ستاره‌ها چه رازی درباره ترکیب شیمیایی سیارات پنهان کرده‌اند؟

اخترشناسان با بررسی جو یک سیاره فراخورشیدی داغ، برای نخستین‌بار شواهد مستقیمی از شباهت نسبت عناصر سازنده سنگ با ستاره میزبان آن به دست آوردند؛ کشفی که می‌تواند به پیش‌بینی ترکیب سیارات سنگی و شناسایی جهان‌های مستعد حیات کمک کند.

به گزارش مجله خبری نگار/ایمنا، گروهی بین‌المللی از اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ جمینی جنوبی در شیلی، ترکیب شیمیایی سیاره فراخورشیدی WASP-۱۸۹b را بررسی کردند و دریافتند نسبت منیزیم به سیلیسیم در جو این سیاره با نسبت همین عناصر در ستاره میزبان آن شباهت دارد. این یافته، شواهد مستقیمی در حمایت از یکی از فرضیه‌های دیرینه درباره شکل‌گیری سیارات فراهم می‌کند.

این سیاره در فاصله حدود ۳۲۰ سال نوری از زمین و در صورت فلکی میزان قرار دارد و از دسته سیارات موسوم به مشتری‌های فوق‌داغ است؛ اجرامی عظیم با دمای بسیار بالا که در آنها حتی عناصر موجود در سنگ‌ها نیز می‌توانند به شکل گاز درآیند.

دانشمندان بر این باورند که سیارات در دیسک‌هایی از گاز و غبار پیرامون ستاره‌های جوان شکل می‌گیرند. از آنجا که ستاره و مواد اولیه تشکیل سیارات از یک ابر مشترک پدید می‌آیند، انتظار می‌رود نسبت عناصر سازنده آنها شباهت داشته باشد؛ فرضیه‌ای که پیش‌تر عمدتاً بر شواهد منظومه شمسی تکیه داشت.

پژوهشگران برای نخستین‌بار توانستند منیزیم و سیلیسیم را به‌طور هم‌زمان در جو یک سیاره خارج از منظومه شمسی اندازه‌گیری کنند. آنها با استفاده از طیف‌سنجی و بررسی طول موج‌های نور، ترکیب شیمیایی جو WASP-۱۸۹b را مشخص کردند.

ترکیب شیمیایی ستاره‌ها می‌تواند سرنخ‌هایی درباره مواد اولیه موجود برای شکل‌گیری سیارات سنگی در اختیار دانشمندان قرار دهد. نسبت عناصر سازنده سنگ بر ساختار درونی سیارات و برخی فرایند‌های زمین‌شناختی اثر می‌گذارد؛ فرایند‌هایی که ممکن است در شکل‌گیری محیط‌های مناسب برای حیات نقش داشته باشند.

به گفته پژوهشگران، این نتیجه به معنای کشف حیات یا اثبات قابلیت سکونت WASP-۱۸۹b نیست؛ بلکه روشی امیدوارکننده برای تخمین ترکیب سیارات دوردست فراهم می‌کند.

محققان امیدوارند با استفاده از طیف‌سنج‌های دقیق‌تر و بررسی طول موج‌های بیشتر، عناصر بیشتری را در جو سیارات فراخورشیدی شناسایی کنند. چنین داده‌هایی می‌تواند درک دانشمندان از منشأ سیارات و انتخاب جهان‌های مناسب‌تر برای بررسی احتمال وجود حیات را بهبود دهد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری