یک "مانع" غیرمنتظره در درمان سرطان پانکراس کشف شده است

کوچک: پروتئین کلاژن ممکن است با دارو‌های سرطان پانکراس تداخل داشته باشد

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه اوکایاما دریافته‌اند که مسدود کردن سیگنالینگ خاص از طریق پروتئین کلاژن، اثربخشی دارو‌های ضد سرطان در سرطان پانکراس را افزایش می‌دهد. نتایج این مطالعه در مجله Small منتشر شده است.

سرطان پانکراس همچنان یکی از دشوارترین سرطان‌ها برای درمان است. اعتقاد بر این است که یکی از دلایل آن، ریزمحیط فیبری متراکم آن - بافتی غنی از کلاژن - است. این امر نه تنها از نظر فیزیکی نفوذ دارو را محدود می‌کند، بلکه همانطور که یک مطالعه جدید نشان داده است، به عنوان یک شرکت‌کننده فعال در فرآیند‌های سیگنالینگ تومور نیز عمل می‌کند.

محققان با استفاده از یک مدل سه‌بعدی پیشرفته از بافت تومور، نشان دادند که کلاژن سیگنال‌هایی را منتقل می‌کند که فیبروز را افزایش داده و مانع از انتشار مولکول‌های بزرگ، از جمله آنتی‌بادی‌های درمانی و نانودارو‌ها می‌شود. مسدود کردن این سیگنال‌ها با گیرنده دامنه دیسکوئیدین ۱ (DDR۱) ۱ این فرآیند را مختل کرده، تراکم بافت را کاهش داده و انتقال دارو به تومور را تسهیل می‌کند.

اثر مهارکننده‌های MEK - دارو‌هایی که در حال حاضر در آزمایشات بالینی برای سرطان پانکراس در حال انجام هستند - نیز غیرمنتظره بود. دانشمندان کشف کردند که این دارو‌ها تولید کلاژن I را افزایش می‌دهند و در نتیجه سد فیبری را تقویت می‌کنند. این اثر، که نویسندگان آن را "تشدید فیبروز ناشی از درمان" می‌نامند، ممکن است شکست برخی از آزمایشات بالینی را توضیح دهد. با این حال، هنگامی که مهارکننده‌های MEK با مسدودکننده DDR۱ ترکیب شدند، این اثر از بین رفت.

نویسندگان امیدوارند که مطالعات بیشتر، اثربخشی مهار DDR۱ را در عمل بالینی تأیید کند. این یافته‌ها ممکن است در درمان سایر بیماری‌هایی که تجمع کلاژن، دسترسی به درمان را محدود می‌کند، مانند فیبروز ریوی، مفید باشد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری