روایت «غیررسمی» از آقا

به گزارش مجله خبری نگار، مهرداد معظمی، فعال فرهنگی: اگر روزی قرار باشد از «آقا» تنها یک تصویر در حافظه‌مان باقی بماند، شاید آن تصویر نه در پشت تریبون‌های رسمی که در قاب روایت‌ها و تصاویر «غیررسمی» ثبت شود. از قدم‌زدن‌های باحوصله در نمایشگاه کتاب و تسلط مثال‌زدنی بر آثاری که به قول اهلش، آنها را از حفظ بود، تا شوخی‌ها و خنده‌هایش در دورهمی‌های شعرا، هنرمندان و سینماگران؛ یا حتی حضور بی‌سروصدایش در پشت‌صحنه آثار ماندگار سینمایی و تلویزیونی. رهبر شهید انقلاب، از همان جنس آدم‌هایی بود که روایت «غیررسمی»‌اش، به‌اندازه سخنرانی‌هایش برای مردم، دلنشین و جذاب بود. کسی که در میان انبوه جلسات، بحران‌ها و تصمیم‌های کلان برای اداره ایران عزیز، هیچ‌گاه فرهنگ، هنر و اهالی آن را از یاد نبرد.

شاید برای خیلی‌ها عجیب باشد که رهبر یک کشور، با آن حجم از مسئولیت، وقت بگذارد، فیلم ببیند، درباره بازی یک بازیگر نظر بدهد، آثاری را موشکافانه نقد کند و ساعت‌ها پای صحبت هنرمندان بنشیند. اما او این کار را می‌کرد؛ نه از سر تشریفات که از سر شوق و علاقه. او به‌خوبی می‌دانست که یک ملت، تنها با اقتصاد و سیاست زنده نمی‌ماند؛ مردم به قصه نیاز دارند، به قهرمان، به تصویر و به هنر. برای او، سینما فقط یک صنعت نبود؛ بخشی از هویت و حافظه یک ملت بود. آنچه این رفتار را متمایز می‌کرد، نه تشریفات که همان علاقه بود؛ علاقه‌ای که در دقتش هنگام تحلیل روایت، شخصیت‌پردازی و بازی‌ها نمایان می‌شد. بسیاری از سینماگران، حتی آنان که در دیدگاه‌های سیاسی با او هم‌نظر نبودند، بار‌ها از اشراف و تسلطش بر آثار سینمایی شگفت‌زده شده‌اند. امروز وقتی به سال‌های رهبری او می‌نگریم، یکی از ماندگارترین تصویر‌ها نه در قاب جلسات رسمی که در همان میزانسن‌های ساده فرهنگی جای می‌گیرد؛ مردی که با وجود همه دغدغه‌های سنگین، هیچ‌گاه چراغ فرهنگ را خاموش نگذاشت و این همان نگاهی است که از رهبر شهید عزیزمان، تصویری متفاوت و مانا در تاریخ به یادگار گذاشت.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری