عضلات گوش که قبلاً تصور می‌شد توسط انسان استفاده نمی‌شوند، اکنون در واقع کار می‌کنند

عضلات گوش درگیر در گوش دادن متمرکز کشف شدند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه سارلند، به رهبری آندریاس شرر، کشف کردند که گوش دادن متمرکز، عضلاتی را که قبلاً بی‌فایده تصور می‌شدند، فعال می‌کند. این عضلات که اجداد ما برای حرکت دادن لاله گوش استفاده می‌کردند، هنوز هم وقتی سعی می‌کنیم صدا‌ها را در یک محیط پر سر و صدا تشخیص دهیم، کار می‌کنند. این مطالعه در مجله Frontiers in Neuroscience (FNeuro) منتشر شده است.

انسان‌ها سه عضله اصلی گوش دارند - فوقانی، خلفی و قدامی -، اما نقش آنها در زندگی روزمره حداقل است. با این حال، در یک مطالعه جدید، محققان دریافتند که عضله لاله گوش فوقانی هنگامی که فرد سعی می‌کند در یک محیط پر سر و صدا روی صدا‌ها تمرکز کند، فعال می‌شود.

دکتر آندریاس شرر خاطرنشان کرد: «ما دریافتیم که این عضلات فقط به صورت انعکاسی کار نمی‌کنند، بلکه ممکن است بخشی از مکانیسمی برای توجه هدایت‌شده، به ویژه در شرایط دشوار شنوایی باشند.»

دانشمندان برای تأیید فرضیه خود، آزمایشی را با ۲۰ شرکت‌کننده بدون کم شنوایی انجام دادند. الکترود‌هایی به عضلات گوش آنها متصل شد و سپس یک کتاب صوتی با سطوح مختلف نویز پس‌زمینه، به عنوان پادکست، پخش شد. سه حالت مختلف، دشواری را افزایش داد: صدای حواس‌پرت‌کن بلندتر شد و به طور فزاینده‌ای شبیه صدای راوی کتاب صوتی به نظر می‌رسید.

نتایج نشان داد که با افزایش سختی تکلیف، عضله‌ی لاله‌ی گوش فوقانی به طور فزاینده‌ای فعال می‌شود. علاوه بر این، هرچه تکلیف شنیداری دشوارتر باشد، شرکت‌کنندگان بیشتر از روایت غافل می‌شوند و دقت پاسخ به سؤالات مربوط به محتوای کتاب صوتی در شرایط دشوار کاهش می‌یابد.

اگرچه حرکات عضلات گوش برای بهبود درک صدا بسیار کوچک هستند، اما این مطالعه تأیید می‌کند که آنها هنوز در گوش دادن متمرکز نقش دارند.

شروئر در پایان گفت: «دستگاه حرکتی گوش ما با وجود اینکه ۲۵ میلیون سال به طور فعال مورد استفاده قرار نگرفته، همچنان بهترین عملکرد خود را دارد.»

دانشمندان اکنون قصد دارند بررسی کنند که چگونه این ویژگی در افراد دارای اختلالات شنوایی بروز می‌کند و همچنین مشخص کنند که آیا تنش عضلانی بر اعوجاج صدا تأثیر می‌گذارد یا خیر.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری