مطالعه: چاقی نوجوانان خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان را افزایش می‌دهد

یک مطالعه نشان داده است که نوجوانان دارای اضافه وزن در معرض خطر قابل توجهی بالاتر ابتلا به ۱۷ نوع سرطان در مراحل بعدی زندگی هستند.

به گزارش مجله خبری نگار، این مطالعه نشان داد که افرادی که در سن ۱۸ سالگی چاق هستند، با افزایش سن، در معرض خطر قابل توجهی برای ابتلا به بیماری‌های کشنده، از جمله سرطان ریه، مغز و معده قرار دارند.

محققان سوئدی گفتند که روند افزایش چاقی در بین جوانان می‌تواند بر میزان سرطان در ۳۰ سال آینده تأثیر بگذارد.

دکتر آرون اونروپ، از دانشگاه گوتنبرگ، توضیح داد: "به نظر می‌رسد که اضافه وزن و چاقی در سنین پایین خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد. ما تقریباً در هر عضوی از بدن، ارتباط بین وزن ناسالم و سرطان را مشاهده می‌کنیم. با توجه به روند نگران‌کننده چاقی در دوران کودکی و نوجوانی، این مطالعه بر لزوم افزایش آگاهی برای معکوس کردن این روند تأکید می‌کند. "

مطالعات قبلی چاقی را به طیف وسیعی از بیماری‌های کشنده، از جمله بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، دیابت و انواع مختلف سرطان مرتبط کرده‌اند.

یافته‌های قبلی همچنین نشان داده‌اند که اگر مردان در سن ۱۸ سالگی از سطح آمادگی جسمانی پایینی برخوردار باشند، احتمال ابتلا به سرطان در مراحل بعدی زندگی بیشتر است.

آخرین مطالعات که در مجله Obesity and Cancer Medicine منتشر شده است، به بررسی چگونگی تأثیر سطح وزن بر خطر ابتلا به سرطان پرداخته است.

این مطالعه داده‌های گروهی متشکل از تقریباً ۱.۵ میلیون مرد را که به طور متوسط ۳۱ سال پیگیری شدند، بررسی کرد.

افرادی که در سن ۱۸ سالگی شاخص توده بدنی (BMI) بالاتری داشتند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان‌های زیر بودند:

سرطان ریه، سرطان سر و گردن، سرطان مغز، سرطان تیروئید، سرطان مری، سرطان معده، سرطان پانکراس، سرطان کبد، سرطان روده بزرگ، سرطان رکتوم، سرطان کلیه، سرطان مثانه، ملانوم بدخیم، لوسمی، تومور‌های نخاعی، لنفوم غیر هوچکین و لنفوم غیر هوچکین. محققان گفتند که حتی زمانی که BMI شرکت‌کنندگان برای برخی از سرطان‌ها "طبیعی" - بین ۲۰ تا ۲۵ - تعریف شده بود، نتایج مشابه بود. پروفسور ماریا آبرگ، از دانشگاه گوتنبرگ، توضیح داد: «این نشان می‌دهد که تعریف فعلی از وزن طبیعی ممکن است در درجه اول برای افراد مسن قابل اجرا باشد، در حالی که وزن مطلوب به عنوان یک بزرگسال احتمالاً در محدوده پایین‌تری قرار دارد. گروه تحقیقاتی ما به نتایج مشابهی در مورد شاخص توده بدنی در اوایل بزرگسالی و بیماری‌های قلبی عروقی در مراحل بعدی زندگی رسیده است.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری