ویژه دختران، بیشتر آسیب دیدند.»

بیشترین افزایش مربوط به دختران بود.

دختران ۶ تا ۱۲ سال

افزایش ۱۳۷ درصدی نخستین تجویز دارو‌های ضدافسردگی

دختران ۱۳ تا ۱۸ سال

افزایش ۶۵ درصدی نخستین تجویز دارو‌های ضدافسردگی

اگر این آمار به کل آمریکا تعمیم داده شود، حدود ۴۰ هزار دختر بیشتر پس از همه‌گیری درمان با دارو‌های ضدافسردگی را آغاز کرده‌اند.

باوجا گفت:

«بررسی بیماران جدید، بیماران قدیمی نشان داد نوجوانان دختر، تجویز دارو‌های ضدافسردگی مهم‌ترین عامل افزایش خدمات روان‌پزشکی بوده‌اند.»

تجویز دارو سریع‌تر از روان‌درمانی افزایش یافت

تجویز نخستین دارو‌های ضدافسردگی سریع‌تر از سایر درمان‌ها رشد کرد.

در کودکان مدرسه‌ای تقریباً دو برابر شد.

در نوجوانان ۵۸ درصد افزایش یافت.

رشد جلسات روان‌درمانی تنها ۲۶ درصد بود.

همچنین تجویز داروی ضداضطراب Hydroxyzine نیز ۶۱ درصد افزایش پیدا کرد.

این الگو نشان می‌دهد تعداد زیادی از کودکان مبتلا به اضطراب وارد سیستم درمان شده‌اند.

تغییر الگوی درمان به سمت مصرف دارو

تمام روند‌ها افزایشی نبود.

در نوجوانانی که از قبل تحت درمان بودند، مصرف Benzodiazepine تقریباً ۵۰ درصد کاهش یافت.

نویسندگان این تغییر را اقدامی مثبت ارزیابی کردند، زیرا این دارو‌ها خطر وابستگی بیشتری دارند.

با این حال پژوهشگران نگران فاصله میان روان‌درمانی، درمان دارویی هستند.

بر اساس دستورالعمل‌های درمانی، روان‌درمانی معمولاً نخستین انتخاب برای درمان اضطراب، افسردگی دوران کودکی است.

اما اکنون بسیاری از کودکان درمان خود را مستقیماً با دارو آغاز می‌کنند.

این اختلاف در کودکان کم‌سن بیش از سایر گروه‌ها دیده می‌شود.

افزایش قابل توجه مصرف دارو در کودکان پیش‌دبستانی

در کودکان ۳ تا ۵ سال:

تجویز دارو‌های محرک ADHD حدود ۱۴۷ درصد افزایش یافت.

این بزرگ‌ترین رشد نسبی میان تمام گروه‌های سنی مطالعه بود.

اگرچه تعداد اولیه این بیماران کم بود، بزرگی این افزایش توجه پژوهشگران را جلب کرد.

دستورالعمل‌های درمانی درباره مصرف دارو‌های محرک در کودکان بسیار کم‌سن با احتیاط عمل می‌کنند، زیرا شواهد علمی هنوز محدود است.

CDC توصیه می‌کند برای کودکان زیر ۶ سال مبتلا به ADHD ابتدا آموزش رفتاری والدین در اولویت قرار گیرد.

باوجا معتقد است اختلالات ناشی از همه‌گیری احتمالاً بسیاری از خانواده‌ها را از سایر گزینه‌های درمانی محروم کرده است.

بسیاری از کودکان هرگز درمان دریافت نمی‌کنند

پژوهشگران تأکید می‌کنند این آمار تنها کودکانی را شامل می‌شود که وارد سیستم درمان شده‌اند.

باوجا گفت:

«بسیاری از کودکانی که با مشکلات سلامت روان مواجه هستند، هرگز تشخیص رسمی یا درمان دریافت نمی‌کنند.»

«مطالعه ما فقط افرادی را بررسی می‌کند که وارد سیستم سلامت شده‌اند، بنابراین این روند‌ها هم تغییرات در میزان استفاده از خدمات درمانی را نشان می‌دهد، هم تغییرات نیاز‌های سلامت روان.»

همچنین داده‌ها تنها از سیستم‌های درمانی عضو این شبکه جمع‌آوری شده‌اند، بنابراین ممکن است نماینده کل ایالات متحده نباشند.

نابرابری در دسترسی به خدمات سلامت روان

همه کودکان دسترسی یکسانی به خدمات درمانی نداشتند.

در مقایسه با کودکان سفیدپوست:

کودکان آسیایی کمترین مراجعه را داشتند.

کودکان اسپانیایی‌تبار نیز کمتر مراجعه کردند.

جوانان Native Hawaiian و Pacific Islander بین ۴۰ تا ۶۰ درصد کمتر از کودکان سفیدپوست خدمات دریافت کردند.

کودکان American Indian و Alaska Native نیز در تمام دوره مطالعه کمتر تحت درمان قرار گرفتند.

تله‌هلث نتوانست شکاف دسترسی را از بین ببرد

این تفاوت‌ها از ابتدای همه‌گیری تا پایان مطالعه تقریباً بدون تغییر باقی ماند.

بسیاری امیدوار بودند خدمات درمان از راه دور (Telehealth) این فاصله را کاهش دهد.

باوجا گفت:

«امید می‌رفت تله‌هلث شکاف‌های قدیمی دسترسی، به‌ویژه در جوامع کم‌برخوردار را کاهش دهد.»

او افزود:

«دسترسی برای همه یکسان نیست. کیفیت اینترنت، حمل‌ونقل، منابع مالی خانواده، باور‌های فرهنگی درباره سلامت روان، اعتماد به نظام سلامت همگی بر دسترسی تأثیر می‌گذارند.»

«تلاش‌های بیشتری لازم است تا همه کودکان به خدمات درمانی مبتنی بر شواهد، عادلانه، به‌موقع دسترسی داشته باشند، نه اینکه صرفاً فرض کنیم فناوری برای همه دسترسی ایجاد می‌کند.»

ادامه تحقیقات درباره سلامت روان

پژوهشگران اعلام کردند تحقیقات آنها اکنون بزرگسالان را نیز دربر می‌گیرد.

به گفته باوجا، مطالعات جدید در حال بررسی تأثیر عواملی مانند کمبود داروها، تغییر رویه‌های درمانی، تفاوت گروه‌های مختلف در دریافت خدمات، تداوم نابرابری در دسترسی به درمان‌های مبتنی بر شواهد است.

پژوهشگران تأکید می‌کنند مهم‌ترین یافته مطالعه، تداوم این روند حتی مدت‌ها پس از پایان بحران همه‌گیری است.

نتایج این پژوهش در نشریه JAACAP Open منتشر شده است.

سؤالات متداول

آیا درمان سلامت روان کودکان پس از کرونا افزایش یافته است؟

بله. بر اساس این مطالعه، تشخیص‌های جدید، جلسات روان‌درمانی، نخستین تجویز دارو‌های روان‌پزشکی همگی از سطح پیش از همه‌گیری فراتر رفته‌اند.

کدام گروه بیشترین افزایش درمان را داشت؟

دختران، به‌ویژه در گروه‌های سنی ۶ تا ۱۲ سال، ۱۳ تا ۱۸ سال بیشترین افزایش در تجویز دارو‌های ضدافسردگی را تجربه کردند.

آیا همه کودکان به خدمات درمانی دسترسی برابر داشتند؟

خیر. برخی گروه‌های قومی از جمله کودکان آسیایی، اسپانیایی‌تبار، Native Hawaiian، Pacific Islander، American Indian، Alaska Native کمتر از کودکان سفیدپوست خدمات دریافت کردند.

آیا تله‌هلث توانست نابرابری دسترسی را کاهش دهد؟

خیر. نتایج مطالعه نشان می‌دهد شکاف‌های دسترسی در طول دوره بررسی تقریباً بدون تغییر باقی مانده‌اند.

جمع‌بندی

این پژوهش نشان می‌دهد درمان سلامت روان کودکان پس از همه‌گیری کرونا با سرعتی قابل توجه افزایش یافته است. با وجود رشد دسترسی به خدمات، نابرابری میان گروه‌های مختلف، افزایش اتکا به دارودرمانی، نیاز به گسترش درمان‌های مبتنی بر شواهد همچنان از مهم‌ترین چالش‌های نظام سلامت محسوب می‌شود. 

منبع: فوت وفن