برای میگرن دارو چی بخوریم؟

به گزارش مجله خبری نگار/رکنا، نتایج یک مطالعه بزرگ که بیش از ۴.۷ میلیون گزارش ثبت‌شده از بیماران مبتلا به میگرن را بررسی کرده، نشان می‌دهد برخی دارو‌های اختصاصی میگرن می‌توانند اثربخشی بیشتری نسبت به ایبوپروفن در کنترل حملات این بیماری داشته باشند. متخصصان تأکید می‌کنند انتخاب داروی مناسب، شدت و مدت زمان حملات میگرنی را کاهش داده و کیفیت زندگی بیماران را بهبود می‌بخشد.

این پژوهش که در سال ۲۰۲۳ توسط «چیا-چون چیانگ»، متخصص سردرد در کلینیک مایو، انجام شد، عملکرد ۲۵ گروه مختلف دارویی را در درمان حملات میگرنی مورد ارزیابی قرار داد. نتایج نشان داد دارو‌های اختصاصی میگرن، به‌ویژه تریپتان‌ها، نسبت به ایبوپروفن عملکرد بهتری دارند.

بر اساس یافته‌ها، ایبوپروفن در حدود ۴۲ درصد موارد به کاهش علائم کمک کرده است، در حالی که برخی دارو‌های اختصاصی میگرن در ۷۲ تا ۷۸ درصد موارد اثربخشی داشته‌اند.

۱. تریپتان‌ها؛ گزینه اصلی درمان حملات میگرنی

سوماتریپتان، زولمی‌تریپتان، فروواتریپتان و التریپتان از شناخته‌شده‌ترین دارو‌های این گروه هستند.

تریپتان‌ها با اثرگذاری روی گیرنده‌های سروتونین در مغز، التهاب و گشادشدگی غیرطبیعی رگ‌های خونی مرتبط با میگرن را کاهش می‌دهند. محققان دریافتند این گروه دارویی در مجموع حدود پنج برابر بیشتر از ایبوپروفن در کنترل حملات میگرنی مؤثر بوده‌اند.

البته این دارو‌ها برای همه افراد مناسب نیستند و بیماران مبتلا به برخی بیماری‌های قلبی، سکته مغزی یا فشار خون کنترل‌نشده باید تنها با نظر پزشک از آنها استفاده کنند.

۲. ارگوت‌ها؛ دارو‌های قدیمی، اما مؤثر

گروه دوم دارو‌های مؤثر، ارگوت‌ها هستند که شامل ارگوتامین و دی‌هیدروارگوتامین می‌شوند.

این دارو‌ها سابقه طولانی در درمان میگرن دارند و گاهی همراه با کافئین تجویز می‌شوند. برخی فرآورده‌های شناخته‌شده این گروه شامل دارو‌های ارگومار، میگرانال و ترودهزا هستند.

نتایج مطالعه نشان داد ارگوت‌ها حدود سه برابر بیشتر از ایبوپروفن در کاهش علائم میگرن مؤثر بوده‌اند، هرچند به دلیل احتمال بروز عوارض جانبی، امروزه نسبت به گذشته کمتر تجویز می‌شوند.

۳. دارو‌های ضدتهوع؛ درمانی فراتر از کنترل حالت تهوع

بسیاری از مبتلایان به میگرن علاوه بر سردرد شدید، دچار تهوع و استفراغ نیز می‌شوند. به همین دلیل، برخی دارو‌های ضدتهوع علاوه بر کنترل این علائم، می‌توانند به کاهش شدت حمله میگرنی نیز کمک کنند.

از جمله این دارو‌ها می‌توان به متوکلوپرامید، پروکلرپرازین و کلرپرومازین اشاره کرد.

پژوهشگران دریافتند این گروه نیز تقریباً سه برابر مؤثرتر از ایبوپروفن عمل کرده‌اند.

دارو‌های جدید میگرن در این مطالعه حضور نداشتند

متخصصان تأکید می‌کنند این پژوهش محدودیت‌هایی نیز دارد. داده‌های مورد استفاده تا سال ۲۰۲۰ جمع‌آوری شده‌اند و دارو‌های جدیدتر مانند گروه «ژپانت‌ها» و «دیتان‌ها» که در سال‌های اخیر وارد درمان میگرن شده‌اند، در این بررسی حضور نداشتند.

همچنین نزدیک به نیمی از شرکت‌کنندگان اعلام کردند که درد آنها به‌خوبی کنترل نشده و حدود یک‌سوم افراد برای مدیریت حملات میگرنی به بیش از یک دارو نیاز داشته‌اند.

همه بیماران به یک درمان پاسخ یکسان نمی‌دهند

با وجود اثربخشی بالای تریپتان‌ها، متخصصان هشدار می‌دهند که حدود ۳۰ درصد بیماران پاسخ مطلوبی به این دارو‌ها نمی‌دهند. به همین دلیل، درمان میگرن باید کاملاً فردی‌سازی شود و بر اساس شدت بیماری، دفعات حملات، سن بیمار و وضعیت سلامت عمومی انجام شود.

میگرن چگونه تشخیص داده می‌شود؟

میگرن معمولاً سردردی است که بین ۴ تا ۷۲ ساعت طول می‌کشد و اغلب با این علائم همراه است:

درد یک‌طرفه سر

درد ضربان‌دار یا کوبنده

شدت متوسط تا شدید درد

تشدید درد هنگام فعالیت‌های روزمره

تهوع یا استفراغ

حساسیت به نور

حساسیت به صدا

متخصصان توصیه می‌کنند درمان میگرن به‌صورت مرحله‌ای آغاز شود؛ ابتدا از دارو‌های ساده‌تر استفاده شود و در صورت ناکافی بودن پاسخ درمانی، دارو‌های اختصاصی‌تر زیر نظر پزشک تجویز شوند.

نکته مهم: از مصرف خودسرانه دارو‌های میگرن، به‌ویژه تریپتان‌ها، ارگوت‌ها و دارو‌های ضدتهوع، خودداری کنید؛ زیرا انتخاب نادرست دارو می‌تواند عوارض جدی ایجاد کند.