یک «عفونت پنهان» ممکن است کلید امیدوارکننده‌ی برای رمزگشایی از «کوویدِ بلندمدت» باشد

به گزارش مجله خبری نگار، میلیون‌ها نفر در سراسر جهان با معمای پزشکی مداوم علائم «کووید طولانی‌مدت»، از تنگی نفس و مه مغزی گرفته تا خستگی شدید، دست و پنجه نرم می‌کنند. اکنون، یک مقاله علمی که در مجله معتبر eLife منتشر شده و توسط ۱۷ متخصص از جمله محققانی از دانشگاه راتگرز هلث امضا شده است، نشان می‌دهد که عفونت‌های همزمانی که ممکن است قبل یا در حین عفونت کووید-۱۹ وجود داشته باشند، می‌توانند کلید درک تداوم علائم برای ماه‌ها باشند.

پروفسور ماریا لورا گنارو، میکروبیولوژیست برجسته دانشکده پزشکی دانشگاه راتگرز، می‌گوید: «این جنبه از بیماری، علیرغم اهمیت بالقوه‌اش، به اندازه کافی مورد بحث قرار نگرفته است.» گنارو ریاست کارگروه میکروبیولوژی برای طرح تحقیقاتی بزرگ مؤسسه ملی بهداشت را که به مطالعه کووید طولانی‌مدت اختصاص دارد، بر عهده دارد.

اثرات کووید طولانی‌مدت تقریباً ۴۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد، با علائمی از اختلال خفیف تا ناتوانی شدید که چندین اندام حیاتی مانند مغز، قلب، ریه‌ها و دستگاه گوارش را هدف قرار می‌دهد. با وجود این شیوع گسترده، به دلیل عدم درک علل ریشه‌ای بیماری، حوزه درمان همچنان فاقد راه‌حل‌های اثبات‌شده است.

محققان فرضیه خود را بر تعدادی از عوامل میکروبی پنهان، از جمله ویروس اپشتین بار، متمرکز کرده‌اند که حدود ۹۵ درصد از بزرگسالان آن را در حالت نهفته و بدون علائم ظاهری حمل می‌کنند.

مطالعات نشان می‌دهد که عفونت با کووید-۱۹ ممکن است به عنوان یک شوک ایمونولوژیکی عمل کند که این ویروس خفته را فعال می‌کند، زیرا یک تحقیق اولیه نشان داد که دو سوم از افراد مبتلا به کووید طولانی مدت علائمی از فعالیت ویروسی اخیر داشتند و شدت علائم مستقیماً با سطح بالاتر آنتی‌بادی‌ها مرتبط بود.

علاوه بر ویروس‌ها، محققان در حال بررسی نقش بیماری‌های باکتریایی نهفته مانند سل هستند که تقریباً یک چهارم جمعیت جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شواهد نشان می‌دهد که کووید-۱۹ ممکن است سلول‌های ایمنی مسئول سرکوب این باکتری‌های خفته را از بین ببرد و به طور بالقوه منجر به فعال شدن مجدد آنها و ایجاد چرخه معیوب واکنش‌های بیماری شود.

دانشمندان تأکید می‌کنند که زمان عفونت ثانویه نقش حیاتی در این معادله پیچیده ایفا می‌کند. عفونت قبلی ممکن است سیستم ایمنی را ضعیف کند، عفونت همزمان با کووید-۱۹ شدید ممکن است آسیب بافتی را تشدید کند و عفونت بعدی ممکن است از عملکرد ایمنی ضعیف افراد بهبود یافته سوءاستفاده کند.

علیرغم امیدی که این نظریه در مورد استفاده مجدد بالقوه از دارو‌های موجود مانند آنتی‌بیوتیک‌ها و ضدویروس‌ها برای درمان عفونت‌های همزمان ارائه می‌دهد، محققان مراقب هستند که به روش‌شناسی علمی دقیقی پایبند باشند. پروفسور جنارو توضیح می‌دهد که «همبستگی به معنای علیت نیست» و تأکید می‌کند که اثبات این فرضیه نیازمند مطالعات اپیدمیولوژیک گسترده و آزمایش‌های آزمایشگاهی پیشرفته است، به خصوص با توجه به چالش فقدان مدل‌های حیوانی مناسب برای شبیه‌سازی «کووید طولانی مدت».

این نظریه گام اکتشافی جدیدی در جستجوی پاسخ‌ها است، زیرا جامعه علمی امیدوار است که افق‌های تحقیقاتی غیرمتعارفی را برای رمزگشایی یکی از مبرم‌ترین اسرار پزشکی زمان ما بگشاید، در حالی که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان هنوز امیدوارند درمانی پیدا کنند که به رنج مداوم آنها پایان دهد.

منبع: نیوز مدیکال