دانشمندان احساسات مادران را به واکنش‌های بدن نوزادانشان مرتبط دانسته‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان ارتباطی بین تعاملات مثبت بین نوزادان چهار ماهه و مادرانشان و تغییرات در نشانگر‌های فیزیولوژیکی مربوط به تنظیم احساسات کشف کرده‌اند. در این مطالعه، واکنش‌های نزدیک به ۱۰۰۰ نوزاد در طول تعاملات به طور همزمان مورد مشاهده قرار گرفت. ایزوستیا گزارش می‌دهد که چگونه لبخند‌های مشترک و احساسات مثبت می‌تواند بر سلامت نوزادان تأثیر بگذارد.

احساسات مثبت عمومی بر سلامت نوزادان تأثیر گذاشت

محققان نزدیک به ۱۰۰۰ نوزاد چهار ماهه را در طول تعاملات مثبت با مادرانشان مشاهده کردند. متخصصان حالات عاطفی هر دو شرکت‌کننده را ثبت کردند و همزمان تغییرات ضربان قلب نوزادان را زیر نظر داشتند. این مطالعه در مجله Philosophical Transactions of the Royal Society B (PTRSB) منتشر شد.

مشخص شد وقتی مادر و کودک به طور همزمان احساسات مثبت نشان می‌دهند، تغییرپذیری ضربان قلب نوزادان افزایش می‌یابد. این شاخص با مکانیسم‌های دخیل در تنظیم احساسات و سازگاری با تغییرات محیطی مرتبط است.

قلب نوزاد به حال و هوای مادر واکنش نشان داد

برای مطالعه پاسخ‌های فیزیولوژیکی کودکان، محققان الکترود‌هایی را به سینه و شکم نوزادان متصل کردند. متخصصان تعاملات مادر و کودک را مشاهده کردند و ثبت کردند که هر کدام چه زمانی احساسات مثبت، خنثی یا منفی نشان می‌دهند.

دانشمندان سپس آریتمی سینوسی تنفسی - نوعی تغییرپذیری ضربان قلب مرتبط با تنفس - را تجزیه و تحلیل کردند. این شاخص به عنوان یک نشانگر بیولوژیکی مرتبط با تنظیم احساسات و توانایی سازگاری با محیط در نظر گرفته می‌شود.

بزرگترین تغییرات دقیقاً زمانی رخ داد که هم کودک و هم مادر به طور همزمان احساسات مثبت خود را ابراز می‌کردند. به گفته‌ی مسینگر، وضعیت فیزیولوژیکی نوزاد با آنچه در طول تعامل اتفاق می‌افتاد، مرتبط بود.

محققان به طور جداگانه موقعیت‌هایی را مقایسه کردند که در آن فقط یکی از شرکت‌کنندگان در تعامل، احساسات مثبت نشان می‌داد. وقتی فقط کودک لبخند می‌زد یا فقط مادر احساسات مثبت نشان می‌داد، افزایش یکسانی در تغییرپذیری ضربان قلب مشاهده نشد. بنابراین، لبخند فردی نوزاد یا بزرگسال مهم نبود، بلکه همپوشانی حالات عاطفی مثبت در طول تعامل اهمیت داشت.

هر دو آزمایش باید مثبت باشند. در این حالت، به خصوص در مدت زمان طولانی، افزایش تغییرپذیری ضربان قلب کودک را مشاهده خواهید کرد.

تا هشت ماهگی، نوزادان در حفظ تماس فعال‌تر شدند

این مقاله همچنین نتایج یک مطالعه جداگانه شامل ۵۸ نوزاد را بررسی می‌کند. محققان کودکان چهار و هشت ماهه را در حال تعامل با مادران، پدران و یک بزرگسال ناآشنا مشاهده کردند. بزرگسالان بیشتر از خود نوزادان با لبخند تعامل را آغاز می‌کردند و به لبخند کودکان پاسخ می‌دادند. علاوه بر این، لبخند یک بزرگسال احتمال لبخند زدن کودک را نیز افزایش می‌داد.

در هشت ماهگی، نوزادان بیشتر از چهار ماهگی با لبخند تعامل را آغاز می‌کردند و بیشتر به لبخند بزرگسالان پاسخ می‌دادند. در هر دو سن، نوزادان بیشتر با لبخند به مادران خود پاسخ می‌دادند.

دانشمندان ارتباط عاطفی را با توسعه خودتنظیمی مرتبط دانسته‌اند

این دو مطالعه در کنار هم نشان می‌دهند که تعاملات مثبت نوزاد و بزرگسال ممکن است هم با پاسخ‌های فیزیولوژیکی نوزاد و هم با تغییرات در ماهیت تعاملات اجتماعی در ماه‌های اول زندگی مرتبط باشد.

در مطالعه اول، محققان تعامل مثبت همزمان بین مادر و کودک را با افزایش تغییرپذیری ضربان قلب مرتبط دانستند. در مطالعه دوم، آنها تغییراتی را در توانایی نوزادان برای شروع و حفظ مستقل تعاملات لبخند با افزایش سن مشاهده کردند.

با این حال، نتایج به‌دست‌آمده ارتباطات و پویایی رفتار را نشان می‌دهد و ثابت نمی‌کند که لبخند والدین مستقیماً باعث توسعه بعدی خودتنظیمی عاطفی می‌شود.

لازم به ذکر است که این اولین مطالعه‌ای بود که نه تنها مادران و پدران، بلکه غریبه‌ها را نیز در بر می‌گرفت. غریبه‌ها بیشتر از مادران احتمال دارد که لبخند را آغاز و حفظ کنند، اما نوزادان بیشتر احتمال دارد که به مادران خود لبخند بزنند، که نشان می‌دهد روابط اهمیت دارند.