نولان در قفسه‌های کرایتریون چه فیلم‌هایی را انتخاب کرد؟

کریستوفر نولان در بازدید از کلکسیون کرایتریون فاش کرد که تجربهٔ اولیهٔ تماشای «بزرگراه گمشده» (۱۹۹۷) دیوید لینچ برای او دشوار و پیچیده بوده، اما تا هفته‌ها ذهنش را درگیر کرده و آن را مانند به‌یادآوری یک رؤیا توصیف می‌کند. نکتهٔ کلیدی، تأثیر مستقیم این فیلم بر «ممنتو» (۲۰۰۱) است

به گزارش مجله خبری نگار، کریستوفر نولان در بازدید از کلکسیون کرایتریون فاش کرد که تجربهٔ اولیهٔ تماشای «بزرگراه گمشده» (۱۹۹۷) دیوید لینچ برای او دشوار و پیچیده بوده، اما تا هفته‌ها ذهنش را درگیر کرده و آن را مانند به‌یادآوری یک رؤیا توصیف می‌کند. نکتهٔ کلیدی، تأثیر مستقیم این فیلم بر «ممنتو» (۲۰۰۱) است؛ نولان اعتراف کرده هنگام نگارش فیلمنامه بر اساس داستان برادرش، این اثر لینچ را روی نوار وی‌اچ‌اس تماشا می‌کرده و آن را «سایه‌ای بر حافظه» و «ابرمکعبی» دانسته که منطق رؤیا را به ساختار روایی مردی با فراموشی در فیلم خودش منتقل کرده است.

نولان در این بازدید فیلم‌های شاخص دیگری، چون آثار کاساوتیز، «مالکم ایکس»، «وصیت‌نامه دکتر مابوزه» و «آقای آرکادین» (که آن را «بسیار عجیب» خواند) را برمی‌دارد. او «بازیگر» ساخته رابرت آلتمن را تریلری بی‌نظیر و هجویه‌ای تند درباره هالیوود ستایش می‌کند و از بازیگری بیل پکستون در «یک حرکت اشتباه» و فیلمبرداری چشمنواز «اسب سیاه» تمجید می‌کند. نولان در پایان نیز بر تأثیر ماندگار «شهروند کین» بر تاریخ سینما تأکید می‌کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری