روغن ماهی ممکن است برای مغز‌های آسیب دیده خطرناک باشد

گزارش‌های سلولی: اسید‌های امگا ۳ روند بهبودی مغز پس از آسیب را کند می‌کنند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دریافته‌اند که مکمل‌های روغن ماهی ممکن است روند بهبودی مغز پس از آسیب‌های تروماتیک مغزی را کند کنند. یافته‌های این مطالعه در مجله Cell Reports منتشر شده است.

محققان بر روی اسید‌های چرب امگا ۳ تمرکز کردند که به طور گسترده در مکمل‌های غذایی استفاده می‌شوند و برای سلامتی مفید هستند - آنها برای سلامت قلب، شبکیه و سیستم عصبی مهم هستند. امگا ۳ همچنین دارای خواص ضد التهابی است و از ارتباطات عصبی و بازسازی سلول‌های مغزی پشتیبانی می‌کند، اما اثرات آنها بر بافت آسیب دیده مغز هنوز به خوبی شناخته نشده است.

آزمایش‌ها نشان داده‌اند که یکی از اسید‌های چرب کلیدی در روغن ماهی، ایکوزاپنتانوئیک اسید، می‌تواند فرآیند‌های بهبودی را مختل کند. برخلاف اسید چرب امگا ۳ دیگر، دوکوزاهگزانوئیک اسید، که در تشکیل غشا‌های سلولی نقش دارد، این اسید به خوبی در بافت مغز ادغام نمی‌شود و بر عملکرد عروقی تأثیر می‌گذارد.

در مطالعات روی موش‌ها، مصرف طولانی‌مدت مکمل روغن ماهی منجر به اختلال شناختی پس از آسیب‌های خفیف مکرر به سر شد. توانایی یادگیری حیوانات کاهش یافت و پروتئین تاو، نشانگر فرآیند‌های تخریب عصبی، در بافت مغز آنها تجمع یافت.

آزمایش‌های بیشتر روی سلول‌های عروقی مغز انسان این نتایج را تأیید کرد. تجزیه و تحلیل نمونه‌های پس از مرگ از افراد مبتلا به آسیب‌های تروماتیک مزمن نیز اختلالاتی را در متابولیسم لیپید و تنظیم عروقی نشان داد.

دانشمندان دریافته‌اند که ایکوزاپنتانوئیک اسید می‌تواند فعالیت ژن‌های مسئول پایداری عروق و ترمیم بافت را تغییر دهد. در زمینه آسیب، این امر منجر به کاهش راندمان بازسازی و تغییر پاسخ‌های سلولی به استرس می‌شود.

نویسندگان تأکید می‌کنند که اسید‌های امگا ۳ به خودی خود مضر نیستند، اما اثرات آنها ممکن است به شرایط بدن بستگی داشته باشد. به ویژه، در دوران بهبودی از آسیب‌های مغزی، چنین مکمل‌هایی ممکن است اثر معکوسی نسبت به آنچه در نظر گرفته شده است، داشته باشند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری