لیگ ۲۲ و مدیریت؛ الماس گمشده

به گزارش مجله خبری نگار/ایران ورزشی: فرقی نمی‌کرد فصل بیست و دوم از چه زمانی آغاز شود؛ هر موقعی سوت اولین بازی به گوش می‌رسید، قطاری از بی‌نظمی و بی‌تدبیری به راه می‌افتاد. در همین هفته نخست ببینید چه مشکلاتی پیش آمد. به نظر شما، بحث‌های کلیدی و اساسی پخش زنده مسابقات استقلال و پرسپولیس یا حق پخش و سایر مسائل مالی بین این دو باشگاه و صداوسیما (که دیروز حتی به تبلیغات محیطی هم کشیده شد) باید به فاصله سه ساعت مانده تا شروع اولین دیدار به راه بیفتد؟ بیش از ۷۰ روز بین دو فصل فاصله افتاد تا این مسائل حل شود؛ اما چه شد؟ نساجی پرهوادار باز هم دور از خانه و در اصفهان میزبانی کرد، موضوعی که متأسفانه هنوز حل نشده.

تنها موضوعی که از ورزشگاه در حال تعمیر و بازسازی قائمشهر به یاد می‌آوریم، مراسم پاشیدن تخم چمن داخل زمین است! سایر مسابقات هم با مشکلاتی مواجه بود. اعتراض به داوری همچنان ادامه داشت و میزبانی بعضی شهر‌ها با داستان‌های عجیبی همراه شد. همه این‌ها یک سرمنشأ دارد؛ عدم مدیریت. هیچ توقعی نمی‌توان از این فوتبال داشت. هر خانه‌ای، نیاز به مدیری مدبر دارد و خانواده فوتبال چنین کاراکتری را بالای سر خود نمی‌بیند. فدراسیون فوتبال حتی رئیس ندارد و سرپرست این فدراسیون به فکر بردن انتخابات است. کمیته‌ها همچنان جزیره‌ای فعالیت می‌کنند و هر روز ده‌ها شایعه و خبر تلخ از اطراف فدراسیون به گوش می‌رسد.

همین یکی، دو ماه گذشته را جست‌وجو کنید؛ حتی یک خبر خوشحال‌کننده هم منتشر نشده است. اتفاقاتی که پیرامون فوتبال ایران رقم می‌خورد، هزاران کیلومتر با نظریه‌های مدیریتی که در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود، فاصله دارد. مدیریت در آکادمی‌های جهانی به‌عنوان یک «الماس» در تمام علوم شناخته می‌شود که باعث رقم خوردن باقی اتفاقات خوب یا بد می‌شود، اما این الماس در فوتبال ایران مفقود شده و متأسفانه هیچ‌کس نمی‌تواند آن را پیدا کند. افرادی که در بخش‌های نفسگیر و حساس فوتبال ایستاده‌اند، نتوانسته‌اند کار خاصی پیش ببرند و این موضوع، فوتبال را در شرایطی قرار داده که چیزی جز درگیری و حاشیه ندارد. فوتبالی که به مدیر بیشتر از بودجه احتیاج دارد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری