تحلیلی که غلط از آب درآمد؛ چرا کمیته ملی المپیک والیبال زنان را به ناگویا نبرد؟

به گزارش مجله خبری نگار/فرهیختگان: والیبال قهرمانی زنان آسیا برای تیم ایران شیرین به پایان نرسید و شاگردان طلوع‌کیان به کمترین حق خود مقابل ژاپن یعنی دست‌کم پیروزی در یک ست دست نیافتند و در تقابل با سامورایی‌ها ۳ بر صفر شکست خوردند و کارشان در بیست‌وسومین دوره این مسابقات با جایگاه چهارمی تمام شد. البته بدون شک شکست مقابل ژاپن یا باخت روبه‌روی چین در مرحله گروهی و نیمه‌نهایی اتفاقی برای مواخذه دختران بلندقامت کشورمان نیست، چون فاصله والیبال ایران با این دو حریف چشم بادامی معنادار و غیرقابل انکار به‌نظر می‌رسد.

ایران در حالی نبرد با ژاپن برای کسب مدال برنز و به‌دست آوردن سهمیه مسابقات قهرمانی جهان را آغاز کرد که جایگاه تیم‌مان در رده‌بندی فدراسیون جهانی والیبال جایگاه سی‌وهشتم بود و حریف جز شش تیم برتر جهان به حساب می‌آمد. از سوی دیگر حریفی که تیم تاریخ‌ساز میهن‌مان را شکست داد بازیکنان مشترک زیادی با ژاپنی دارد که سال گذشته عنوان چهارمی قهرمانی جهان را کسب کرد و در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ با نایب قهرمانی و چهارمی لیگ ملت‌ها درخشید. والیبال ژاپن همانطور که در بخش آقایان حریفان خود را در المپیک، قهرمانی جهان و لیگ ملت‌ها به چالش می‌کشد در بخش بانوان نیز حرف‌های زیادی برای گفتن دارد و سرشار از لژیونر‌های شاغل در لیگ‌های معتبر است و اگر می‌گوییم رقابت‌های قهرمانی آسیا برای تیم ایران شیرین به پایان نرسید علتش میل سیری ناپذیر ورزش دوستان بابت پیروزی و عملکرد جذاب دختران این سرزمین مقابل بزرگانی همچون ژاپن و چین است.

حتی سخت‌گیرترین طرفداران تیم ملی والیبال و حتی افرادی که احتمالا نگاه مغرضانه به عملکرد شاگردان طلوع‌کیان دارند نیز نمی‌توانند به زحمات دختران والیبالیست ایران نمره پایین دهند، چون در دوره گذشته این تورنمنت کشورمان رقابت‌ها را با رتبه دهم تمام کرد و بهترین عنوان‌مان در سال ۲۰۱۹ با تکیه به جایگاه هفتم کسب شده بود، اما این نسل ایران که تلفیقی از بازیکنان باتجربه و کهنه‌کار و استعداد‌های خوش آتیه و تشنه موفقیت است با غلبه بر چین‌تایپه و عراق و شکست روبه‌روی چین به مرحله یک چهارم نهایی راه یافت و پیروزی مقابل اندونزی در جمع ۸ تیم باعث شد ایران برای اولین بار رنگ حضور در مرحله نیمه‌نهایی را ببینند و حتی برخی هواداران خوش‌بین رویای قرار گرفتن در بین ۳ تیم برتر رقابت‌ها و کسب سهمیه قهرمانی جهان را در ذهن‌شان پروراندند.

البته پرونده حضور ایران در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۷ که میزبانی اش برعهده آمریکا و کانادا است هنوز بسته نشده و ۱۴ تیم براساس رنکینگ خود در فدراسیون جهانی والیبال می‌توانند جواز حضور در این رویداد مهم را کسب کنند و کشوری که در مدت کوتاه موفق شده وضعیت خود را از رتبه هشتادم به جایگاه سی‌ونهم ارتقا بدهد بدون شک می‌تواند در رنکینگ FIVB دوباره صعود کند و بالاتر برود. حتی اگر از دنیای آمار فاصله بگیریم و براساس مشاهدات چشمی تیم والیبال بانوان را نقد و بررسی کنیم شرایط‌مان رضایت‌بخش و امیدوارکننده به‌نظر می‌رسد.

ایران در ست نخست تقابل خود با ژاپن نبرد نزدیک و تنگاتنگی با حریف پرستاره و مطرحش داشت و حتی در دست سوم بر رقیب نام‌آور خود غلبه کرد، اما ویدیو چک هوشمندانه سرمربی رقیب باعث مشهود شدن خطای روی تور مدافع ایران شد و ژاپنی‌ها با کسب ۲ امتیاز بازی را تمام کردند و صاحب مدال برنز این تورنمنت شدند. البته طبق شواهد مسائل فنی خیلی در اولویت تمام مسئولین ورزش ایران نیست و در برخی از آنها زبان آمار‌ها و اعداد را بهتر درک می‌کنند.

مسئولین کمیته ملی المپیک از ابتدا برای اعزام تیم ملی والیبال بانوان به مسابقات بازی‌های آسیایی مردد بودند و نتایج شاگردان لی دو هی در جام والیبال آسیا و کسب جایگاه هفتم به مذاق‌شان خوش نیامد و این نتیجه را یک عملکرد غیر قابل قبول تحلیل کردند و خط قرمز روی نام دختران بلندقامت ایران برای سفر به بازی‌های آسیایی کشیدند، اما حالا با یکسری تغییرات در کادرفنی تیم ملی والیبال، دختران ایرانی توانستند تاریخ‌سازی کنند و نشان دهند در صورت اعتماد مسئولین و برنامه‌ریزی درست در آینده می‌توانند حتی قدرت‌های بزرگ آسیا را به چالش بکشند. البته عدم اعزام تیم ملی والیبال به ناگویا اتفاق جدیدی نیست و آخرین باری که این تیم در مسابقات اشاره شده حضور داشته به بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران باز می‌گردد.

معذوریت‌ها و مشکلات مالی کمیته ملی المپیک کاملا قابل درک است و از جهاتی می‌شود به آنها بابت اعزام کیفی ورزش به ناگویا حق داد، اما همه چیز مدال و کارنامه‌سازی برای دست بالا داشتن در مقایسه با ادوار گذشته به‌نظر نمی‌رسد و رشته‌ها و تیم‌های در حال شکوفایی نیازمند حمایت، اعزام‌های مختلف و آزمون و خطای در دیدار‌ها و تورنمنت‌های گوناگون هستند. کاروان ایران قرار است با ۳۱۲ ورزشکار به ناگویا برود و حتی به ورزشکاران رشته‌های ترای اتلون، سوارکاری، کوراش، جوجیتسو، اسکیت، موج سواری، گلف، پدل، بادبانی و چند رشته دیگر فرصت عرض‌اندام داده شده و بد نبود که به والیبالیست‌های دختران ایرانی نیز اعتماد می‌شد تا فارغ از مدال‌آوری و حذف در این مسابقات کمی تجربه حضورشان در مسابقات مهم افزایش یابد.

لازم به یادآوری است در تقابل شاگردان طلوع‌کیان با تیم ملی ژاپن فقط توانایی و کیفیت سامورایی‌ها نتیجه بازی را رقم نزد بلکه تجربه پایین‌تر ایران و پراشتباه‌تر ظاهر شدن آنها نیز در چهارمی کشورمان تاثیرگذار بود و معضلاتی مثل تجربه کم و اشتباهات زیاد با مواردی مثل برگزاری دیدار‌های دوستانه پرشمار، شرکت در رویداد‌های سخت و چالشی و بالا بردن کیفیت لیگ کم‌رنگ می‌شود و در شرایطی که خیلی از برنامه‌های آماده‌سازی به سختی در دستور ورزش‌های گروهی قرار می‌گیرد احتمالا قدر بازی‌های آسیایی ناگویا دانسته نشد و تیم ملی والیبال ایران از رقابت با امثال تایلند، چین، ژاپن، کره‌جنوبی، ویتنام و چند تیم دیگر قابل احترام دیگر محروم شد و به کشور‌هایی همچون نپال، مغولستان و قطر جای دختران مستعد ایرانی را گرفتند.