یک هشدار جدی علمی: ریشه‌کنی آبله، راه را برای همه‌گیری بعدی باز گذاشت!

به گزارش مجله خبری نگار، کارشناسان خاطرنشان کرده‌اند که جهان پس از ریشه‌کنی خود آبله که حدود نیم میلیارد نفر را در قرن بیستم کشت، در برابر شیوع ویروس‌هایی از خانواده ارتوپوکس ویروس‌ها که آبله به آن تعلق دارد، آسیب‌پذیرتر شده است.

توقف واکسیناسیون گسترده علیه آبله، که با نام واریولا نیز شناخته می‌شود و سازمان بهداشت جهانی در سال ۱۹۸۰ ریشه‌کن شدن آن را اعلام کرد، منجر به کاهش ایمنی جمعی در برابر ویروس‌های مشابه شده است.

دانشمندان توضیح دادند که این شکاف ایمنی به ویروس‌هایی مانند آبله میمونی و آبله شتری اجازه می‌دهد تا فضای باقی‌مانده از آبله را اشغال کنند و به طور بالقوه به منبع یک بیماری همه‌گیر جهانی جدید تبدیل شوند.

دکتر رینا مک‌اینتایر، متخصص امنیت زیستی جهانی در دانشگاه نیو ساوت ولز در سیدنی، به تلگراف گفت: «قبل از ریشه‌کنی آبله، مردم مرتباً در معرض این ویروس قرار می‌گرفتند و کمپین‌های واکسیناسیون گسترده‌ای وجود داشت که منجر به محافظت اساسی گسترده‌تری در برابر ویروس‌های ارتوباکس شد. اما در حال حاضر، جمعیت جهان در برابر هرگونه ظهور ویروس ارتوباکس آسیب‌پذیر است، زیرا ما هیچ مصونیتی نداریم. آبله میمونی پتانسیل ایجاد یک بیماری همه‌گیر را دارد و ما در ۱۰ تا ۱۵ سال گذشته شاهد ظهور ویروس‌های ارتوباکس دیگری مانند آبله بوده‌ایم.»

آبله میمونی به ویژه پس از شیوع گونه جدید و کشنده‌تری به نام Clade ۱b که اولین بار در اواخر سال ۲۰۲۳ در جمهوری دموکراتیک کنگو و چندین کشور آفریقایی همسایه مانند بوروندی، رواندا، اوگاندا و کنیا شناسایی شد، یک نگرانی عمده است. موارد مرتبط با سفر نیز در بریتانیا، ایالات متحده و هند گزارش شده است. این گونه منجر به حداقل ۱۰۰۰ مرگ و میر، عمدتاً کودکان زیر ۱۵ سال، شده است.

در آن زمان، سازمان بهداشت جهانی (WHO) وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با نگرانی بین‌المللی اعلام کرد، همان طبقه‌بندی که سازمان بهداشت جهانی در اواخر ژانویه ۲۰۲۰، تنها چند هفته قبل از شیوع ویروس در سراسر جهان، برای کووید-۱۹ ارائه داد.

اگرچه آبله میمونی به راحتی ویروس کرونا از طریق هوا منتقل نمی‌شود، که ممکن است گسترش جهانی آن را محدود کند، ویروس‌های ارتوباکس جزو بالاترین تهدیدات سلامتی در نظر گرفته می‌شوند و پتانسیل آنها برای ایجاد همه‌گیری بعدی "متوسط" در نظر گرفته می‌شود. اقدامات پیشگیرانه فعلی، در حالی که در حال اجرا هستند، با چالش‌هایی رو‌به‌رو هستند: واکسن‌های آبله موجود در انبار ممکن است تا حدودی محافظت ایجاد کنند، اما به طور گسترده در برابر گونه جدید و بدخیم‌تر آزمایش نشده‌اند و افزایش تولید آنها به مقادیر زیاد زمان می‌برد.

پروفسور مالوکر د موتس، ویروس‌شناس دانشگاه ساری، به تلگراف گفت: «شیوع Orthobox یک وضعیت اضطراری فوری مانند ابولا یا کووید-۱۹ نیست که در زمان ظهورشان هیچ اقدامی علیه آنها نداشتیم، اما اقدامات متقابلی که داریم به هیچ وجه بی‌عیب و نقص نیستند.»

بنابراین، این هشدار یک پارادوکس تاریخی را برجسته می‌کند: پیروزی بزرگ پزشکی ریشه‌کنی آبله، ناخواسته بشریت را در معرض خطر فزاینده‌ای از سوی ویروس‌های دیگر از همان خانواده قرار داده است، در جهانی که مصونیت جمعی خود را در برابر آنها از دست داده است، و این امر هوشیاری جهانی و آمادگی پزشکی پیشگیرانه را می‌طلبد.

منبع: روزنامه سان