بهرنگ علوی : ما هم حق زندگی داریم ..!

به گزارش مجله خبری نگار،بهرنگ علوی با انتشار تصاویری از خود، صفحه شخصی اینستاگرامش را به‌روز کرد و نوشت :

تو زندگی یا دلمون واسمون تصمیم گرفت یا عقلمون
یه بار اجازه ندادن خودمون واسه خودمون تصمیم بگیریم
نا سلامتی ما هم حق زندگی داریم ..!

بهرنگ علوی، از زمان کودکی بسیار به بازیگری علاقه داشت و بازیگری را از تئاتر مدرسه شروع کرد. نخستین فیلم جدی که بهرنگ علوی بازی کرد «دربند» بود که برای بازی در این فیلم کاندید نقش مکمل بازیگری مرد در جشنواره فیلم فجر شد.
چکیده‌ای از بیوگرافی بهرنگ علوی
تاریخ تولد: ۱ فروردین ۱۳۵۹
محل تولد: تهران
شغل: بازیگر
سال‌های فعالیت: از ۱۳۷۰ تاکنون
قد: ۱٫۷۳ متر
وضعیت تاهل: مجرد



بیوگرافی بهرنگ علوی
بهرنگ علوی در یک فروردین ماه سال ۱۳۵۹ در بیمارستان ازادی تهران دیده به جهان گشود. بهرنگ علوی تک فرزند از یک خانواده سه نفره است. پدر او، رضا علوی فرهنگی بازنشسته و از مدیران آموزش و پرورش و مادرش ناهید جعفری، از مدیران شرکت مخابرات است. وی مجرد است و دارای مدرک فوق دیپلم نقشه کشی با کامپیوتر میباشد و همچنین فارغ التحصیل بازیگری از نخستین دوره فارغ التحصیلان موسسه فرهنگی- هنری کارنامه است.



آغاز فعالیت هنری بهرنگ علوی
بهرنگ علوی، از زمان کودکی بسیار به بازیگری علاقه داشت و بازیگری را از تئاتر مدرسه شروع کرد. در سنین نوجوانی با یک تئاتر مدرسه ای، بهترین بازیگر منطقه ۶ آموزش و پرورش و همچنین استان تهران شد. بعد از آن، در سال ۱۳۷۰ برای یک تئاتر «آدمک چوبی» به کارگردانی جهانگیر طاهری به صورت رسمی و حرفه‌ای انتخاب شد. بهرنگ علوی نخستین تجربه کار تصویری را با مجموعه برنامه‌های دوربین مخفی به کارگردانی امیرحسین قهرائی شروع کرد. بعد از چند سال وقفه به علت ادامه تحصیل، دوباره با تئاتر شروع به کار کرد که در این بین شاگرد اساتیدی مانند محمد رحمانیان، حمید امجد، مهتاب نصیرپور، پرویز پرستویی، آتیلا پسیانی، رؤیا تیموریان، پانته آ بهرام و حبیب رضایی بود.



بهرنگ علوی، بهرنگ علوی قد، عکس‌های اینستاگرام بهرنگ علوی
عکس کودکی بهرنگ علوی



علایق بهرنگ علوی
بهرنگ علوی در ورزش‌های شنا، اتومبیل رانی، یوگا و بیلیارد مهارت دارد. تیم مورد علاقه او یوونتوس ایتالیا و بازیکن مورد علاقه اش احمدرضا عابدزاده است.


بخشی از مصاحبه بهرنگ علوی
به دنبال قصه و نقش خوب هستم
علوی در پاسخ به این سوال که فعالیت در کدامیک از مدیوم‌های سینما، تئاتر و تلویزیون را ترجیح می‌دهد، با بیان این که کار در کلیه مدیوم‌ها دوست دارد، گفت:در گذشته شکل آثاری که به مخاطب ارائه می‌شد، تقریبا دسته بندی خاصی داشت؛ به طورمثال بسیاری از بزرگان و اساتید دو یا سه نسل پیش از ما هنوز معتقد هستند تئاتر بهترین مدیوم برای بازیگر است. برای آنکه آن زمان فضا‌هایی مثل کارگاه آزاد در تئاتر وجود داشت که توانست بازیگران بزرگی را به جامعه هنری تحویل دهد و با وجود این که در آن دوره امکانات تئاتر خیلی کمتر از امروز بود، ولی بسیار قدرتمند بود.




او خاطر نشان کرد:امروز دیگر فاصله بین سینما و تلویزیون خیلی کم شده است. زمانی بود که در سینما فیلم‌هایی با پروداکشن‌های بزرگ به اکران درمی آمد که تماشای آن‌ها در تلویزیون خالی از لطف بود؛ ولی از هنگامی که دوربین‌ها به فضای داخلی خانه‌ها آمد و قصه‌ها در فضای بسته روایت شد، دیگر چندان فرقی بین فیلم و سریال وجود ندارد. امروز دیگر بسیاری از فیلمسازان بزرگ ما هم مانند آقای فرهادی و آقای شهبازی، غالباً قصه هایشان را در فضا‌های بسته روایت می‌کنند.



علوی که معتقد است «در حال حاضر هر سه مدیوم سینما، تئاتر و تلویزیون برای بازیگر لازم است»، متذکر شد:بسیار از این بابت خوشحالم که تلاش نموده ام در هر کدام از این مدیوم‌ها حتی برای یک دفعه هم که شده، به اندازه کافی جذب مخاطب داشته باشم. بطور کلی در پیشنهاد‌هایی که در هر سه مدیوم سینما، تئاتر و تلویزیون دارم، اول از همه دنبال قصه و متن خوب و بعد نقش خوب هستم و گارد خاصی هم نسبت به هیچ یک از این سه ندارم؛ چون بهرحال هر سه آن‌ها بازیگری است.