جام جهانی با این لژیونرها؟ اوضاع نگران‌کننده است

به گزارش مجله خبری نگار، با نزدیک شدن به روز‌های سرنوشت‌ساز فیفادی فروردین‌ماه و در حالی که شمارش معکوس برای جام جهانی ۲۰۲۶ آغاز شده است، وضعیت فنی لژیونر‌های فوتبال کشورمان به شکل نگران‌کننده‌ای بحرانی به نظر می‌رسد. در شرایطی که انتظار می‌رفت ستاره‌های کلیدی تیم ملی در اوج آمادگی باشند، گویی بیشتر آنها در خوابی زمستانی فرو رفته‌اند و وضعیت‌شان چندان امیدوارکننده نیست. اغلب بازیکنانی که باید ستون‌های اصلی تیم ملی در مسیر صعود و حتی خود جام جهانی باشند، یا با مصدومیت دست‌وپنجه نرم می‌کنند یا در تیم‌های باشگاهی‌شان به مهره‌هایی کم‌اثر تبدیل شده‌اند. در این میان، شاید تنها یک استثنای درخشان وجود داشته باشد؛ مهدی طارمی. او پس از گذراندن فصلی عجیب و پرفراز و نشیب در نراتزوری، امسال در لباس سفید و قرمز‌های المپیاکوس حسابی خوش درخشیده است. اما پشت سر او لژیونر‌های دیگر ایران روز‌های تیره‌وتاری را سپری می‌کنند که بیم آن می‌رود گریبان تیم ملی را در بزنگاه جهانی بگیرد.

​​​​​​​سردار آزمون محبوس در حصار مصدومیت

سردار که همواره زوج مکمل و جدایی‌ناپذیر مهدی طارمی در خط حمله تیم ملی بوده، سال گذشته در تصمیمی عجیب راهی شباب الاهلی امارات شد و در بدو ورود نمایش‌های امیدوارکننده‌ای داشت و ثابت کرد که سطح بازی‌اش هنوز فراتر از آسیاست و پتانسیل حضور در سطح اول اروپا را دارد. اما این فصل برای سردار اصلاً خوب پیش نرفته است. مصدومیت شکستگی پا که او را رها نمی‌کند، باعث شده عملا از مسابقات دور بماند. سردار در این فصل لیگ امارات فقط و فقط ۳۰ دقیقه بازی کرده؛ در کنار سردار، نباید از وضعیت سعید عزت‌اللهی هم غافل شد؛ بازیکنی که در همین تیم اماراتی، هر بار برای تقویت کمربند میانی به کار گرفته شده، نتوانسته انتظارات را برآورده کند و او هم بخشی از پازل ناآمادگی لژیونر‌های ماست.

محمدمهدی زارع گمشده در لیگ روسیه

زارع فصل گذشته در گل‌گهر آن‌قدر مطمئن و پخته بازی کرد که سرخابی‌های پایتخت برای جذبش سر و دست می‌شکستند، اما در نهایت راهی اخمت گروژنی روسیه شد. حاصل این انتقال تا این‎جای کار، فقط حضور در پنج بازی لیگ روسیه بوده؛ آن هم در حالی که ۱۸ هفته از مسابقات گذشته است.

حتی تا یک ماه پیش، زارع تنها دو بازی در لیگ انجام داده بود و صرفاً به دلیل نبود مدافع تونسی ثابت تیم (به خاطر حضور در جام ملت‌های آفریقا) سرمربی اخمت به ناچار به او میدان داد. همین وضعیت نشان می‌دهد مدافع جوان ایرانی در روسیه شرایط خوشی ندارد و هنوز نتوانسته اعتماد کادرفنی را جلب کند و در سرمای روسیه، از مرز آمادگی برای تیم ملی فاصله زیادی گرفته است.

علیرضا جهانبخش بدون گل، بدون اثر

جهانبخش پس از چند ماه بدون تیم بودن، برای بازی بیشتر راهی دندر بلژیک شد؛ تیمی که قعرنشین لیگ است. اما این انتقال هم کمکی به احیای کاپیتان تیم ملی نکرد. از زمان پیوستن به دندر، او در ۱۱ بازی فرصت حضور داشته که در ۱۰ مسابقه به میدان رفته و حاصل کار عدد صفر در گل و پاس گل است.

نکته نگران‌کننده‌تر این‌که جهانبخش در این فصل فقط در دو بازی جام حذفی و یک دیدار لیگ در ترکیب اصلی بوده و در سایر مسابقات به‌عنوان یار تعویضی وارد زمین شده است.

علی قلی‌زاده در سراشیبی افت

وینگر خلاق و تکنیکی فوتبال ما که نامش همیشه با نقل‌وانتقالات پرسپولیس گره خورده، این فصل در «لخ پوزنان» به یک بازیکن کاملاً معمولی تبدیل شده است. قلی‌زاده که فصل پیش در ۳۴ بازی روی ۱۳ گل اثرگذاری مستقیم داشت و ستاره تیمش بود، امسال به کلی از دایره تفکرات سرمربی خارج شده است. او در ۱۱ بازی که فرصت حضور پیدا کرده، تنها یک گل به ثمر رسانده و نتوانسته است از خلاقیت همیشگی‌اش برای باز کردن گره بازی‌ها استفاده کند. افت ناگهانی او در سال منتهی به جام جهانی، زنگ خطری جدی برای کادرفنی تیم ملی محسوب می‌شود.

محمد محبی قربانی تغییر تاکتیک؟

محبی که همیشه در تیم ملی بازیکنی گره‌گشا بوده، این فصل در لیگ روسیه آن‌طور که باید و شاید خوب ظاهر نشده است. او در ۲۰ بازی برای روستوف فقط یک گل زده و دو پاس گل داده؛ آماری عجیب برای بازیکنی که در سیستم ۳-۵-۲ کنار مهاجم دیگر بازی می‌کند. شاید یکی از دلایل افت محبی همین سیستم باشد، چرا که او ذاتاً یک وینگر سرعتی است و در آرایش ۴-۳-۳ می‌تواند مؤثرتر عمل کند. با این حال، مقایسه با فصل گذشته نشان می‌دهد او در همین تعداد بازی شش گل به ثمر رسانده بود؛ پس می‌توان گفت محبی هم دچار افت محسوس شده است.

مجید حسینی آقای همیشه مصدوم

شاید عجیب به نظر برسد، اما آخرین بازی حسینی همان دیدار مقابل ازبکستان بود که در ضربات پنالتی شکست خوردیم! از آن مقطع تا حالا، مدافع همیشه مصدوم تیم ملی دیگر برای تیم باشگاهی‌اش بازی نکرده است. بازیکنی که اگر آماده باشد می‌تواند مهره‌ای مطمئن باشد، اما مصدومیت‌های گاه‌وبی‌گاه باعث شده عملاً نتوان روی او حساب کرد و باعث نیمکت‌نشینی او در روز‌های بهبودی هم شد.

منبع: خراسان-شایان