«سرو سپید سرخ» شاید وقتی دیگر!

به گزارش مجله خبری نگار، ماجرای تولید و پخش سریال‌های اپیزودیک در کشور ما، همیشه با فراز و فرود‌های عجیبی همراه بوده است؛ اما مورد سریال «سرو، سپید، سرخ» یکی از آن علامت‌سؤال‌های بزرگی است که این روز‌ها ذهن مخاطبان و اهالی رسانه را به خود مشغول کرده است. این اثر که در زمان جنگ ۴۰ روزه، با تکیه بر سوژه‌های زنده، داغ و روزآمد روی آنتن رفت و توانست به واسطه نگاه نوگرای دوازده کارگردان جوانش استقبال خوبی را در میان مخاطبان جلب کند، حالا این سریال در یک قدمی فصل دوم به سدّ سکوت و توقف برخورد کرده است.

طبق برنامه‌ریزی‌ها و وعده‌های قبلی، قرار بر این بود که فصل دوم این مجموعه، هم‌زمان با سالگرد شروع جنگ دوازده روزه به پخش برسد. جالب اینجاست که پروژه در وضعیت راکد نبوده و بر اساس خبر فرهیختگان، تا امروز ۵ قسمت از فصل جدید آن هم فیلمبرداری و آماده شده است؛ اما خبر‌هایی که این روز‌ها از گوشه و کنار به گوش می‌رسد، آب سردی است بر پیکر مخاطبانی که منتظر ادامه این جریان بودند؛ چرا که گفته می‌شود فعلاً قرار نیست این سریال به مرحله پخش برسد.

توقف یا به تعویق افتادنِ این پروژه، یک آسیب جدی برای ساختار رسانه‌ای و هنری کشور است. ارزش و شناسنامه اصلی «سرو، سپید، سرخ»، به‌روز بودن و کنشگری سریع آن در قبال رویداد‌های زنده بود. این سریال نشان داد که می‌توان فراتر از بروکراسی‌های فرساینده و چندساله فیلم‌سازی، اثری خلق کرد که نبضش با نبض تحولات جامعه و میدان جنگ هماهنگ باشد. حالا، فریز کردن چنین اثری و عقب انداختن پخش آن، دقیقاً خنثی کردن بزرگ‌ترین مزیت رقابتی آن یعنی همان فاکتور زمان‌شناسی است. سوژه‌ای که امروز زنده است و مخاطب با آن همذات‌پنداری می‌کند، اگر در هزارتوی تصمیم‌گیری‌ها خاک بخورد، چند ماه دیگر کارکرد رسانه‌ای خود را از دست خواهد داد.

ادامه پیدا نکردن این روند، آن هم در شرایطی که کار از مرحله ایده گذشته و بخش قابل‌توجهی از آن ساخته شده، پالس خوبی به جامعه هنری و مخاطبان تشنه آثار خلاقانه نمی‌دهد. در روزگاری که مدیریت فرهنگی مدام از لزوم حمایت از جوانان، تمرکززدایی و ساخت آثار واکنشی و پویا حرف می‌زند، به تاخیر افتادن پخش این سریال که قرار بود یادآور یک مقطع تاریخی مهم جنگ اخیر باشد، تناقض بزرگی را آشکار می‌کند. این بلاتکلیفی به زودی روی انگیزه تیم سازنده و کارگردانان جوانی که پای کار آمده بودند اثر منفی می‌گذارد. «سرو، سپید، سرخ» سرمایه رسانه‌ایِ این روزهاست و روا نیست که به جای استیج پخش، جایش در آرشیو‌های توقیف یا معطلی‌های سلیقه‌ای باشد. مسئولان و نهاد‌های متولی باید هرچه زودتر قفل این مسیر را باز کنند تا این پنج قسمت آماده و ادامه آن، سهمِ آنتن و چشم مخاطبان شود.

در کنار اینها، این ماجرا یک مشکل بزرگتر را در مدیریت صداوسیما نشان می‌دهد؛ یعنی بی‌توجهی به مهم‌ترین وظیفه‌اش که همان سرگرم کردن مردم است. در واقع، برخلاف چیزی که انتظار می‌رود، سرگرمی و رضایت مخاطب اصلاً اولویت اول صداوسیما نیست و این روز‌ها می‌بینیم که چقدر راحت به این موضوع بی‌توجهی می‌شود. درست جایی که یک سریال پتانسیل بالایی برای جذب مخاطب دارد، گیرودار‌های اداری آغاز می‌شوند. همین بی‌توجهی به سلیقه مردم و سخت‌گیری‌های بیش از حد و لایه‌های نظارتی طولانی، باعث می‌شود سریالی مثل «سرو، سپید، سرخ» که خوب و به‌روز است، به جای حمایت شدن، در مسیر پرپیچ‌خم تایید نهایی معطل بماند. این رویکرد فقط باعث بی‌انگیزه شدن تیم‌های خلاق و سوختنِ سوژه‌های طلایی می‌شود.

منبع: فرهیختگان-عاطفه جعفری