یک پزشک اصل تغذیه حجمی برای کاهش کالری دریافتی را توضیح داد

به گزارش مجله خبری نگار، روند خوردن حجمی در حال افزایش محبوبیت است: این روش با مصرف غذا‌های سرشار از آب و فیبر به کاهش کالری کمک می‌کند، اما این به تنهایی کاهش وزن را تضمین نمی‌کند. داریا خایکینا، متخصص غدد درون ریز و متخصص تغذیه در کلینیک SM، با ایزوستیا در مورد اینکه این رویکرد برای چه کسانی مناسب است و چه زمانی می‌تواند مضر باشد، صحبت کرد.

به گفته خائیکینا، ایده پشت تغذیه حجمی، افزایش اندازه وعده غذایی بدون افزایش قابل توجه کالری دریافتی است. این رژیم غذایی بر اساس سبزیجات، میوه‌ها، سبزیجات، سوپ‌ها و سایر غذا‌های سرشار از آب و فیبر است.

بعد از غذا خوردن، دیواره‌های معده کشیده می‌شوند و گیرنده‌ها سیگنال سیری را به مغز می‌فرستند. فیبر حجم غذا را افزایش می‌دهد و نیاز به جویدن طولانی‌تری دارد، در حالی که آب چگالی انرژی غذا را کاهش می‌دهد.

خائیکینا خاطرنشان کرد: «بدن را نمی‌توان فریب داد: در واقع فرد در مقایسه با همان مقدار غذا‌های چرب یا شیرین، بخش بزرگتری دریافت می‌کند، اما انرژی کمتری دریافت می‌کند.»

در یک مطالعه، نوشیدن سوپ کم‌کالری قبل از غذای اصلی، میزان کالری دریافتی کل وعده غذایی را تقریباً ۲۰ ٪ کاهش داد. با این حال، همانطور که پزشک تأکید کرد، این نتیجه را نمی‌توان به طور خودکار به میزان کالری دریافتی روزانه تعمیم داد. آب مصرفی جداگانه و آب مصرفی به عنوان بخشی از وعده غذایی متفاوت عمل می‌کنند: یک لیوان آب معده را به سرعت خالی می‌کند، در حالی که سوپ یا سبزیجات برای هضم به زمان بیشتری نیاز دارند.

یک فرد بالغ معمولاً حداقل به ۲۵ گرم فیبر در روز نیاز دارد و نیاز فردی بین ۲۲ تا ۳۴ گرم متغیر است. از افزایش ناگهانی فیبر خودداری کنید: تغییر به سالاد‌های حجیم، حبوبات و سبوس می‌تواند باعث نفخ، گاز، سنگینی و درد شود. بهتر است ضمن حفظ مصرف کافی مایعات، فیبر را به تدریج افزایش دهید.

خوردن مقادیر زیاد غذا به خودی خود منجر به کمبود پروتئین و چربی نمی‌شود، اما مشکل زمانی ایجاد می‌شود که فرد معده خود را تقریباً منحصراً با سبزیجات و سوپ پر کند و گوشت، ماهی، تخم مرغ، لبنیات، حبوبات، غلات، آجیل و روغن‌ها را جایگزین کند.

در نتیجه، رژیم غذایی ممکن است کالری بسیار کمی داشته باشد و احساس سیری ممکن است کوتاه مدت باشد. کمبود شدید انرژی و پروتئین ممکن است منجر به ضعف، تحلیل عضلات و گرسنگی مداوم شود.

این رویکرد در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر، گاستریت، پانکراتیت و بیماری التهابی روده نیاز به احتیاط دارد. احتیاط ویژه در بیماران مبتلا به گاستروپارزی، تنگی روده و در دوران نقاهت پس از جراحی دستگاه گوارش ضروری است.

به گفته خائیکینا، برنامه صحیح به این شکل است: سبزیجات بخش قابل توجهی از بشقاب را اشغال می‌کنند، اما منبع پروتئین، مقدار متوسطی از کربوهیدرات‌های پیچیده و چربی‌های سالم نیز وجود دارند. در این شکل، می‌توان از رژیم غذایی حجمی به عنوان یک اصل بلندمدت، نه یک رژیم غذایی موقت، استفاده کرد.

هدف آن کاهش چگالی انرژی رژیم غذایی ضمن حفظ ارزش غذایی آن است. در حالی که کاهش چگالی انرژی می‌تواند کنترل وزن را تسهیل کند، کمبود انرژی همچنان شرط لازم برای کاهش وزن است.

در ۱۹ اکتبر، اینا پیچوگینا، متخصص ارشد تغذیه در وزارت بهداشت منطقه مسکو، در مورد خطرات نمک برای سلامتی صحبت کرد. او خاطرنشان کرد که روس‌ها به طور متوسط ​​۱۲ گرم نمک در روز مصرف می‌کنند، در حالی که اروپایی‌ها ۱۰ گرم. مصرف بیش از حد نمک باعث احتباس مایعات، افزایش بار رگ‌های خونی و می‌تواند منجر به بیماری کلیوی و کبدی شود. این متخصص تأکید کرد که میزان توصیه شده مصرف روزانه نمک ۵ گرم است.