شگفتی پزشکی: حمله قلبی فقط انسداد رگ نیست!

به گزارش مجله خبری نگار، اما تحقیقات پزشکی اخیر نشان می‌دهد که این وضعیت جدی صرفاً یک انسداد مکانیکی شریان نیست؛ بلکه داستان بسیار پیچیده‌تری دارد. در یک کشف علمی جدید که در مجله Cell منتشر شده است، محققان دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو دریافتند که در طول حمله قلبی، قلب به تنهایی رنج نمی‌برد، بلکه سفری پیچیده را آغاز می‌کند که مغز، سیستم ایمنی و سیستم عصبی را درگیر می‌کند و راه‌های جدیدی را برای درمان باز می‌کند.

تیم تحقیقاتی نشان داد که حمله قلبی با یک فرآیند ارتباطی فوری آغاز می‌شود، جایی که سلول‌های عصبی در قلب سیگنال‌های اضطراری را به مراکز خاصی در مغز می‌فرستند. آنچه در ادامه اتفاق می‌افتد شگفت‌انگیز است: مغز این سیگنال‌ها را مانند یک تماس اضطراری دریافت می‌کند و سیستم ایمنی را به شدت فعال می‌کند، حتی اگر هیچ عفونت یا باکتری واقعی برای مبارزه وجود نداشته باشد. این پاسخ ایمنی بیش از حد منجر به آسیب گسترده در بافت قلب می‌شود، دقیقاً مانند آتش‌سوزی‌های ثانویه که پس از زلزله اصلی شعله‌ور می‌شوند.

محققان با کار بر روی موش‌های آزمایشگاهی دریافتند که نورون‌های حسی در عصب واگ ابتدا آسیب را تشخیص داده و سیگنال‌هایی را به ساختار‌های خاص مغز منتقل می‌کنند که به نوبه خود سیستم ایمنی را فعال می‌کند.

در آزمایش‌های آزمایشگاهی، دانشمندان توانستند با جداسازی مسیر‌های ارتباطی بین قلب و مغز، آسیب‌های ناشی از حملات قلبی را به میزان قابل توجهی کاهش دهند و نشان دهند که بخش قابل توجهی از خطر نه در خود حمله، بلکه در سلسله واکنش‌هایی است که پس از آن رخ می‌دهد. این نشان می‌دهد که محافظت از قلب ممکن است با کنترل ارتباط آن با مغز و سیستم ایمنی آغاز شود.

پروفسور وینیت آگوستین، سرپرست تیم تحقیقاتی، می‌گوید: «ما قبلاً به قلب به عنوان یک جزیره‌ی جدا افتاده نگاه می‌کردیم، اما اکنون در حال کشف این هستیم که قلب مرکز یک شبکه‌ی ارتباطی حیاتی است. حمله‌ی قلبی یک رویداد محلی نیست، بلکه زنگ خطری است که باعث ایجاد یک واکنش زنجیره‌ای در سراسر سیستم‌های بدن می‌شود.»

دکتر سوراب یاداو اضافه می‌کند: «وقتی سیگنال‌های بین قلب و مغز را مسدود کردیم، گسترش عفونت متوقف شد، درست همانطور که از گسترش آتش در جنگل جلوگیری می‌کنیم.»

این تغییر در درک ما منجر به یک انقلاب درمانی بالقوه می‌شود، که در آن درمان‌های آینده برای حملات قلبی می‌توانند کمتر بر کاتتر‌ها و جراحی‌ها متمرکز شوند و بیشتر بر دارو‌هایی که ارتباط بین سیستم‌های بدن را تنظیم می‌کنند، متمرکز شوند. به جای اینکه منتظر بمانیم تا انسداد رخ دهد و سپس آن را ترمیم کنیم، ممکن است بتوانیم از همان ابتدا از بدتر شدن آسیب جلوگیری کنیم.

این کشف به ما یادآوری می‌کند که بدن مانند یک ارکستر هماهنگ عمل می‌کند و نقص در یک نت می‌تواند کل سمفونی را مختل کند. کلید نجات قلب در آینده ممکن است در درک ارتباط آن با مغز باشد، نه فقط در ترمیم رگ‌های آن.

منبع: مدیکال اکسپرس