تنفس مصنوعی لولو!

به گزارش مجله خبری نگار، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا با حمایت مجدد از عملیات‌های تروریستی در ایران، تهدیداتش علیه تهران را تکرار کرد. او در پاسخ به سؤال خبرنگاری درباره وضعیت ایران مدعی شد که در حال بررسی گزینه‌هاست. او در روزی این سخنان را گفت که در پایتخت ایران و سایر شهر‌ها، صد‌ها هزار نفر از مردم به خیابان آمدند تا با فاصله‌گذاری با تروریست‌های خیابانی تحت امر دشمن، واقعیت میدان را به دشمنان ایران نشان دهند. ترامپ، اما هنوز امید به اتفاقات عجیب دارد و از این رو در تلاش برای دادن تنفس مصنوعی به پروژه‌ای است که با هدف تجزیه و نابودی ایران آغاز شده است.

ترامپ در حالی سخن از گزینه نظامی برای مداخله در امور ایران گفته و مدعی اعمال خشونت در ایران علیه «معترضان» شده که آبان‌ماه امسال، با اعتراف به ناآرامی‌ها در شهر‌های مختلف آمریکا گفته بود «ما شهر‌هایی داریم که دچار مشکل هستند و ما گارد ملی خود را اعزام می‌کنیم. اگر به چیزی بیش از گارد ملی نیاز داشته باشیم، بیشتر از گارد ملی اعزام خواهیم کرد، زیرا قرار است شهر‌های امنی داشته باشیم.» او در پاسخ به مخالفت مردم آمریکا نسبت به این رویکرد گفته بود: «مردم این را دوست داشته باشند یا نداشته باشند، این کاری است که ما انجام می‌دهیم.»

چرا صدای شیپور جنگ ترامپ کم نمی‌شود؟

از شامگاه دوشنبه ۸ دی ۱۴۰۴ ترامپ و نتانیاهو وضعیت امروز ایران را در امارت مارالاگو طرح‌ریزی کردند. آنها با توجه به شکست قطعی خود در جنگ دوازده روزه، به دنبال راهی بودند تا به‌وسیله آن نتیجه بازی بازنده را به نفع خود تغییر دهند. بدین ترتیب و با توجه به سیاست‌ورزی جنگ‌طلبانه ترامپ، حمله نظامی مجدد به ایران توسط ایالات متحده گزینه بعیدالوقوعی نیست؛ اما سؤال اینجاست که چرا او باید مدام این تهدید را تکرار کند؟ رسانه‌های نزدیک به ترامپ مدعی‌اند که دولت او هم توان حمله به ایران را دارد و هم اراده‌اش را، اما سؤال اصلی این است که چرا تاکنون نه‌تنها جمع این دو با یکدیگر حاصل نشده، بلکه صرفاً درباره‌اش لفاظی می‌شود. پاسخ به این سؤال را می‌توان در سه عرصه پیدا کرد:

تیپ شخصیتی ترامپ: بر همه روشن است که دیپلماسی دولت ترامپ بر دستاوردسازی بنا شده. او با اجرا‌های نمایشی در سطوح داخلی و خارجی، همیشه سعی می‌کند خود را در قله رسانه‌ای حفظ کند، او برای رسیدن به این قله، به هر چیزی متوسل می‌شود، به‌ویژه رفتار‌های تمسخرآمیز و لمپنیسم سیاسی. در نتیجه همین ویژگی رفتاری است که او هیچ روزی را بدون اعلان تهدید علیه یک کشور به شب نمی‌رساند.

سیاست‌ورزی دولت ترامپ: دونالد ترامپ دوره چهارساله ریاست جمهوری خود را با اعلان جنگ تعرفه‌ای علیه کشور‌های مختلف آغاز کرد. اگر چه این رویکرد در همان ابتدا به نارضایتی‌های شدیدی در عرصه ملی و بین‌المللی ایجاد کرد، اما در نهایت منجر به کسب امتیاز‌هایی کوچک از کشور‌های هدف شد. این امتیاز اندک چشم او را نگرفت تا در ادامه جنگ تعرفه‌ای را با دکترین مونروئه مخلوط کند. عصاره‌اش شد جنگ نظامی و تعرض به کشور‌ها. در این باره کشور‌های آمریکای جنوبی در صف اول تهدیدات ترامپ قرار گرفته‌اند. ترامپ در صحبت‌های روز یکشنبه خود ادعا کرد که برنامه‌ریزی‌هایی برای گفت‌و‌گو با ایران انجام داده است. بر این اساس تهدیدات حمله نظامی به عنوان مقدمه‌ای برای گرفتن امتیاز مطرح می‌شوند.

برآورد دولت ترامپ از خروجی سیاست‌ها: همزمان با دیدار نتانیاهو و ترامپ در مارالاگو و تهدید علیه ایران، قیمت ارز و فلزات در تهران افزایش یافت. از سوی دیگر اختلاف نظر‌ها و تعارض آرای برخی چهره‌ها و گروه‌های سیاسی در ایران، دستگاه دیپلماسی و سپس افکار عمومی را دچار سردرگمی می‌کنند و مواضع طرف خارجی اثر مستقیمی بر این تلاطم دارد. آگاهی تیم ترامپ از این میزان تأثیر، به آنها این فرصت را می‌دهد که در بزنگاه‌ها با اعلام یک موضع علیه ایران، اوضاع را ملتهب می‌کنند.

ارتش آمریکا: آماده نیستیم!

نشریه آمریکایی فارن پالیسی در یکی از مقالات اخیر خود، ترامپ را «صلح‌سازی ضعیف» دانسته و با اشاره به ناکامی‌های ترامپ در ایجاد توافق بین کشور‌ها، استدلال کرده است که او و تیمش همه الزامات واقعی صلح را نادیده می‌گیرند. فارن پالیسی همچنین می‌نویسد: «ترامپ نه مایل است و نه قادر که آستین بالا بزند و با مذاکره، پیشنهاد‌های خلاقانه‌ای برای پر کردن شکاف‌های عمیق میان طرف‌های درگیر ارائه کند.»

این نشریه در ادامه سعی کرده است علت این ناکامی‌ها را واکاوی کند: «مسئله این‌جاست که ترامپ، مسیر دیگری را ترجیح می‌دهد؛ تکیه بر دیپلمات‌های آماتور مثل استیو ویتکاف یا جرد کوشنر به‌جای دیپلمات‌های حرفه‌ای برخوردار از تخصص لازم. این‌جا همان نقطه‌ای است که خصومت ترامپ با «دولت پنهان» به ضربه‌ای تبدیل می‌شود که او عملاً به خودش می‌زند.»

سوزان نوسل، مدیر سابق اندیشکده «پن» آمریکا نیز با اشاره به نحوه حکمرانی ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش گفت این دوره «ضربه‌ای اساسی» به نهاد‌های سیاست‌خارجی آمریکا وارد کرده است؛ نهاد‌هایی که طی دهه‌ها، ستون‌های نظم جهانی پس از جنگ جهانی دوم را تشکیل داده بودند.

ترامپ در حالی مدام از حمله به کشور‌های مختلف صحبت می‌کند که با شکاف‌های داخلی در این زمینه روبه‌رو است. طبق گزارش اخیر روزنامه انگلیسی تلگراف، فرماندهان نظامی آمریکا به مقامات دولتی این کشور گفته‌اند که آمادگی حمله به ایران را ندارند و قبل از انجام هرگونه حمله‌ای که ممکن است منجر به «پاسخ تهران» شود، باید زمان کافی برای تثبیت مواضع نظامی و دفاعی خود داشته باشند.

منبع: فرهیختگان-علی ملکی