افزایش بیش از ۶۰ درصدی تقاضای جهانی انرژی تا ۲۰۶۰

به گزارش مجله خبری نگار، اگرچه رهبران این کشور‌ها و دیگر اقتصاد‌های نوظهور تلاش گسترده‌ای برای افزایش ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر دارند، تامین این میزان تقاضا به استفاده از طیف متنوعی از منابع انرژی نیاز خواهد داشت، روندی که بر اساس نتایج گزارش جدید «اس‌اندپی گلوبال»، موجب تداوم نقش نفت و گاز در تامین انرژی خواهد شد.

بر اساس نتایج این پژوهش، اقتصاد‌های نوظهور ممکن است تا ۲۰۶۰ تقاضای کل انرژی جهان را بیش از ۶۰ درصد افزایش دهند. شبکه «مارکت‌پلیس» (Marketplace) در گزارشی که اخیرا منتشر کرده، این میزان افزایش را معادل اضافه شدن مصرفی معادل مصرف چین دیگری به انرژی جهان توصیف کرده است.

در همین حال، چین با فاصله‌ای چشمگیر به بزرگ‌ترین تولیدکننده زیرساخت‌های انرژی پاک در جهان تبدیل شده است و زیرساخت‌های آن بخش قابل توجهی از این رشد تقاضا را تامین خواهند کرد. بسیاری از کشور‌های در حال توسعه در ماه‌های اخیر شاهد افزایش چشمگیر نصب سامانه‌های خورشیدی بوده‌اند که در کنار عرضه گسترده فناوری‌های ارزان انرژی پاک از چین و نوسانات بازار نفت و گاز ناشی از بسته شدن تنگه هرمز شکل گرفته است.

در این شرایط، اقتصاد‌های نوظهور به یکی از چهره‌های اصلی انقلاب انرژی‌های تجدیدپذیر تبدیل شده‌اند. طی چند سال گذشته، کشور‌هایی از جمله برزیل، شیلی، السالوادور، مراکش، کنیا و نامیبیا در زمینه گذار به انرژی پاک از آمریکا پیشی گرفته‌اند و تا پایان ۲۰۲۵، در ۶۳ درصد از بازار‌های نوظهور آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین، سهم انرژی خورشیدی در تولید برق آنها بیشتر از آمریکا بود.

با وجود شتاب گرفتن گذار به انرژی‌های تجدیدپذیر در کشور‌های جنوب جهانی، «اس‌اندپی گلوبال» اعلام کرد نباید انتظار داشت انرژی پاک به‌طور کامل جایگزین سایر منابع انرژی شود.

دن یرگین، نایب‌رئیس «اس‌اندپی گلوبال» گفت: این رشد تقاضا با استفاده از طیف متنوعی از منابع انرژی تامین خواهد شد. انرژی‌های تجدیدپذیر بخش مهمی از این ترکیب خواهند بود. احتمالا اکنون شاهد استفاده بیشتر از زغال‌سنگ خواهیم بود و نفت و گاز نیز برای مدت طولانی‌تری از آنچه بسیاری تصور می‌کنند، بخشی از تقاضای انرژی خواهند ماند.

این وضعیت دستیابی به اهداف اقلیمی را بسیار دشوار خواهد کرد و اقتصاد‌های نوظهور نیز در برابر انتظار برای عبور از توسعه سوخت‌های فسیلی و حرکت مستقیم به سمت شبکه‌ای متکی بر ۱۰۰ درصد انرژی تجدیدپذیر، موضع گرفته‌اند، زیرا از این کشور‌ها می‌خواهد برای جبران انتشار گاز‌های گلخانه‌ای ناشی از توسعه کشور‌های ثروتمند، مسیر متفاوتی را در پیش بگیرند.

کشور‌های ثروتمند وعده داده‌اند با تامین مالی کربن‌زدایی در کشور‌های فقیرتر، این بی‌عدالتی را جبران کنند، اما سابقه تامین مالی اقلیمی مملو از وعده‌های عملی‌نشده است. اگرچه تولید محصولات مرتبط با انرژی‌های تجدیدپذیر در چین، این منابع را ارزان‌تر و دسترس‌پذیرتر کرده است، توسعه این بخش همچنان به سرمایه‌گذاری‌های گسترده کشور‌های فاقد بخش تثبیت شده انرژی پاک نیاز دارد.

اویل پرایس گزارش کرد، کیتی آث، معاون اجرایی مرکز «انرژی برای رشد» (Energy for Growth Hub)، گزارش کرد اقتصاد‌های نوظهور نمی‌توانند برای توسعه نظام‌های انرژی خود منتظر ارزان‌تر شدن انرژی‌های تجدیدپذیر بمانند.