کد مطلب: ۹۹۲۸۸۸
|
|
۱۶ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۸:۱۸

تعویق ماموریت آرتمیس موج جدیدی از تئوری‌های توطئه در مورد فرود بر ماه را برانگیخته است

تعویق ماموریت آرتمیس موج جدیدی از تئوری‌های توطئه در مورد فرود بر ماه را برانگیخته است
تعویق ناگهانی اولین ماموریت قمری ناسا پس از پنج دهه، موجی از نظریه‌های توطئه را برانگیخته است، از جمله ادعا‌هایی مبنی بر اینکه فضانوردان در سال ۱۹۶۹ حیات را در ماه کشف کردند.

به گزارش مجله خبری نگار، برنامه تاکر کارلسون اخیراً میزبان‌ای. جی. جنتیل، مجری پادکست محبوب «پرونده‌های چرا»، بود که یک قسمت را به راز پیرامون ماموریت فرود بر ماه اختصاص داد.

جنتیله به شایعاتی که ۵۷ سال در مورد یک ارتباط رادیویی از دست رفته در جریان بود، اشاره کرد که ظاهراً در آن فضانوردان نیل آرمسترانگ و باز آلدرین در طول دوره سکوت رادیویی معمول هنگام نزدیک شدن به ماه، از یک کانال ارتباطی پزشکی مخفی استفاده کردند تا به مرکز کنترل روی زمین اطلاع دهند که موجودات عجیبی را دیده‌اند که در لبه یکی از دهانه‌ها "مستقر" شده‌اند و آنها را تماشا می‌کنند.

با وجود سوابق ناسا برای آن دوره زمانی، هیچ مدرک قطعی مبنی بر استفاده از آن کانال پشتیبان پدیدار نشده است و آژانس و دولت ایالات متحده اصرار دارند که مطلقاً هیچ مدرک فیزیکی برای اثبات وجود موجودات فرازمینی وجود ندارد.

با این حال، جنتیله توجه را به شهادت‌های دیگری جلب کرد که از ایده وجود یک راز در ماه پشتیبانی می‌کنند. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، سازمان سیا آزمایش‌های مرموزی در مورد «بینایی از راه دور»، توانایی ادعایی برای دریافت اطلاعات در مورد مکان‌ها و اشیاء دور، انجام داد. طبق این داستان، یکی از برجسته‌ترین شرکت‌کنندگان در این آزمایش‌ها، اینگو سوان، که در سال ۲۰۱۳ درگذشت، ادعا کرد که در طول یک جلسه روانی در سال ۱۹۷۵، برج‌ها، ساختمان‌ها و موجودات انسان‌نما را که در یک مجتمع مخفی در سمت پنهان ماه کار می‌کردند، «دیده است».

آنچه در روایت او که در کتاب «پیشرفت» خود در سال ۱۹۹۸ مستند کرده، از همه وحشتناک‌تر است، این احساس اوست که این موجودات از حضور او آگاه بوده‌اند و از صد‌ها هزار کیلومتر دورتر او را تماشا می‌کردند. این به طرز عجیبی با آنچه آرمسترانگ و آلدرین گزارش داده‌اند، در مورد احساس تحت نظر بودن، مطابقت دارد.

شهادت‌های جنجالی به همین جا ختم نشد. حتی یکی از قهرمانان خود ناسا، فضانورد ادگار میچل، ششمین مردی که روی ماه قدم گذاشت، آشکارا اعتقاد خود را به واقعیت بشقاب پرنده‌ها، بازدید‌های فرازمینی از زمین و دولت‌هایی که حقیقت را پنهان می‌کنند، اعلام کرد. جنتیله این نظر را به عنوان نمونه‌ای ذکر کرد که نشان می‌دهد کسانی که چنین ادعا‌هایی می‌کنند «دیوانه» نیستند، بلکه افراد محترم و قهرمانان ملی هستند.

وقتی از جنتیله در مورد نظرش در مورد صحت فرود بر ماه سوال شد، او پاسخ داد که معتقد است این یک رویداد واقعی بوده است، اما اذعان کرد که میزان پرونده‌ها و سوابقی که از آن زمان گم یا مخفی شده‌اند، باعث نگرانی و تردید او شده است.

این تردید توسط تعداد زیادی در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته شده است، جایی که برخی معتقدند تعویق‌های مکرر ماموریت جدید «آرتمیس» که آخرین آن به دلیل نشت سوخت هیدروژن مایع در طول یک تمرین پرتاب بود، چیزی جز شواهد بیشتری نیست که ناسا توانایی واقعی بازگشت به ماه را ندارد. برخی حتی تا آنجا پیش می‌روند که این سوال را مطرح می‌کنند که آیا اصلاً این فرود تاریخی اتفاق خواهد افتاد یا خیر، همانطور که در نظرات طعنه‌آمیز در پلتفرم «X» ظاهر شد.

در همین حال، ناسا با چالش‌های برنامه آرتمیس ۲ خود دست و پنجه نرم می‌کند که قرار بود در ماه فوریه چهار فضانورد را به ماموریتی در اطراف ماه بفرستد. سرمای شدید و یک نقص فنی باعث تعویق این ماموریت شد، ابتدا به ماه مارس، و در صورت ادامه مشکلات، تاریخ‌های جایگزین در ماه آوریل اعلام شد. همه این مشکلات عملی، در دورانی که شرکت‌هایی مانند اسپیس‌ایکس سالانه ده‌ها موشک پرتاب می‌کنند، به شک و تردید‌ها و نظریه‌های توطئه دامن می‌زند و گذشته‌ای مبهم را با حال متزلزل در اکتشافات فضایی پیوند می‌دهد و شبکه‌ای پیچیده از سوالات را ایجاد می‌کند که از داستان‌های علمی تخیلی گرفته تا انتقادات نهادی را در بر می‌گیرد.

منبع: دیلی میل

برچسب ها: ماه علوم و نجوم
ارسال نظرات
قوانین ارسال نظر