ویتامین B۱۲... کلید سلامت خون و اعصاب و سپری در برابر کم‌خونی

به گزارش مجله خبری نگار، کمبود این ویتامین زمانی رخ می‌دهد که بدن به اندازه کافی از طریق غذا آن را دریافت نکند یا قادر به جذب صحیح آن نباشد. اگرچه این بیماری قابل درمان است، اما غفلت از آن می‌تواند منجر به مشکلات جسمی، عصبی و روانی مانند کم‌خونی، خستگی، ضعف عضلانی و اختلالات روده و اعصاب شود.

اهمیت ویتامین B۱۲:

ویتامین B۱۲ به حفظ سلامت سلول‌های عصبی و خونی کمک می‌کند و در تولید DNA نقش دارد. از آنجایی که بدن به خودی خود آن را تولید نمی‌کند، باید از طریق غذا‌ها یا نوشیدنی‌هایی که حاوی آن هستند، تأمین شود.

منابع ویتامین B۱۲:

این ویتامین در درجه اول در محصولات حیوانی مانند گوشت قرمز، ماهی، مرغ، تخم مرغ و شیر و لبنیات یافت می‌شود. همچنین در برخی از غذا‌های غنی شده مانند انواع خاصی از غلات، نان و مخمر‌های غذایی یافت می‌شود.

دوز توصیه شده روزانه

برای بزرگسالان تقریباً ۲.۴ میکروگرم است و نیاز زنان باردار و شیرده بیشتر است. مقدار مورد نیاز برای کودکان و نوزادان بسته به سن متفاوت است.

بدن چگونه آن را جذب می‌کند؟

جذب ویتامین B۱۲ از دو مرحله عبور می‌کند: ابتدا، اسید هیدروکلریک موجود در معده، ویتامین را از غذا آزاد می‌کند، سپس به پروتئینی به نام "فاکتور داخلی" که توسط معده تولید می‌شود، متصل می‌شود تا متعاقباً از طریق دستگاه گوارش جذب شود.

علل کمبود ویتامین B۱۲

کمبود ویتامین در رژیم غذایی.

گاستریت، که در آن ترشح اسید هیدروکلریک لازم برای جذب کاهش می‌یابد.

بیماری‌های دستگاه گوارش که جذب را مختل می‌کنند.

جراحی‌های دستگاه گوارش، مانند جراحی بای پس معده.

اختلال مصرف الکل، که به سیستم گوارش آسیب می‌رساند.

کمبود ویتامین B۱۲‌

می‌تواند هر کسی را در هر سنی تحت تأثیر قرار دهد، اما در افراد بالای ۶۰ سال شایع‌تر است. علائم شامل خستگی شدید، پوست رنگ‌پریده، زبان ملتهب و قرمز، زخم‌های دهان، حالت تهوع، اسهال، از دست دادن اشتها، کاهش وزن، بی‌حسی، اختلالات راه رفتن، تاری دید، مشکلات حافظه، گیجی، افسردگی، تحریک‌پذیری و تغییرات رفتاری است.

این کمبود می‌تواند به دلیل کمبود گلبول‌های قرمز سالم منجر به کم‌خونی شود، اگرچه ممکن است کمبود ویتامین B۱۲ بدون ابتلا به کم‌خونی وجود داشته باشد.

برای پیشگیری و درمان، توصیه می‌شود غذا‌های غنی از ویتامین B۱۲ مانند گوشت قرمز، ماهی، مرغ، تخم‌مرغ، شیر، لبنیات و مخمر غذایی مصرف شود. مکمل‌های ویتامین B۱۲ نیز می‌توانند پس از مشورت با پزشک مصرف شوند.

همچنین توصیه می‌شود از مصرف الکل خودداری شود و برنامه‌های درمانی برای بیماری‌های دستگاه گوارش رعایت شود.

درمان شامل مصرف ویتامین به شکل دارویی (مصنوعی) آن است که به صورت قرص‌های خوراکی، تزریقی، ژل و اسپری بینی موجود است، بسته به آنچه پزشک برای هر مورد خاص مناسب می‌داند.