اعتراف مورخ صهیونیست به گسترش موج نفرت جهانی از اسرائیل

به گزارش مجله خبری نگار،روزنامه معاریو در هفته نام شنبه‌های خود به انعکاس نظرات این پژوهشگر اسرائیلی پرداخت و افزود: نماد اسرائیل ستیزی (که این رسانه طبق معمول آن را سامی ستیزی توصیف می‌کند) را می‌توان در رخداد‌های به وقوع پیوسته در دانشگاه ها، اظهارات منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی و فعالیت‌های صورت گرفته در مدارس جهان از لندن تا سیدنی مشاهده کرد.

در این رسانه صهیونیستی آمده است: سایمون شاما، مورخ صهیونیست بریتانیایی در کتاب جدید خود با عنوان «یهودستیزی: تازه‌ترین نسخه»، شمار قابل‌توجهی از واقعیت‌هایی را آشکار می‌کند که باید سبب شگفتی کسانی شود که هنوز در مبارزه‌ای که اساساً کاملاً موجه است، یعنی مبارزه علیه اشغال سرزمین‌ها و مردم فلسطین توسط اسرائیل، روح خود را از دست نداده‌اند.

کتاب شاما در واقع مقاله‌ای مفصل است که انتشارات مجله «جوییش کوارترلی» آن را منتشر کرده است؛ مجله‌ای باسابقه در بریتانیا که از سال ۲۰۲۱ در استرالیا منتشر می‌شود و به مسائل یهودیان و مناقشه اسرائیل و فلسطین می‌پردازد.

این کتاب بلافاصله مورد استقبال کاشناسان صهیونیست قرار گرفت با این حال این استقبال نتوانست بر اعترافات صریح این مورد شرایطی که رژیم صهیونیستی بعد از ده‌ها سلطه رسانه‌ای و مظلوم نمایی در جهان ایجاد کرده بود به پایان راه خود رسیده سرپوش نهد.

هاآرتص به نقل از کارشناسان نوشت: این اثر برای هر کسی که درباره خاورمیانه، فرهنگ و اخلاق غربی، آینده دموکراسی‌های لیبرال و تاریخ، حال و آینده مردم یهود دیدگاهی دارد، ضروری است. این اثر که بی‌تردید مهم‌ترین کتاب منتشرشده از زمان هفتم اکتبر تاکنون است، شایسته آن است که هر سیاستمدار، معلم و دانشجویی آن را بخواند».

شاما در مقدمه کتاب خود، گرچه به طور ضمنی، اما به هر شکل اعتراف می‌کند که جریان اسرائیل ستیزی و انتقاد از صهیونیست‌ها بعد از جنایاتی که اسرائیل پس از ۷ اکتبر (عملیات طوفان الاقصی) مرتکب شده به وجود آمده است و سبب شده است نفرت از اقدامات گذشته نیز بر آن افزوده شود.

وی در گفت‌و‌گو با هاآرتص اعتراف کرد: آنچه پس از هفتم اکتبر اتفاق افتاد، این بود که راه مخالفت با اسرائیل و انتقاد از آن به شکل شگفت انگیزی هموار شود.

وی سپس برای توضیح دلیل این رویکرد ضد صهیونیستی اعتراف می‌کند: «به ناوی پیلای، برنده جایزه صلح نوبل امسال و کمیسر عالی پیشین حقوق بشر سازمان ملل متحد، نگاه کنید... اگر گزارش او درباره رویداد‌های غزه را که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد، بخوانید، خواهید دید که به این نتیجه رسیده است که نسل‌کشی (علیه مردم غزه) رخ داده است.

با وجود گزارش جانبدارانه این مورخ صهیونیست، اما به نقل از گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل تاکید می‌کند که اسرائیل در هفتم اکتبر عملیات نظامی (وحشیانه‌ای) را (علیه مردم غزه) آغاز کرد و گرچه ادعا می‌کند که در این گزارش به علت وقوع این حملات اشاره نشده است. اما برخی خواهند گفت که مشخصاً صهیونیسم عملی، چه در گذشته و چه حتی امروز، به گسترش یهودستیزی دامن می‌زند.

در بخش دیگری از این گفت‌و‌گو این مورخ اعتراف می‌کند: بنابراین، دیدن تصاویری از بنیامین نتانیاهو که من هیچ علاقه‌ای به او ندارم و در آنها مشغول دریدن جسد یک نوزاد است، چندان هم تعجب‌آور نیست. این تصاویر نسخه‌ای دقیق از کابوس اتهام خون‌خواری است که به صهیونیسم داده می‌شود.

این مسائل ریشه‌های عمیقی در جوامع غیریهودی دارند و مختص بریتانیا نیستند؛ هرچند بریتانیا از نخستین کشور‌هایی بود که اتهام خون‌خواری صهیونیست‌ها در آن مطرح شد».

شاما، ۸۱ ساله، از نظر پیشینه و هویت، یک یهودی کاملاً بریتانیایی است. او هشت سال پیش از سوی ملکه الیزابت دوم لقب شوالیه دریافت کرد، اما از سال ۱۹۸۰ در ساحل شرقی آمریکا زندگی می‌کند.

او همچنین اذعان کرد که دیگر (فلسطین اشغالی) جایی برای اسرائیل نیست، اما نمی‌توان این مسئله را با صدای بلند عنوان کرد.

به نوشته هاآرتص: از او پرسیدم با توجه به وضعیت تأسف‌بار یهودیان در اسرائیل، بریتانیا و اروپای غربی، آیا بهتر نیست بار دیگر به قسمت شاخص مجموعه «داستان یهودیان» بازگردیم که به موضوع (سرزمین طلایی) می‌پردازد؛ نامی که مهاجران یهودی واردشده به آمریکا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بر این کشور گذاشته بودند؟ آیا نباید بار دیگر آمریکا را به‌عنوان سرزمین واقعی یهودیان در نظر بگیریم؟

او خندید و گفت که نباید چنین چیزی را با صدای بلند بیان کنم؛ «حتی در هاآرتص هم نباید چنین حرفی بزنم».

فکر می‌کردم درباره گفتمانی از من سؤال خواهید کرد که به‌ویژه پس از هفتم اکتبر شکل گرفت و از پایان دوران طلایی یهودیت آمریکایی سخن می‌گوید.