دانشمندان کشف کرده‌اند که چرا وقتی گرسنه هستیم عصبانی می‌شویم

به گزارش مجله خبری نگار، تحریک‌پذیری ناشی از گرسنگی برای بسیاری از افراد وضعیتی آشنا است که در انگلیسی به عنوان "hangry" (ترکیبی از hungry و angry) شناخته می‌شود. با وجود شیوع گسترده آن، تا همین اواخر، دانشمندان به ندرت بررسی کرده بودند که گرسنگی چگونه بر خلق و خوی افراد سالم تأثیر می‌گذارد. همانطور که توسط The Conversation گزارش شده است، یک مطالعه جدید توسط روانشناسان نشان داده است که فقط سطح قند خون مهم نیست، بلکه میزان آگاهی فرد از سیگنال‌های بدن خود نیز مهم است.

نود بزرگسال سالم در این آزمایش شرکت کردند. آنها به مدت یک ماه، مانیتور‌های مداوم گلوکز - همان‌هایی که بیماران دیابتی استفاده می‌کنند - را به بدن خود متصل کردند. این دستگاه‌ها هر چند دقیقه سطح قند خون را اندازه‌گیری می‌کردند. شرکت‌کنندگان همچنین سطح خلق و خو و گرسنگی خود را تا دو بار در روز، در مقیاسی از ۰ تا ۱۰۰، روی تلفن هوشمند ثبت می‌کردند.

نتایج غیرمنتظره بود. بدتر شدن خلق و خو نه با افت عینی سطح گلوکز، بلکه با احساس گرسنگی ذهنی مرتبط بود. به عبارت ساده، افراد نه زمانی که سطح انرژی بدنشان پایین بود، بلکه زمانی که متوجه گرسنگی خود می‌شدند، تحریک‌پذیر می‌شدند.

علاوه بر این، دانشمندان یک تفاوت فردی مهم را کشف کردند. افرادی که از وضعیت بدن خود - سطح انرژی، سیری، خستگی - آگاه‌تر بودند، کمتر دچار نوسانات ناگهانی خلق و خو می‌شدند. در روانشناسی، این توانایی، حس درونی (interoception) نامیده می‌شود - درک سیگنال‌های داخلی بدن.

از دیدگاه نوروبیولوژیکی، گرسنگی با واکنش نورون‌های هیپوتالاموس آغاز می‌شود که کمبود انرژی را ثبت می‌کنند. احساس آگاهانه گرسنگی با مشارکت قشر اینسولار، ناحیه‌ای از مغز که نه تنها با احساسات بدنی، بلکه با احساسات نیز مرتبط است، شکل می‌گیرد. در این مرحله است که فیزیولوژی با خلق و خو "ملاقات" می‌کند.

محققان تأکید کردند افرادی که حس احشایی پیشرفته‌تری دارند، گرسنگی را کمتر از دیگران تجربه نمی‌کنند، اما در تنظیم پاسخ عاطفی خود به آن بهتر هستند. این مهم است، زیرا نوسانات ناگهانی خلق و خو می‌تواند روابط با دیگران را بدتر کند، خودکنترلی را کاهش دهد و منجر به تصمیمات آنی شود - به عنوان مثال، پرخوری یا انتخاب غذا‌های ناسالم.

کودکان به ویژه در برابر اثر «گرسنگی» آسیب‌پذیر هستند: آنها در تشخیص نشانه‌های بدنی مشکل‌تر هستند و توجه آنها به راحتی به محرک‌های خارجی معطوف می‌شود. با این حال، حتی بزرگسالان نیز که با برنامه‌های شلوغ، استرس و حواس‌پرتی‌های دیجیتال رو‌به‌رو هستند، اغلب لحظه‌ای را که سطح انرژی آنها شروع به کاهش می‌کند، از دست می‌دهند.

به گفته نویسندگان این مطالعه، اقدامات ساده‌ای - غذا خوردن منظم، فعالیت بدنی و توجه بیشتر به احساسات بدنی - می‌تواند خطر تحریک‌پذیری ناشی از گرسنگی را کاهش دهد. با بهبود توانایی فرد در درک نیاز‌های بدنی خود، فرد نه تنها سلامت جسمی، بلکه سلامت روانی خود را نیز حفظ می‌کند.