دانشمندان رژیم غذایی گیاهی را با کاهش چربی کبد مرتبط دانسته‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ کاهش وزن بدن و رسوبات چربی کبد را تجربه کردند، در حالی که حساسیت به انسولین و عملکرد پانکراس پس از ۱۶ هفته رژیم غذایی وگان کم‌چرب بهبود یافت. به شرکت‌کنندگان محدودیت کالری روزانه داده نشد و اجازه داده شد تا زمان سیری غذا بخورند. با این حال، این مطالعه کوچک بود و شامل گروه کنترل نبود. ایزوستیا بررسی می‌کند که کاهش یک سومی چربی کبد به چه معناست، چرا رژیم غذایی گیاهی مهم است و چه نتیجه‌گیری‌هایی در مورد درمان دیابت هنوز برای نتیجه‌گیری خیلی زود است.

دانشمندان چه رژیم غذایی را بررسی کردند؟

این مطالعه یک مدل غذایی خاص را آزمایش کرد: یک رژیم غذایی وگان کم‌چرب. این رژیم غذایی عمدتاً شامل سبزیجات، غلات کامل، حبوبات و میوه‌ها بود. این مدل محصولات حیوانی را حذف می‌کرد.

انتظار می‌رفت تقریباً ۷۵٪ کالری از کربوهیدرات‌ها، ۱۵٪ از پروتئین و ۱۰٪ از چربی تأمین شود. این نسبت‌ها سهم مواد مغذی را در ارزش انرژی غذا توصیف می‌کنند، نه وزن آنها در بشقاب. آنها همچنین الگوی مورد مطالعه را مشخص می‌کنند، نه یک توصیه جهانی برای همه افراد مبتلا به دیابت.

بنابراین، نتایج را نمی‌توان به طور خودکار به هر رژیم غذایی با برچسب «وگان» تعمیم داد. حذف گوشت و لبنیات به تنهایی، رژیم غذایی مورد مطالعه را تکرار نمی‌کند؛ محصولاتی که برای جایگزینی آنها استفاده می‌شوند و میزان کلی چربی آنها مهم است.

برای مثال، منویی که شامل سبزیجات، لوبیا و غلات کامل است، از نظر ترکیب با رژیم غذایی که در آن شیرینی‌ها و غذا‌های چرب پخته شده بدون مواد حیوانی غالب هستند، متفاوت است. هر دو ممکن است با اصول رژیم وگان سازگار باشند، اما مطالعه جدید اولین رویکرد از نوع خود را بررسی کرد.

کاهش چربی کبد به یک سوم به چه معناست؟

در طول مطالعه، وزن بدن به طور متوسط ​​۶ کیلوگرم یا ۶.۶٪ نسبت به شروع مطالعه کاهش یافت. بخش عمده این کاهش در توده چربی بود که ۴.۲ کیلوگرم کاهش یافت. حجم چربی احشایی ۲۹۰ سی‌سی کاهش یافت.

سطح چربی سلول‌های کبدی ۳۳٪ کاهش یافت. این یک تغییر نسبی در پارامتر مورد مطالعه است. این به آن معنا نیست که کبد یک سوم کوچکتر شده یا یک سوم از جرم آن برداشته شده است. همچنین به معنای کاهش ۳۳ درصدی محتوای چربی نیست.

دانشمندان آنزیمی را کشف کرده‌اند که می‌تواند از کبد در برابر بیماری کبد چرب محافظت کند.

این تمایز برای درک نتایج مهم است. دانشمندان میزان چربی موجود در سلول‌های کبدی را قبل و بعد از مداخله مقایسه کردند و کاهش قابل توجهی نسبت به حالت پایه مشاهده کردند. این رقم نشان دهنده تغییر در رسوبات چربی است، اما به خودی خود بهبودی کامل بیماری کبد را تأیید نمی‌کند.

ارتباط بین این یافته و دیابت پیامد‌های عملی دارد. همانطور که موسسه ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی (ایالات متحده آمریکا) اشاره می‌کند، بیماری کبد چرب در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ شایع است و کاهش وزن اضافی می‌تواند سلامت کبد را بهبود بخشد.

چرا محققان اثرات انسولین را ارزیابی کردند؟

انسولین هورمونی است که به گلوکز کمک می‌کند تا از خون به سلول‌ها منتقل شود و برای تولید انرژی مورد استفاده قرار گیرد. در دیابت نوع ۲، بدن به این هورمون واکنش ضعیفی نشان می‌دهد و ممکن است انسولین کافی تولید نکند. در نتیجه، گلوکز در خون باقی می‌ماند و سطح آن افزایش می‌یابد.

پس از مداخله‌ی غذایی، شاخص HOMA-IR که برای ارزیابی مقاومت به انسولین استفاده می‌شود، بهبود یافت. سایر شاخص‌های محاسبه‌شده - OGIS و PREDIM - نشان‌دهنده‌ی افزایش حساسیت به انسولین بودند.

همزمان، چندین پارامتر از عملکرد سلول‌های بتای تولیدکننده انسولین تغییر کرد. به طور خاص، ترشح انسولین در پاسخ به گلوکز و حساسیت سلول‌ها به غلظت آن بهبود یافت.

این موضوع به توضیح علاقه به این مطالعه کمک می‌کند: تغییرات مطلوبی هم در پاسخ بدن به انسولین و هم در تولید آن مشاهده شد. با این حال، چنین اندازه‌گیری‌هایی بازیابی تعداد سلول‌های بتا یا ناپدید شدن دیابت را اثبات نمی‌کند.

سطح قند و کلسترول چه تغییری کرده است؟

به گفته نویسندگان، هموگلوبین گلیکوزیله (HbA۱c) یک درصد کاهش یافته است. این تجزیه و تحلیل، میانگین سطح گلوکز را تقریباً در سه ماه گذشته نشان می‌دهد و امکان ارزیابی تغییرات در کنترل قند خون را در یک دوره طولانی‌تر از یک اندازه‌گیری واحد پس از غذا فراهم می‌کند.

در اینجا نمی‌توان از واحد درصد و درصد استفاده کرد. برای روشن شدن موضوع، تغییر در HbA۱c از ۸٪ به ۷٪ نشان‌دهنده کاهش یک درصد است. این یک مثال فرضی است، نه مقادیر اولیه و نهایی شرکت‌کنندگان در مطالعه جدید.

میانگین کاهش قند خون به خودی خود به این معنی نیست که همه بیماران به نتایج یکسانی دست یافته‌اند یا به سطح قند خون هدف خود رسیده‌اند. پزشک نتایج هر فرد را بر اساس شرایط و درمان او ارزیابی می‌کند.

دانشمندان مکانیسمی را کشف کرده‌اند که جریان خون در سلول‌های کبدی از طریق آن عمل می‌کند.

کلسترول تام و کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم، که اغلب به عنوان "بد" شناخته می‌شوند، نیز کاهش یافتند. علاوه بر این، محققان از کاهش تجمع AGEs (محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته) خبر دادند. نویسندگان این ترکیبات را با مقاومت به انسولین و آسیب سلول‌های بتا مرتبط می‌دانند.

با این حال، تغییرات در پارامتر‌های آزمایشگاهی و اندازه‌گیری طی چهار ماه را نمی‌توان با کاهش اثبات‌شده در بروز حملات قلبی، آسیب کلیوی یا سایر عوارض دیابت برابر دانست. برای ارزیابی چنین پیامدهایی، مطالعات جداگانه و طولانی‌مدت‌تری مورد نیاز است.

چرا شمردن کالری‌ها آنها را بی‌اهمیت نمی‌کند؟

یکی از ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد این مطالعه این بود که به شرکت‌کنندگان میزان کالری روزانه‌ی مشخصی تجویز نشده بود یا ملزم به محدود کردن اندازه‌ی وعده‌های غذایی نبودند. آنها تشویق می‌شدند که تا زمان سیر شدن غذا بخورند، در حالی که ترکیب غذایی تجویز شده را حفظ می‌کردند.

هانا کاهلووا، نویسنده اصلی این مطالعه و مدیر تحقیقات بالینی در کمیته پزشکان برای پزشکی مسئولانه، گفت: «سال‌هاست که به افراد مبتلا به دیابت گفته می‌شود کالری‌ها را بشمارند و وعده‌های غذایی را اندازه‌گیری کنند.»

به گفته او، این مطالعه پتانسیل تغییر خود رژیم غذایی، به نفع سبزیجات، غلات کامل، حبوبات و میوه‌ها را نشان می‌دهد. تمایز قائل شدن بین عدم وجود محدودیت تعیین‌شده و تعداد واقعی کالری مصرفی مهم است. ممکن است فردی کالری‌ها را نشمارد، اما پس از تغییر رژیم غذایی خود همچنان انرژی کمتری مصرف کند. بنابراین، عبارت "کاهش وزن بدون شمارش کالری" به این معنی نیست که کاهش وزن با حفظ میزان کالری دریافتی ثابت رخ داده است.

این مطالعه همچنین به ما اجازه نمی‌دهد که سهم کاهش وزن را از سایر تغییرات رژیم غذایی جدا کنیم. شرکت‌کنندگان همزمان میزان مصرف غذا، میزان چربی و وزن بدن خود را تغییر دادند. برای تعیین اینکه چه بخشی از نتایج به طور خاص به دلیل حذف محصولات حیوانی است، به مقایسه‌های طراحی‌شده‌ی ویژه نیاز است.

چگونه این داده‌ها می‌توانند به شما در انتخاب‌های غذایی کمک کنند؟

این مطالعه جدید زمینه را برای مطالعه بیشتر این رژیم غذایی به عنوان یک رویکرد تغذیه‌ای برای دیابت نوع ۲ فراهم می‌کند. از جمله موارد مورد توجه ویژه، تغییراتی است که همزمان بر وزن بدن، چربی کبد و متابولیسم گلوکز تأثیر می‌گذارند.

برنامه غذایی باید متناسب با درمان و نیاز‌های فرد تنظیم شود. انتخاب غذا، مقدار و زمان مصرف آن مهم است. سبزیجات، غلات کامل و منابع فیبر همگی می‌توانند در انواع رژیم‌های غذایی سالم گنجانده شوند.

توقف شمارش کالری لزوماً به معنای توقف ردیابی کربوهیدرات در صورت لزوم برای تنظیم دوز انسولین نیست. تغییرات قابل توجه در رژیم غذایی باید با متخصص مراقبت‌های بهداشتی شما در میان گذاشته شود و دوز دارو‌ها نباید به طور مستقل تنظیم شود.

گام بعدی برای علم، اعتبارسنجی یافته‌ها در مطالعات بزرگتر با گروه‌های کنترل و پیگیری طولانی‌مدت است. این به ما کمک می‌کند تا بفهمیم تغییرات چقدر پایدار هستند و کدام عوامل غذایی بیشترین سهم را در کنترل دیابت دارند.