این افسانه که کنجکاوی با افزایش سن از بین می‌رود، رد شده است

نکته‌ی مثبت: کنجکاوی با افزایش سن از بین نمی‌رود، بلکه به نوع دیگری تبدیل می‌شود

به گزارش مجله خبری نگار، روانشناسان دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، دریافته‌اند که کنجکاوی عمومی با افزایش سن کاهش می‌یابد، اما علاقه به کسب دانش جدید و خاص همچنان باقی می‌ماند. یافته‌های این مطالعه در مجله PLOS ONE منتشر شده است.

کنجکاوی شخصی یک ویژگی شخصیتی پایدار است که نشان دهنده علاقه عمومی فرد به یادگیری در مورد جهان است. در همین حال، کنجکاوی موقعیتی (یا "حالتی") یک میل کوتاه مدت برای یادگیری بیشتر در مورد یک موضوع خاص است که به عنوان مثال هنگام تماشای فیلم یا حل معما‌ها ایجاد می‌شود.

این مطالعه شامل بیش از هزار نفر در سنین ۲۰ تا ۸۴ سال (میانگین سنی ۴۴ سال) بود. شرکت‌کنندگان ابتدا یک نظرسنجی آنلاین را برای ارزیابی کنجکاوی عمومی خود تکمیل کردند و سپس در یک آزمون چالش‌برانگیز برای ارزیابی علاقه موقعیتی خود شرکت کردند.

معلوم شد که هر دو نوع کنجکاوی با هم مرتبط هستند: کسانی که علاقه زیادی به کار‌های خاص نشان می‌دادند، در کل کنجکاوتر نیز بودند. با این حال، با افزایش سن، کنجکاوی شخصی، به ویژه در میانسالی، کاهش یافت. در همین حال، کنجکاوی موقعیتی - به ویژه مربوط به علاقه به فعالیت‌ها و سرگرمی‌های جدید - پس از ۵۰ سالگی شروع به افزایش کرد و در پیری به اوج خود رسید.

به گفته یکی از نویسندگان این مطالعه، استاد روانشناسی آلن کاستل، این موضوع را می‌توان با تغییر در اولویت‌های زندگی توضیح داد:

این دانشمند توضیح داد: «با افزایش سن، ما اشتیاق خود را برای یادگیری از دست نمی‌دهیم - فقط در مورد آن گزینشی‌تر می‌شویم.»

محققان معتقدند که کاهش کنجکاوی شخصی ممکن است با استرس‌ها و مسئولیت‌های زندگی بزرگسالی - تحصیل، کار، پرداخت وام‌ها و بزرگ کردن فرزندان - مرتبط باشد. وقتی این مسئولیت‌ها کمتر تحت فشار قرار می‌گیرند، آزادی بیشتری برای دنبال کردن علایق ایجاد می‌شود و کنجکاوی موقعیتی افزایش می‌یابد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری