ماجرای نقطه‌زنی و Thank you

پهلوی‌چی‌ها رقص و پایکوبی می‌کنند و در ایران کودکان میناب ذبح می‌شوند. پهلوی‌چی‌ها از عمو ترامپ تشکر می‌کنند و در تهران خانواده‌ها زیر بمب‌های آمریکایی سلاخی می‌شوند.

به گزارش مجله خبری نگار، پهلوی‌چی‌ها رقص و پایکوبی می‌کنند و در ایران کودکان میناب ذبح می‌شوند. پهلوی‌چی‌ها از عمو ترامپ تشکر می‌کنند و در تهران خانواده‌ها زیر بمب‌های آمریکایی سلاخی می‌شوند. پهلوی‌چی‌ها می‌گویند عمو ترامپ نقطه‌زنی می‌کند، ولی در واقعیت زیرساخت‌ها و پل «بی‌وان» و موارد مشابه را هدف قرار داده است.

اینکه در این لحظه هستیم، یک‌بار هم که شده صبر کنیم، به قول خودِ غربی‌ها stop بزنیم؛ دقیقاً با چه پدیده‌ای رو‌به‌رو هستیم؟

در واقعیت، کودکان و پدر آنها و مادر آنها در حال کشته شدن هستند؛ حمله به زیرساخت‌ها شکل گرفته است؛ اما در جهان پهلوی‌چی‌ها همه‌چیز طبیعی است؛ تشکر می‌کنند و می‌رقصند! چرا؟ مگر این جماعت واقعیت‌ها را نمی‌بینند؟ این یک تحلیل نیست، این یک واقعیت است؛ به نظر، خودخواهی رضا پهلوی و هوادارانش ژنی است که از پدر و پدربزرگش به ارث رسیده و او این خودخواهی را تکثیر کرده است؛ فرآیندی که نه‌تنها جان کودکان میناب، بلکه حتی جان جوانان دی‌ماه هم برایش مهم نیست.

اصلاً ایران و زیرساخت ایران که هیچ، آن‌جایی که ترامپ از تغییر نقشه ایران می‌گفت هم این جماعت ناراحت نبودند؛ در واقع خودخواهی‌ای که باعث شد شهریور سال ۱۳۲۰ ایران بی‌آبرو شود و شاه را از کشور خودش بیرون کردند و همان خودخواهی تا سال ۵۷ باعث بیرون کردن پسر توسط مردم شد، امروز امتداد دارد؛ هیچ‌چیزی تغییر نکرده است. خانواده‌ی خودخواهی که اگر ایران ویران شود هم برایش مهم نیست؛ فقط تاج‌وتخت و ژست شاهی برایش اهمیت دارد. کل ماجرای تشکر و نقطه‌زنی همین است؛ وگرنه هر عاقلی می‌داند از قاتل تشکر نمی‌کنند و حمله به زیرساخت هم نقطه‌زنی نیست.

همین.

منبع: فرهیختگان-سیدجواد نقوی

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری