طول عمر بیشتر برای سلول ها با ایمپلنت پوستی

به گزارش مجله خبری نگار، این سیستم جدید می‌تواند نحوه مدیریت بیماری‌های مزمن را متحول کند. به‌جای مصرف روزانه دارو، یک ایمپلنت کوچک می‌تواند برای هفته‌ها یا حتی بیشتر، نیاز بدن را تامین کند.

ایمپلنت پوستی چیست و چگونه کار می‌کند؟

این دستگاه جدید با نام HOBIT شناخته می‌شود که مخفف «سیستم بیوالکترونیکی اکسیژن‌رسان هیبریدی برای درمان ایمپلنتی» است.

اندازه آن تقریبا به اندازه یک آدامس تا شده است و زیر پوست قرار می‌گیرد. درون آن، سلول‌های مهندسی‌شده دارو‌های مهم را مستقیما در بدن تولید می‌کنند.

در این مطالعه، دانشمندان سلول‌ها را طوری برنامه‌ریزی کردند که سه نوع داروی زیستی مختلف را به‌طور همزمان تولید کنند:

آنتی‌بادی ضد HIV

پپتید مشابه GLP-۱ برای درمان دیابت نوع ۲

هورمون لپتین برای کنترل اشتها و متابولیسم

این ترکیب نشان می‌دهد که یک دستگاه کوچک می‌تواند چندین درمان را به‌طور همزمان مدیریت کند.

نقش حیاتی اکسیژن در عملکرد ایمپلنت

یکی از چالش‌های اصلی چنین ایمپلنت‌هایی، زنده نگه داشتن سلول‌هاست. سلول‌ها برای بقا و عملکرد به اکسیژن نیاز دارند. زمانی که تعداد زیادی سلول در فضای کوچک قرار می‌گیرند، اکسیژن محدود می‌شود.

در صورت کمبود اکسیژن، سلول‌ها از بین می‌روند و تولید دارو کاهش می‌یابد. برای حل این مشکل، محققان سیستمی طراحی کرده‌اند که درون خود دستگاه اکسیژن تولید می‌کند.

این فناوری بر پایه تحقیقات قبلی است که نشان داده بود می‌توان با شکستن مولکول‌های آب، اکسیژن تولید کرد. اکنون این ایده به یک سیستم کاملا قابل کاشت تبدیل شده است.

اجزای اصلی سیستم HOBIT

محفظه نگهداری سلول‌های مهندسی‌شده

مولد اکسیژن برای تامین مداوم اکسیژن

مدار‌های الکترونیکی و باتری برای کنترل و ارتباط بی‌سیم

به‌دلیل تولید داخلی اکسیژن، سلول‌ها حتی در محیط‌های کم‌اکسیژن نیز عملکرد پایداری دارند. این ویژگی امکان افزایش تراکم سلولی و بهبود کارایی دستگاه را فراهم می‌کند.

آزمایش ایمپلنت روی حیوانات

برای بررسی عملکرد این ایمپلنت پوستی، محققان آن را زیر پوست موش‌ها قرار دادند. سپس میزان تولید دارو در طول ۳۰ روز اندازه‌گیری شد.

نتایج نشان داد:

در دستگاه‌های دارای اکسیژن، سطح هر سه دارو پایدار باقی ماند.

در دستگاه‌های بدون اکسیژن، دارو‌های با عمر کوتاه طی یک هفته از بین رفتند.

دارو‌های با دوام بیشتر نیز به‌مرور کاهش یافتند.

این نتایج اهمیت حیاتی اکسیژن در تولید مداوم دارو را نشان می‌دهد.

افزایش طول عمر سلول‌ها در ایمپلنت پوستی

در پایان آزمایش، حدود ۶۵ درصد از سلول‌ها در ایمپلنت‌های دارای اکسیژن زنده باقی ماندند، در حالی که این عدد در نمونه‌های بدون اکسیژن تنها حدود ۲۰ درصد بود.

این تفاوت چشمگیر نشان می‌دهد که سیستم تولید اکسیژن نقش مهمی در حفظ سلامت سلول‌ها دارد. سلول‌های سالم به معنای تولید پایدار دارو هستند، که برای درمان بیماری‌های مزمن ضروری است.

آینده داروخانه زنده در پزشکی

این فناوری افق‌های جدیدی در پزشکی باز می‌کند. دانشمندان قصد دارند این سیستم را روی حیوانات بزرگ‌تر آزمایش کنند و کاربرد‌های آن را برای بیماری‌های خاص گسترش دهند.

یکی از زمینه‌های امیدوارکننده، استفاده از سلول‌های پیوندی پانکراس برای کمک به بیماران دیابتی است.

ایده داشتن یک کارخانه تولید دارو درون بدن، دیگر صرفا علمی‌تخیلی نیست. ایمپلنت‌هایی مانند HOBIT می‌توانند نیاز به مصرف مداوم دارو را کاهش دهند و روند درمان را برای میلیون‌ها نفر ساده‌تر کنند.

با ادامه تحقیقات، داروخانه‌های زنده می‌توانند به ابزاری قدرتمند در پزشکی تبدیل شوند. این فناوری می‌تواند درمان را هوشمندتر، ساده‌تر و موثرتر کند.

نتیجه‌گیری

ایمپلنت پوستی به‌عنوان یک داروخانه زنده، می‌تواند آینده درمان بیماری‌های مزمن را متحول کند و وابستگی به دارو‌های روزانه را کاهش دهد. 

منبع:فوت و فن