راهکاری جدید و امیدوارکننده برای ترک سیگار

به گزارش مجله خبری نگار، یک مطالعه اخیر نشان داده است که مصرف یک دوز از یک جزء توهم‌زای موجود در برخی قارچ‌ها می‌تواند احتمال ترک سیگار را در مقایسه با روش‌های سنتی مانند چسب‌های نیکوتین به طور قابل توجهی افزایش دهد.

یک کارآزمایی بالینی که توسط دانشگاه جان هاپکینز انجام شد، نشان داد که ترکیب سیلوسایبین با درمان شناختی رفتاری نتایج بسیار بهتری نسبت به درمان با چسب‌های نیکوتین به تنهایی به همراه دارد.

سیگار کشیدن علت اصلی بسیاری از بیماری‌های مزمن است و سالانه منجر به مرگ حدود ۸ میلیون نفر در سراسر جهان می‌شود. اگرچه بسیاری از افراد سیگاری می‌خواهند سیگار را ترک کنند، اما تلاش‌های آنها اغلب به دلیل فقدان یک درمان مؤثر طولانی مدت با شکست مواجه می‌شود. درمان‌های فعلی، مانند چسب‌های نیکوتین یا سایر دارو‌ها و مشاوره روانشناسی، ممکن است به طور موقت کمک کنند، اما اغلب منجر به نتایج دائمی نمی‌شوند.

اثر سیلوسایبین با دارو‌های سنتی ترک اعتیاد متفاوت است. این دارو مستقیماً با گیرنده‌های نیکوتین در مغز تعامل ندارد، بلکه نحوه تفکر فرد سیگاری را تغییر می‌دهد و به او کمک می‌کند تا از عادات ناسالم خلاص شود. این مطالعه همچنین نشان داد که این دارو ممکن است باعث تغییراتی در خودپنداره و افزایش تاب‌آوری روانی شود، که موفقیت آن در ترویج ترک سیگار را توضیح می‌دهد.

این آزمایش در مرکز پزشکی جانز هاپکینز بای‌ویو بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ انجام شد و شامل ۸۲ فرد سیگاری بزرگسال بود که قبلاً سعی در ترک سیگار داشتند. شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند:

گروهی تحت نظر، یک دوز بالای «سیلوسایبین» مصرف کردند.

یک گروه به مدت ۸ تا ۱۰ هفته از چسب‌های نیکوتین استفاده کردند.

هر دو گروه ۱۳ هفته تحت درمان شناختی رفتاری قرار گرفتند تا به آنها در ترک سیگار کمک شود.

پس از شش ماه، ۳۸ شرکت‌کننده در گروه سیلوسایبین و ۳۲ نفر در گروه چسب نیکوتین باقی ماندند. نتایج نشان داد که ۴۰.۵٪ از افرادی که سیلوسایبین دریافت می‌کردند، همچنان از سیگار کشیدن خودداری می‌کردند، در حالی که این رقم در گروه چسب نیکوتین تنها ۱۰٪ بود. تجزیه و تحلیل‌های بیوشیمیایی این نتایج را تأیید کرد و هیچ عارضه جانبی جدی ثبت نشد، اگرچه برخی سردردها، حالت تهوع و افزایش جزئی فشار خون گزارش شد.

محققان نوشتند: «یک دوز سیلوسایبین، همراه با رفتاردرمانی، در مقایسه با چسب‌های نیکوتین، پرهیز از سیگار را به طور قابل توجهی بیشتر نشان داد. پس از شش ماه، احتمال پرهیز طولانی مدت شش برابر بیشتر و احتمال پرهیز هفت روزه سه برابر بیشتر بود.»

با این حال، محققان به برخی محدودیت‌ها، از جمله حجم نمونه کوچک، تنوع قومی محدود، سطح تحصیلات بالای شرکت‌کنندگان و این واقعیت که بسیاری از آنها تجربه قبلی با مواد توهم‌زا داشتند، اشاره کردند. این عوامل ممکن است تعمیم‌پذیری یافته‌ها را به همه افراد سیگاری محدود کند.

علیرغم محدودیت‌ها، محققان معتقدند که سیلوسایبین می‌تواند ابزاری امیدوارکننده برای غلبه بر اعتیاد باشد و امیدوارند با اخذ تأییدیه از سازمان غذا و داروی ایالات متحده، به جلو حرکت کنند. آنها همچنین بر لزوم مطالعات بزرگتر و متنوع‌تر برای تعیین مؤثرترین درمان، مقرون به صرفه بودن آن و کاربرد گسترده آن تأکید کردند.