نمیخواهم پدرم را تقلید کنم

به گزارش مجله خبری نگارپوریا شکیبایی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ۱۹ مرداد ۱۳۶۱ در تهران متولد شد.  او دارای لیسانس رشته تربیت بدنی از دانشگاه سیدنی استرالیا می‌باشد.

پوریا شکیبایی فرزند خسرو شکیبایی و پروین کوشیار است و از نظر ظاهری شباهت عجیبی به پدرش دارد.  

خسرو شکیبایی پدر پوریا شکیبایی متولد ۷ فروردین ۱۳۲۳ – درگذشتهٔ ۲۸ تیر ۱۳۸۷، یکی از بهترین و مشهورترین هنرپیشه‌های سینمای ایران بود که نقش‌های ماندگاری را در سینما و تلویزیون ایفا نمود و خسروی سینمای ایران شد.  

این هنرمند فقید دوبار ازدواج کرد؛ همسر اول وی تانیا جوهری بازیگر سینما و تلویزیون بود که ازدواج آن‌ها بعد از ۱۰ سال به طلاق ختم شد، ثمره این زندگی تنها یک دختر بنام پوپک می‌باشد.  

 خسرو شکیبایی در سال ۱۳۶۰ بعد از طلاق با پروین کوشیار ازدواج کرد و صاحب فرزند پسری بنام پوریا شکیبایی شد

پوریا شکیبایی متاهل بوده و با خانمی به نام پریا زاغند در سال ۱۳۸۸ و در ۲۶ سالگی ازدواج کرده است.

پوریا شکیبایی در نه سالگی در سال ۱۳۷۱ تجربه صداپیشگی در فیلم «باز باران» با موضوع کودکان مبتلا به بیماری نقض ایمنی و اهدای سلول‌های بنیادی را به دست‌آورد و در ۲۳ سالگی در سال ۱۳۸۵ برای ایفای نقش جوانی پدر در فیلم «دست‌های خالی» تست داد، اما در آخر تصمیم بر آن شد که از تصاویر او استفاده نمایند.

پوریا شکیبایی که انس زیادی با پدر داشت، دو ماه پس از فوت پدرش مرحوم خسرو شکیبایی به دلیل فراموش کردن مرگ تلخ او و برای آزمودن خود به شهر سیدنی در استرالیا مهاجرت نمود تا دریابد آیا می‌تواند بدون اینکه زیر سایه نام پدر باشد، بار زندگی را به دوش بکشد.

او در سیدنی استرالیا در رشته تربیت بدنی وارد دانشگاه شد و با نوشتن، کار و ورزش تا حدودی به آرامش رسید. پسر خسرو سینمای ایران بعد از هشت سال به ایران بازگشت تا بتواند پا بر جای پای پدرش بگذارد.

بعضی‌ها معتقدند شما در اکت‌ها و بیان، گرته‌برداری‌هایی از مرحوم خسرو شکیبایی دارید. آیا دوست دارید شبیه پدرتان بازی کنید؟

من افتخار می‌کنم پسر خسرو شکیبایی هستم و برای من سعادتی است که فرزند چنین پدری هستم، اما اصلا دوست ندارم شبیه به او باشم؛ چراکه او یک شخصیت بزرگ و درعین‌حال جداگانه‌ای بوده و من شخصیت دیگری هستم. اساسا شخصیتی نیستم که بخواهم دنبال‌کننده باشم و نمی‌خواهم کسی را تکرار کنم. من نوآوری را دوست دارم، خلق‌کردن را دوست دارم و راستش دوست ندارم چیزی از پدرم تقلید کنم. البته خب به‌هرحال پسر ایشان هستم و طبیعتا یک‌سری شباهت‌ها چه در چهره چه در رفتار‌ها و چه در صدای ما وجود دارد، هرچند راستش من خیلی معتقد نیستم که صدای ما شبیه به هم است. صدای ایشان یک صدای اعجاب‌انگیز و فوق‌العاده بود و صدای من در برابر صدای ایشان اصلا حجمی ندارد. یعنی حتی اگر بخواهم هم نمی‌توانم صدای ایشان را تقلید کنم. در بازیگری هم همین‌طور، در دکلمه‌ها و بیان هم همین‌طور و چندان قضاوت بهتر و بدتری هم ندارم. این منم با همین صدا و ویژگی‌ها و ایشان خسرو شکیبایی بود با آن صدا و ویژگی‌ها