ساپینتو به جنگ می‌رود؟

برای شوخی و خنده می‌توان این مورد را مطرح کرد که آیا ساپینتو قصد شرکت در جنگ دارد که این همه نیروی تهاجمی به خدمت گرفته؟

به گزارش مجله خبری نگار/ایران ورزشی: برای شوخی و خنده می‌توان این مورد را مطرح کرد که آیا ساپینتو قصد شرکت در جنگ دارد که این همه نیروی تهاجمی به خدمت گرفته؟ تعداد مهاجمان یا بازیکنان تهاجمی استقلال آنقدر زیاد است که برای بازی دادن به همه آن‌ها استقلال باید با سیستم‌هایی مانند «دو یک هفت» در زمین شرکت کند بلکه بتواند بخش اعظم این نفرات را بازی دهد.

استقلال تا این لحظه مهدی قایدی، محمد محبی، پیمان بابایی، رضا میرزایی، ارسلان مطهری، آرمان رمضانی، آمانوف، سجاد شهباززاده، یامگا و امیرعلی صادقی را برای نیمه تهاجمی خود در اختیار دارد و کاوه رضایی نیز در انتظار نهایی شدن وضعیت خودش است. نزدیک ۱۰ بازیکن را می‌بینید که می‌توانند در خط حمله یا در پشت خط حمله به میدان بروند. این بازیکنان می‌توانند در هر سیستمی و به هر شکلی چیده شوند. چه برای سیستم ۳-۳-۴، چه برای ۲-۴-۴، چه برای ۳-۴-۳ و چه برای انواع مشتقات این سیستم‌ها، بحث تهاجمی بودن این نفرات است و کاری که می‌توانند انجام بدهند. شخصاً فکر می‌کنم دو سیستم خیلی بیشتر از سیستم بازی با سپاهان می‌تواند به استقلال کمک کند.

یکی سیستم ۲-۲-۲-۴ است که با چهار بازیکن در دفاع خطی، دو هافبک میانی تدافعی، دو بازیکن پشت مهاجم و دو مهاجم مرکزی چیده می‌شود. استقلال می‌تواند بازیکنان چند پسته‌اش را به راحتی داخل این سیستم عقب و جلو کند. سیستم دومی که فکر می‌کنم به ساپینتو بسیار کمک می‌کند تا از این زرادخانه تهاجمی نهایت استفاده را ببرد، سیستم ۳-۳-۴ است که می‌تواند به دو صورت چیده شود. یکی با دو هافبک دفاعی و یک هافبک تهاجمی و دیگر با یک هافبک مرکزی و دو بازو که روی دستش قرار می‌گیرند. به هر حال باید صبر کنیم تا ببینیم تا انتهای نقل و انتقالات استقلال زرادخانه تهاجمی‌اش را چقدر بالا و پایین می‌کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری