به گزارش مجله خبری نگار، مطالعه جدیدی که در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده، دورهای از گرم شدن سریع زمین را از ۳۰۰ تا ۲۶۰ میلیون سال پیش بررسی کرده است که در آن زمان آب و هوای زمین از دمایی به شدت سرد و یخچالی به گلخانهای گرم و بدون یخ تبدیل شده است. به گفته دانشمندان، در آن زمان سطح دی اکسید کربن اتمسفر دو برابر شد، اقیانوسها بدون اکسیژن شدند و تنوع زیستی در خشکی و دریا به طور قابل توجهی کاهش یافت.
در این مطالعه، دانشمندان به مطالعه دورهای در ۳۰۴ میلیون سال پیش که به نام مرز کاسیموویان-گژلیان (KGB) معروف است، پرداختند؛ آنها با استفاده از شواهد موجود مانند ایزوتوپهای کربن، عناصر کمیاب از سنگها و فسیلهای گیاهی، تخمین زدند که در آن زمان حدود ۹۰۰۰ گیگاتن کربن در جو زمین آزاد شده است.
این دوره انتشار انبوه کربن همچنین منجر به کاهش سطح اکسیژن محلول در اقیانوسها و منجر به انقراض بسیاری از گونههای دریایی شد. دانشمندان تخمین میزنند که در آن زمان ۲۳ درصد از بستر دریا در سراسر جهان به مناطق مرده بدون اکسیژن تبدیل شده و تلفات زیادی را به تنوع زیستی وارد کرده است.
به گفته ایزابل مونتانز، دیرینهشناس و یکی از محققین این مطالعه، اثرات انتشار کربن بر بیاکسیژنی اقیانوسها در ۳۰۰ میلیون سال پیش به طور قابل توجهی زیاد بوده است و اگر در دنیای گلخانهای به همان میزان دی اکسید کربن را افزایش دهید، تأثیر چندانی نخواهد داشت، اما به نظر میرسد اقیانوسها در آن زمان نسبت به تغییرات و افزایش دی اکسید کربن بسیار حساستر بودهاند.
محققان به این نتیجه رسیدند که این انتشار عظیم کربن ممکن است توسط فورانهای آتشفشانی که تعداد زیادی از آتشسوزیهای جنگلی را به وجود آورد، ایجاد شده باشد. همچنین این گرمایش سریع ممکن است یخهای دائمی را ذوب کرده و منجر به انتشار کربن آلی بیشتری در جو شده باشد.