مطالعه‌ای ارتباط بین آنتی‌اسید‌ها و سرطان معده را رد می‌کند

محققان با استفاده از داده‌های گسترده سلامت از کشور‌های اسکاندیناوی، ارتباط بین استفاده از مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPI)، دارو‌های رایج برای درمان بیماری رفلاکس معده به مری، و سرطان معده را برجسته کرده‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار، از دهه ۱۹۸۰، جامعه پزشکی نگران این بوده است که مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPI) ممکن است خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش دهند. برخی مطالعات اخیر، استفاده از آنها را با افزایش تقریباً دو برابری خطر مرتبط دانسته‌اند، اما محدودیت‌های روش‌شناختی در این مطالعات، این رابطه را نامشخص باقی گذاشته است.

طراحی مطالعه

برای روشن شدن رابطه بالقوه، محققان یک مطالعه مشاهده‌ای بزرگ را برای جلوگیری از خطا‌های گذشته طراحی کردند. این مطالعه از سوابق مراقبت‌های بهداشتی از دانمارک، فنلاند، ایسلند، نروژ و سوئد برای دوره بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۰ استفاده کرد.

این مطالعه شامل ۱۷۲۳۲ بیمار مبتلا به سرطان معده بود و هر مورد با ۱۰ شرکت‌کننده سالم با سن، جنسیت، سال تولد و کشور مشابه مطابقت داده شد و تعداد کل شرکت‌کنندگان به ۱۷۲۲۹۷ نفر رسید.

محققان استفاده طولانی‌مدت از مهارکننده‌های پمپ پروتون و آنتاگونیست‌های گیرنده هیستامین-۲ را ثبت کردند و ۱۲ ماه قبل از تشخیص را برای جلوگیری از همبستگی‌های کاذب حذف کردند. آنها همچنین عوامل دیگری را که می‌توانستند بر نتایج تأثیر بگذارند، مانند سن، جنس، درمان عفونت هلیکوباکتر پیلوری (باکتری دخیل در سرطان معده)، بیماری زخم معده، سیگار کشیدن، بیماری‌های مرتبط با الکل، چاقی یا دیابت و استفاده از دارو‌های خاص، در نظر گرفتند.

نتایج و محدودیت‌ها

پس از تعدیل این عوامل، هیچ ارتباطی بین استفاده طولانی مدت از مهارکننده‌های پمپ پروتون یا آنتاگونیست‌های گیرنده هیستامین-۲ و افزایش خطر ابتلا به سرطان معده مشاهده نشد.

علیرغم قدرت این مطالعه، این مطالعه مشاهده‌ای است، به این معنی که نمی‌توان رابطه علت و معلولی مستقیمی را برقرار کرد. علاوه بر این، محققان نتوانستند تأثیر عوامل اندازه‌گیری نشده، مانند رژیم غذایی یا سابقه خانوادگی سرطان را رد کنند.

محققان نتیجه گرفتند که: «نتایج این مطالعه از این فرضیه که استفاده طولانی مدت از مهارکننده‌های پمپ پروتون خطر ابتلا به آدنوکارسینوم معده را افزایش می‌دهد، پشتیبانی نمی‌کند.»

آنها خاطرنشان کردند که این یافته‌ها ممکن است نگرانی‌های بیمارانی را که به درمان طولانی‌مدت نیاز دارند، کاهش دهد و به پزشکان کمک کند تا تصمیمات بالینی بهتری بگیرند.

این مطالعه در مجله پزشکی بریتانیا (BMJ) منتشر شده است.

منبع: مدیکال اکسپرس

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری