لخته شدن خون در رگ‌ها: علائم اولیه‌ای که می‌توانند جان شما را نجات دهند

دکتر گئورگ مناتساکانیان، جراح قلب و عروق، علائم لخته شدن خون در رگ‌های سطحی و عمقی و همچنین شرایطی که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند را شناسایی کرد.

به گزارش مجله خبری نگار، این پزشک خاطرنشان می‌کند که هنگام صحبت در مورد ترومبوز وریدی، ابتدا باید نوع رگ‌های آسیب‌دیده - چه سطحی و چه عمیق - مشخص شود، زیرا برنامه درمانی بین این دو مورد تفاوت قابل توجهی دارد.

وقتی لخته شدن خون در ورید‌های سطحی رخ می‌دهد، لخته خون تشکیل می‌شود که منجر به واکنش التهابی در پوست و بافت‌های اطراف می‌شود، وضعیتی که از نظر پزشکی به عنوان "ترومبوفلبیت" شناخته می‌شود.

به گفته وی، «ترومبوفلبیت» عارضه واریس در اندام تحتانی است، اما می‌تواند در ورید‌های سطحی که تحت تأثیر واریس قرار ندارند نیز رخ دهد که گاهی اوقات این وضعیت را پیچیده‌تر می‌کند.

علائم ترومبوز وریدی سطحی معمولاً به صورت التهاب موضعی در قسمت خاصی از ورید ظاهر می‌شوند و شامل علائم واضحی مانند درد، قرمزی پوست، تورم اندام تحتانی و دمای موضعی پوست هستند. این بیماری همچنین ممکن است با علائم عمومی مانند احساس ناخوشی و تب بالا همراه باشد.

ترومبوز ورید عمقی جدی‌تر است و علائم آن بسیار متفاوت است. در برخی موارد، ممکن است کاملاً بدون علامت باشد، یا ممکن است به صورت درد، اسپاسم عضلانی و محدودیت حرکت پا ظاهر شود، علاوه بر این، تورم قابل توجهی در اندام تحتانی وجود دارد که ممکن است آن را ۱.۵ تا ۲ برابر بزرگتر از پای دیگر کند.

پزشک تأیید می‌کند که شدت علائم در ترومبوز ورید عمقی به طول لخته و محل آناتومیک آن بستگی دارد و در موارد شدید ممکن است علاوه بر خطر آمبولی ریوی، به سیانوز اندام یا حتی قانقاریا تبدیل شود.

او تأکید می‌کند که اگر به لخته شدن خون در رگ‌های سطحی یا عمقی مشکوک باشیم - حتی اگر فقط برخی از علائم وجود داشته باشد - باید فوراً با پزشک، ترجیحاً جراح عروق، متخصص رگ‌شناسی یا جراح عمومی، مشورت شود. اگر تشخیص قطعی نباشد، مشورت با پزشک عمومی همچنان مسیر درست عمل است، زیرا مهمترین عامل، عدم تأخیر در تشخیص است. هر چه تشخیص زودتر انجام شود، شانس درمان مؤثر بیشتر است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری