دانشمندان ارتباط بین یائسگی و اضطراب را آشکار کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، گذار به یائسگی با تغییراتی همراه است که نه تنها بر وضعیت جسمی یک زن، بلکه بر سلامت عاطفی او نیز تأثیر می‌گذارد. اختلالات خواب، نوسانات خلقی و اضطراب همگی می‌توانند در این دوره رخ دهند. یک تیم بین‌المللی از محققان داده‌های زنان را در مراحل مختلف یائسگی مقایسه کردند و دریافتند که احتمال گزارش علائم اضطراب در دوران پیش از یائسگی بیشترین میزان را دارد. مقاله ایزوستیا در مورد اینکه کدام مراحل یائسگی با اضطراب مرتبط هستند، بحث می‌کند.

دانشمندان چه داده‌هایی را تجزیه و تحلیل کردند؟

محققان دانشگاه کالج لندن نتایج ۲۱ مطالعه شامل ۲۴۵۲۳ زن از کشور‌های مختلف را تجزیه و تحلیل کردند. نتایج این بررسی سیستماتیک و متاآنالیز در مجله Scientific Reports منتشر شد. تجزیه و تحلیل کمی شامل ۱۵ مطالعه بود که احتمال گزارش علائم اضطراب را قبل، حین و بعد از یائسگی مقایسه می‌کردند.

محققان مطالعاتی را که اضطراب را با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد، مصاحبه‌ها و سایر ابزار‌ها ارزیابی می‌کردند، در نظر گرفتند. آنها همچنین تعریف مراحل یائسگی مورد استفاده در هر نشریه را در نظر گرفتند. هدف از این تجزیه و تحلیل، شناسایی تفاوت‌های بین گروه‌ها بود، نه پیگیری تغییرات در وضعیت هر زن در طول چندین سال.

طبق نتایج یک متاآنالیز، زنان در دوران قبل از یائسگی ۵۹٪ بیشتر از زنان قبل از یائسگی علائم اضطراب را گزارش کردند. در زنان یائسه، این رقم ۶۳٪ بیشتر از گروه قبل از یائسگی بود.

با این حال، هنگام مقایسه مستقیم دو گروه، زنان یائسه ۲۱٪ کمتر از زنان قبل از یائسگی احتمال گزارش اضطراب داشتند. بنابراین، بیشترین ارتباط با اضطراب در طول دوره گذار مشاهده شد.

نویسندگان تأکید کردند که نتایج مطالعات فردی به طور قابل توجهی متفاوت است. بنابراین، یافته‌ها نشان‌دهنده یک الگوی کلی در بین گروه‌های مورد مطالعه است، اما به این معنی نیست که اضطراب لزوماً در هر زنی رخ می‌دهد یا با نزدیک شدن به یائسگی افزایش می‌یابد.

هورمون‌ها و خواب چه نقشی دارند؟

نویسندگان نوسانات سطح استروژن را به عنوان یک توضیح احتمالی بررسی کردند. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که تغییرات در سطح استروژن می‌تواند بر عملکرد انتقال‌دهنده‌های عصبی - موادی که در انتقال سیگنال‌ها بین سلول‌های عصبی نقش دارند - و همچنین پاسخ بدن به استرس تأثیر بگذارد. به طور خاص، این مواد شامل سروتونین، دوپامین و گاما آمینوبوتیریک اسید می‌شوند.

جنبه‌های دیگر گذار به یائسگی نیز می‌تواند بر سلامت عاطفی تأثیر بگذارد. این موارد شامل گرگرفتگی، خواب منقطع و عوامل استرس‌زای اجتماعی است. این عوامل می‌توانند با یکدیگر تعامل داشته باشند و منجر به افزایش اضطراب شوند.

با این حال، خودِ این بررسی، مکانیسم‌های پیشنهادی را به صورت تجربی آزمایش نکرد. این مطالعه، ارتباط آماری بین مراحل یائسگی و گزارش‌های اضطراب را نشان داد، اما مشخص نکرد که کدام عوامل خاص بیولوژیکی یا محیطی، تفاوت‌های بین گروه‌ها را توجیه می‌کنند.

نویسندگان به عوامل متعددی اشاره کردند که می‌توانستند بر نتایج تأثیر بگذارند. مطالعات مختلف از روش‌های متفاوتی برای ارزیابی اضطراب استفاده کردند و برخی از علائم جسمی یائسگی ممکن است با علائم اضطراب همپوشانی داشته باشند. علاوه بر این، هنگام ترکیب داده‌ها، همیشه نمی‌توان به طور کامل اضطراب از پیش موجود، اختلالات خواب و عوامل استرس‌زای روانی-اجتماعی را در نظر گرفت.

بیشتر مطالعات انجام شده مشاهده‌ای بودند. این امر تعیین اینکه آیا گذار به یائسگی باعث افزایش اضطراب می‌شود یا اینکه ارتباط مشاهده شده ناشی از ترکیبی از عوامل است را غیرممکن می‌سازد. برای نتیجه‌گیری قطعی‌تر، مطالعات بزرگ و طولانی‌مدت که زنان را در مراحل مختلف یائسگی با استفاده از روش‌های ارزیابی علائم مداوم رصد کنند، مورد نیاز است.

به گفته نویسندگان، این نتایج اهمیت توجه به سلامت روان زنان در طول دوره گذار یائسگی را برجسته می‌کند. با این حال، این یافته به این معنی نیست که اضطراب اجتناب‌ناپذیر است: شدت علائم و ترکیب آنها ممکن است در بین زنان متفاوت باشد.