پیری ما را نمی‌کشد: یک مطالعه بحث‌برانگیز علل واقعی مرگ را آشکار می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، با این حال، یک مطالعه اخیر که توسط مرکز بیماری‌های عصبی آلمان انجام شده است، نشان می‌دهد که پیری علت مستقیم مرگ نیست، بلکه مرحله‌ای است که بدن را مستعد ابتلا به بیماری‌های خاصی می‌کند که به مرگ ختم می‌شوند.

محققان دریافتند که نشانه‌های شناخته‌شده‌ی پیری، مانند تجمع سلول‌های مرده، DNA آسیب‌دیده و زوال کلاهک‌های کروموزومی (ساختار‌های محافظ در انتهای هر کروموزوم در سلول‌های ما)، قاتل مستقیم نیستند، بلکه صرفاً نشانگر‌های ضعیف شدن بدن و افزایش آسیب‌پذیری در برابر بیماری‌های کشنده مانند نارسایی قلبی هستند.

در این مطالعه، تیم تحقیقاتی ۲۴۱۰ گزارش کالبدشکافی انسان را تجزیه و تحلیل کرد و نشان داد که سیستم گردش خون (سیستم قلبی عروقی) نقطه اصلی آسیب پذیری بدن است. شایع‌ترین علت مرگ، بیماری‌های قلبی عروقی، به ویژه حملات قلبی بود که اغلب تنها پس از کالبدشکافی تشخیص داده می‌شدند و ۳۹ درصد موارد را تشکیل می‌دادند.

حتی در میان افراد صد ساله که عموماً از سلامت خوبی برخوردارند، پیری علت مرگ نبود. حدود ۷۰٪ از آنها به دلایل قلبی عروقی، یک چهارم به دلیل نارسایی تنفسی و درصد کمتری به دلیل نارسایی سایر اندام‌های خاص فوت کردند.

این نتایج نشان می‌دهد که دارو‌های «ضد پیری» خودِ پیری را کند نمی‌کنند، بلکه فقط شروع بیماری‌های خاص را به تأخیر می‌اندازند. طبق این تحلیل، علل مرگ به شرح زیر توزیع شده است: حملات قلبی ۳۹٪، نارسایی قلبی یا ریوی ۳۸٪، سکته مغزی تقریباً ۱۸٪، لخته شدن خون در ریه‌ها ۱۰٪ و پارگی شریان اصلی کمتر از ۱۰٪.

محققان افزودند: «تحقیقات مربوط به پیری مدت‌هاست که تحت تأثیر فرضیاتی قرار گرفته است که ممکن است پیچیدگی واقعی این فرآیند را منعکس نکنند. یکی از رایج‌ترین این فرضیات این است که طول عمر لزوماً به معنای کند کردن روند پیری است. در واقع، طول عمر اغلب نشان دهنده تأخیر در شروع برخی بیماری‌ها است، نه کند کردن خود پیری.»

محققان هشدار دادند که اکثر مطالعات در مورد "نشانه‌های پیری" روی حیوانات مسن‌تر انجام شده است، و این امر تعیین اینکه آیا این مداخلات پیری را کند می‌کنند یا صرفاً علائم آن را درمان می‌کنند، دشوار می‌کند. در معدود مطالعاتی که شامل حیوانات جوان‌تر بود، این درمان هم برای حیوانات جوان و هم برای حیوانات مسن‌تر مفید بود، که نشان می‌دهد نتایج نشان‌دهنده بهبود کلی سلامت است، نه تغییر روند پیری.

یکی از برجسته‌ترین نشانه‌های پیری، وجود «سلول‌های زامبی» است، سلول‌های آسیب‌دیده‌ای که تقسیم شدنشان متوقف می‌شود، اما نمی‌میرند. در عوض، آنها در بدن باقی می‌مانند و مواد التهابی ترشح می‌کنند که در پیری و بیماری‌هایی مانند آلزایمر، آرتروز، سرطان و دیابت نقش دارند. ادعا می‌شود که این سلول‌ها عامل اصلی پیری هستند و اگر این درست باشد، حذف آنها باید بیماری را در سالمندان کاهش دهد و زوال طولانی‌مدت اندام‌ها را کند کند.

محققان تأکید می‌کنند که ارزیابی اثربخشی این مداخلات نیازمند آزمایش آنها روی حیوانات میانسال است تا روند زوال عقل با افزایش سن پیگیری شود.

منبع: دیلی میل