تیراندازی‌های مهارنشدنی در آمریکا؛ نقش فقر و شکاف سیاسی در گسترش خشونت

به گزارش مجله خبری نگار، پایگاه خبری هیل در یادداشتی به بررسی ریشه‌های خشونت مرگبار در آمریکا پرداخت و نوشت که دسترسی آسان به سلاح گرم، تنها بخشی از ماجراست و باید عوامل عمیق‌تری مانند شکاف‌های سیاسی، فشار‌های اقتصادی و ضعف نظام حمایت اجتماعی را نیز در نظر گرفت.

جان مک‌گلیون، نویسنده این یادداشت، با اشاره به پژوهشی از دانشگاه لینکلن درباره تفاوت میان پرخاشگری روزمره و خشونت مرگبار، تأکید می‌کند که قتل را نمی‌توان صرفاً شکل تشدیدشده پرخاشگری دانست. او در عین حال می‌نویسد در آمریکا جرایم خشونت‌آمیز هر چند ثانیه یک‌بار رخ می‌دهند و تقریباً هر ۳۰ دقیقه یک نفر هدف گلوله قرار می‌گیرد.

به نوشته این تحلیلگر، در بسیاری از شهر‌های آمریکا خرید سلاح‌های قدرتمند، از جمله تفنگ‌های نیمه‌خودکار و سلاح‌های دستی، همچنان آسان است. در برخی ایالت‌ها نیز فروش خصوصی سلاح می‌تواند بدون بررسی پیشینه خریدار انجام شود.

افزون بر این، مالکیت اسلحه در فرهنگ آمریکا برخلاف بسیاری از کشور‌های توسعه‌یافته، با انگ اجتماعی چندانی همراه نیست و سلاح گرم مانند یک کالای مصرفی عادی خریدوفروش می‌شود.

مک‌گلیون معتقد است توضیح خشونت گسترده در آمریکا صرفاً با ارجاع به تاریخ پیشگامان و فرهنگ مرزی این کشور کافی نیست. به باور او، سلاح و خشونت فیزیکی نشانه‌های آشکار بحرانی عمیق‌تر هستند؛ بحرانی که در آن اختلافات سیاسی به نفرت شدید میان شهروندان تبدیل شده است.

اکنون بخش‌هایی از جامعه آمریکا، حامیان جریان ماگا یا طرفداران چهره‌هایی مانند گاوین نیوسام را با خصومت می‌بینند و حتی نصب یک تابلوی انتخاباتی در مقابل خانه می‌تواند به زمینه‌ای برای درگیری‌های طولانی‌مدت میان همسایگان تبدیل شود.

این یادداشت، فردگرایی افراطی و اهمیت بیش از اندازه موفقیت مالی را از دیگر عوامل تشدید تنش در جامعه آمریکا می‌داند.

بر اساس این تحلیل، در فرهنگ عمومی آمریکا وضعیت اقتصادی افراد اغلب معیاری برای قضاوت درباره شخصیت، هوش و میزان تلاش آنها تلقی می‌شود و فقر به‌عنوان نشانه‌ای از شکست شخصی دیده می‌شود.

نویسنده در مقایسه با کشور‌های اروپایی می‌نویسد از دست دادن شغل در بسیاری از این کشورها، هرچند دشوار است، لزوماً به فروپاشی زندگی فرد منجر نمی‌شود؛ زیرا خدمات درمانی، مزایای بیکاری و در برخی موارد مسکن حمایتی در اختیار شهروندان قرار دارد.

اما در آمریکا از دست دادن شغل می‌تواند هم‌زمان به معنای محرومیت از بیمه درمانی خانواده نیز باشد و پس‌انداز محدود خانوار‌های بیکار را به‌سرعت از بین ببرد.

به نوشته مک‌گلیون، ضعف شبکه حمایت اجتماعی باعث شده است که از دست دادن درآمد ثابت، خطر از دست دادن خانه را نیز به دنبال داشته باشد. در چنین شرایطی، حتی یک تصادف جزئی یا انتقاد منفی از کسب‌وکار کوچک افراد می‌تواند به تهدیدی جدی برای معیشت آنها تبدیل شود و اضطراب و رفتار‌های تدافعی را در تعاملات روزمره افزایش دهد.

این تحلیل همچنین به فشار‌های سنگین بر نیروی کار اشاره می‌کند؛ جایی که الگوی اقتصادی حاکم، بهره‌وری مداوم را مطالبه می‌کند و آسیب‌پذیری جسمی و روانی یا مرخصی برای رسیدگی به امور شخصی و مراقبت از فرزندان بیمار را با نگاه منفی می‌نگرد. حتی سال‌ها سابقه کار نیز لزوماً امنیت شغلی را تضمین نمی‌کند.

نویسنده در ادامه، فرسودگی زیرساخت‌های عمومی را عاملی دیگر برای افزایش فشار بر اقشار کم‌درآمد می‌داند. به گفته او، کارگران ناچارند هر ماه بخش قابل توجهی از درآمد خود را برای رفت‌وآمد به محل کار هزینه کنند و اگر پس از اخراج از پرداخت اجاره‌بها و صورت‌حساب‌ها بازبمانند، با خطر تخلیه خانه و آوارگی روبه‌رو می‌شوند.

مک‌گلیون در جمع‌بندی استدلال می‌کند که وقتی زندگی روزمره با اضطراب دائمی و ناامنی اقتصادی همراه باشد و افراد احساس کنند هر اتفاق پیش‌بینی‌نشده‌ای می‌تواند آنها را به ورطه نابودی بکشاند، آستانه تحمل جامعه نیز پایین می‌آید. از نگاه او، در چنین فضایی افراد ممکن است برای حل اختلافات به سلاح مرگبار متوسل شوند؛ روندی که با افزایش بیکاری و بی‌خانمانی می‌تواند به تشدید خشونت و افزایش تلفات انسانی منجر شود.

بالا گرفتن خشونت‌های مسلحانه در آمریکا تا حدی است که هر هفته شاهد تیراندازی‌های خونین در نقطه‌ای از ایالات متحده هستیم. این تیراندازی‌ها در مکان‌های عمومی مانند مدارس، دانشگاه‌ها، مراکز خرید و کلیسا‌ها به شکل چشمگیری افزایش یافته و موجب اضطراب و ناامنی مردم شده و بحث‌های سیاسی زیادی را به راه انداخته است.